از بلوط های کوچک... تا هزارمین مقاله او برای دفتر خاطرات کشور گاردین
در حالی که مارک کاکر به نقطه عطفی برای قدیمی ترین ستون جهان در یک روزنامه انگلیسی زبان نزدیک می شود، او هنوز از رویارویی قدرتمند با طبیعت الهام می گیرد. در پاییز 1987، مارک کاکر در مزرعه ای نزدیک نورویچ نشست و به تماشای گیتی نشست که برای زمستان طولانی پیش رو بلوط ها را دفن می کرد. او این صحنه را در اولین دفتر خاطرات کشورش برای گاردین شرح داد. سی و نه سال بعد، برخی از آن بلوط‌های کاشته شده بالغ خواهند شد…
در حالی که مارک کوکر به نقطه عطفی برای قدیمی ترین ستون جهان در یک روزنامه انگلیسی زبان نزدیک می شود، هنوز از برخوردهای قدرتمند با طبیعت الهام می گیرد.
در پاییز 1987، مارک کاکر در مزرعه ای در نزدیکی نوریچ نشست و به تماشای گلی نشست که در حال دفن بلوط ها برای زمستان طولانی پیش رو بود. او این صحنه را در اولین دفتر خاطرات کشورش برای گاردین شرح داد. سی و نه سال بعد، برخی از آن بلوط‌های کاشته شده اکنون بلوط‌های بالغ خواهند بود و کوکر در حال تکمیل هزارمین دفتر خاطرات خود برای قدیمی‌ترین ستون جهان در یک روزنامه انگلیسی زبان است.
در دفتر خاطرات بعدی خود، او در مورد تغییر زندگی پرندگان در اطراف فلینت کلاف، در منطقه پیک، جایی که برای اولین بار پس از بلعیدن کتاب های پرندگان در اتاق خوابش، از پرندگان کمیاب 12 ساله شگفت زده شد. به عنوان یک پسر، او فاخته، سهره طلایی، اوزل حلقه ای و توئیت را پیدا کرد، پرنده ای که زمانی رایج بود و اکنون تقریبا در انگلستان منقرض شده است. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
From little acorns … to his 1,000th article for the Guardian country diary
As Mark Cocker approaches a landmark for the world’s oldest column in an English-language newspaper, he is still inspired by powerful encounters with nature In the autumn of 1987, Mark Cocker sat in a field near Norwich and watched a jay burying acorns for the long winter ahead. He described the scene in his first country diary for the Guardian. Thirty-nine years on, some of those jay-planted acorns will be mature…