از حمل‌ونقل تا کیف‌های دستی: «الان بیشتر احساس تایلندی دارم تا ایرلندی»

دراق کانولی همیشه خود را یک دوبلینی «آبی واقعی» می‌دانست، با پیشینه‌ای که در یک شرکت باربری خانوادگی باسابقه جا افتاده بود.

اما در صحبت از بانکوک، جایی که او یک تجارت بین‌المللی تعمیر کیف دستی طراح را اداره می‌کند، کانولی می‌گوید: «در حال حاضر بیشتر احساس تایلندی دارم تا ایرلندی».

راه رسیدن به این نقطه دست اندازهای بزرگی داشته است، با بحران مالی و تشخیص سرطان تهدید کننده زندگی در تضمین اینکه کانولی تایلند را خانه خود کرده است.

کانولی کار خود را به عنوان یک راننده لیفتراک در Connolly Haulage (در حال حاضر Roadtrain Ltd) آغاز کرد قبل از اینکه راه خود را برای تبدیل شدن به مدیر عامل گروه پیدا کند.

او از دهه 1990 در جنوب شرقی آسیا تجارت می کرد. سپس در «روزهای پرمخاطره ببر سلتیک»، کانولی کسب و کار خود را به مناطق دیگر، از جمله دو پروژه چند میلیونی هتل در پوکت، برد.

اما وقتی Lehman Brothers در سال 2008 یک شبه سقوط کرد، "همه چیز گلابی شکل شد". "دیوانه بود".

کانولی به تایلند رفت تا از دارایی ها خلاص شود و ببیند چه چیزی می تواند بازیابی کند. "قرار نبود این مدت طولانی اینجا باشم." اما او در نهایت در چند سال «بسیار سخت» ماندگار شد. خوشبختانه، او با شریک تایلندی خود پاتیتا، که در مرکز تایلند مستقر بود، ملاقات کرد. او "واقعا با کسی ارتباط نداشت" زیرا حدود سه سال در یکی از شهرهای استانی تایلند زندگی کرد.

او می‌گوید که او «بسیار ماهر» بود و در یک استودیوی کوچک در لوپبوری (میمون‌هایی بیرون در بودند) کار می‌کرد و صابون‌های دست‌تراش و کیف‌های دست‌ساز درست می‌کرد.

آنها متوجه شدند که افرادی با کیف های لوکس متوسط ​​با لکه یا آسیب به پاتیتا می آیند تا آنها را بازسازی کنند. "اینگونه بود که تجارت توسعه یافت."

کانولی تخصص صنایع دستی شریک خود را با تجربه تجاری خود همراه کرد. او درباره ماشین‌ها، کامیون‌ها و انبارها می‌دانست، بنابراین باید مهارت‌های جدیدی مانند ساختن وب‌سایت‌ها را یاد می‌گرفت.

HyerBagSpa که در تعمیر کیف های گران قیمت و آموزش تخصص دارد، به سرعت رشد کرد. تعمیرات شامل همه چیز از برداشتن قالب، بازگرداندن رنگ گرفته تا تعویض لوله و آبکاری فلز است.

خارج از کشور در ایرلندی تایمز

ما کیف‌های فوق‌العاده‌ای تولید می‌کنیم. هرمس به ارزش 150000 دلار می‌گیریم. ما هیمالیا کروک Birkins را می‌گیریم؛ Chanel از پوست مار می‌گیریم.

ما افرادی را دریافت می کنیم که از دبی، عربستان سعودی، هنگ کنگ پرواز می کنند. واقعا فوق العاده است آنها یک Birkin می‌گیرند و می‌خواهند آن را به حالت اولیه بازگردانند. بسیاری از کسانی که با آنها کار می کنند، خرده فروشان کیف های سطح بالا هستند. همه چیز در مورد حفظ اصالت کیف است. بنابراین این چیزی است که ما در آن بسیار خوب هستیم."

آنها برای سهولت در برگزاری آموزش ترمیم کیف به بانکوک نقل مکان کردند. او می‌گوید، و اکنون آنها افرادی را از سراسر جهان، از PLCها گرفته تا گروه‌های رهن‌فروشی، آموزش می‌دهند. وقتی کووید شیوع پیدا کرد، آنها آموزش خود را به صورت آنلاین منتقل کردند. "معلوم شد که این یکی از بهترین بخش های تجارت آنهاست" و آنها در حال آموزش تعمیر کیف های دستی تا دوردست کالیفرنیا هستند.

به نظر می رسد کانولی حتی خود را از پیوت شگفت زده کرده است. او می‌گوید: «منحنی یادگیری بسیار زیاد بوده است، از کامیون‌ها گرفته تا کیف‌های دستی، هیچ‌کس روی آن شرط نمی‌بندد.

یادگیری زبان محلی در سال‌های اولیه زندگی‌اش نقش مهمی در تطابق با او داشته است. یادگیری خواندن و نوشتن خط تایلندی "نقطه عطفی" در ادغام او بود. "این استرالیا نیست - این یک زبان متفاوت است، من متفاوت به نظر می رسم، این یک فرهنگ متفاوت است. اما اکنون احتمالا بیشتر تایلندی شده ام تا ایرلندی."

با این حال، این یک بیماری جدی بود که آینده او را در تایلند تثبیت کرد.

در سال 2019، او به دلیل سپسیس به بیمارستان منتقل شد و پزشکان متوجه یک تومور مغزی بزرگ شدند. او "ترس" کرد و برای بیوپسی به ایرلند بازگشت. آنها به من پنج سال عمر دادند.» پزشکان به او گفتند که برای عمل خیلی دیر شده است و او تا آخر عمر با شیمی درمانی مواجه است.

او می گوید: "من آن را رد کردم و به اینجا برگشتم. آنها مرا عمل کردند و من هنوز اینجا هستم." او تصدیق می کند که این عمل "یک خطر بزرگ" بود، اما وقتی از خواب بیدار شد که پزشکان تایلندی صحبت می کردند، چیزی تغییر کرد. احساس می‌کردم اینجا نجات یافته‌ام.

او با اشاره به احساس از دست دادن ارتباط می‌گوید: «این لحظات سخت، آن خطوط روی شن‌ها هستند که می‌توانند شما را تغییر دهند. اکنون به خانه می‌روم، خانواده بزرگی دارم، و حتی ایرلند اکنون برایم بسیار عجیب به نظر می‌رسد. به نوعی مرا دور زد.

او می گوید در حالی که سرطان او هنوز در مرحله سه است، "تحت کنترل" است و به جای شیمی درمانی یا رادیوتراپی با هورمون ها درمان می شود.

او در مورد زندگی با شریک زندگی اش، دخترخوانده اش، خانواده بزرگتر و بسیاری از دوستان ایرلندی می گوید: «من به طور عادی زندگی می کنم.

او هنوز هم از طریق گروه هایی مانند جامعه سنت پاتریک و GAA تایلند، بخش بزرگی از جامعه ایرلندی «فشرده» در تایلند است. آنها مرتبا برای موسسات خیریه مانند راهبه ایرلندی، خواهر لوئیز هورگان، که با فقیرترین افراد شهر کار می کند، پول جمع آوری می کنند.

او عاشق این غذاست، از غذاهای تایلندی در بازاری نزدیک به یک یورو گرفته تا غذاهای فیوژن گران‌قیمت. او بیشتر سال از آب و هوا در اوج 20 ثانیه لذت می برد (اما دمای وحشتناک 45 درجه در آوریل و می). او چندان مشتاق مه دود و ایمنی جاده نیست.

او می گوید که احترام در جامعه تایلندی مرکزی است. در آخرین سفرم به ایرلند در لواس، نمی‌توانستم باور کنم که برخی افراد چقدر بی احترامی می‌کنند... اما اینجا آن‌ها بسیار محترم هستند.»

اما چیزی که او را آنجا نگه می دارد مردم هستند. "آنها دوست داشتنی ترین مردم هستند. آنها وفادارترین هستند" آیا شما ایرلندی هستید و در کشور دیگری زندگی می کنید؟ آیا می خواهید تجربیات خود را به صورت مکتوب یا مصاحبه به اشتراک بگذارید؟ می‌توانید از فرم زیر استفاده کنید یا ایمیل خارجی@irishtimes.com را ارسال کنید. ما ارسالی نوشته یا اصلاح شده توسط هوش مصنوعی را نمی پذیریم. راهنمای ارسال Ir Times Abroad در اینجا. ما را در اینستاگرام دنبال کنید تا از آخرین اخبار مطلع شوید

در خبرنامه The Irish Times Abroad برای افراد مرتبط با ایرلند در سراسر جهان ثبت نام کنید.