استارشیلد چیست؟ نگاهی به شبکه ماهواره ای نظامی اسپیس ایکس

اسپیس ایکس در حال حاضر در حال ساخت و راه اندازی دو شبکه ماهواره ای استارلینک و استارشیلد است. تفاوت بین این دو چیست و چه کسی از آنها استفاده می کند؟

برای بیش از یک هفته در اکتبر 2026، اپراتورهای هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی دریافتند که پیوندهای ماهواره‌ای پرسرعت آنها قطع شده است. مقامات کیف گفتند که پایانه‌های شبکه استارشیلد اسپیس‌ایکس از ۱۴ اکتبر با سرعت بالای ۱۶۰ کیلومتر در ساعت (۱۰۰ مایل در ساعت) کار نمی‌کنند و تلاش‌ها برای انجام عملیات‌های دفاعی و رهگیری پهپادهای روسی را با مشکل مواجه می‌کنند. به گفته رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی، اتصال کامل در 24 اکتبر برقرار شد.

بحث بر سر اینکه چه کسی چه کاری را انجام داده ادامه دارد، اما این ماجرا نشان می‌دهد که چقدر در مورد استارشیلد به طور عمومی درک نشده است - چیست، چگونه با Starlink ارتباط دارد و چگونه کار می‌کند. استارلینک چیست؟

Starlink سرویس اینترنت ماهواره ای تجاری و انبوه SpaceX است. این شرکت می گوید اکنون بیش از 11000 ماهواره استارلینک پهن باند و سیار در مدار دارد که تقریبا در فاصله 342 مایلی (550 کیلومتری) بالای زمین کار می کنند. این به دنبال سالها استقرار با استفاده از موشک فالکون 9 این شرکت است.

این شبکه به مصرف کنندگان، شرکت ها و مشتریان دولتی در بیش از 160 کشور خدمات می دهد. متعلق به اسپیس ایکس و اداره می شود. هرکسی از یک خانواده روستایی گرفته تا یک شرکت هواپیمایی می تواند یک ترمینال و یک طرح خدماتی بخرد.

دولت‌ها نیز مشتری هستند و آژانس‌های عمومی از Starlink برای اهداف مختلفی از جمله اتصال، پاسخ به بلایا و امنیت ملی استفاده می‌کنند، به ویژه در مورد اوکراین در پی تهاجم روسیه که در فوریه 2022 آغاز شد و ادامه دارد.

استارشیلد چیست؟

Starshield شبکه SpaceX برای خدمات رسانی به مشتریان امنیت ملی است. این شرکت این برنامه را در دسامبر 2022 اعلام کرد و بیان کرد که فناوری Starlink و قابلیت پرتاب SpaceX را برای نیازهای دولت، در ابتدا در سه حوزه: رصد زمین، ارتباطات و محموله های میزبانی شده به کار خواهد گرفت.

بلدین بوون، دانشیار علوم نجومی در دانشگاه دورهام در بریتانیا، می‌گوید: «آنها از اتوبوس‌های ماهواره‌ای مشابهی استفاده می‌کنند. آنها شبیه به هم هستند، اما کیت‌های بیشتری بر روی خود دارند که به آنها امکان انجام کارهای بیشتری را می‌دهد. آنها اینترنت پهنای باند مشابه را ارائه می‌دهند، اما با سخت‌افزار و نرم‌افزار امن‌تر و سیستم‌های سخت‌شده.»

این شرکت می گوید که قراردادهای چند میلیارد دلاری و چند ساله از ارتش ایالات متحده در سال 2026 برای خدمات مربوط به Starshield برنده شده است.

برخی از ماهواره‌های استارشیلد نیز ممکن است دارای حسگرهایی برای اطلاعات و نظارت باشند. اما بسیاری از موارد در مورد Starshield محرمانه است، به طوری که امور مالی آن فاش نشده است و پرتاب های آن اغلب طبقه بندی شده است. آرایش Starshield

استارشیلد از مجموعه ای از دارایی های مختلف، از جمله ماهواره های جاسوسی، ماهواره های داده نظامی و ارتباطات امن برای کاربران زمینی تشکیل شده است.

این ماهواره‌های جاسوسی در پرتاب‌های دفتر شناسایی ملی ایالات متحده (NRO)، برای «معماری تکثیرشده» ماهواره‌های جاسوسی، از جمله فضاپیماهای الکترواپتیکی، رادار و رله به مدار فرستاده می‌شوند. NRO از نام Starshield استفاده نمی کند، اما اوایل سال جاری اعلام کرد که بیش از 200 ماهواره را در سال های اخیر پرتاب کرده است که بسیاری از آنها به دلیل معماری پرتعداد آن هستند.

سپس Space Data Network Backbone است. نیروی فضایی ایالات متحده قراردادی با قیمت ثابت 2.29 میلیارد دلاری به اسپیس ایکس اعطا کرد تا شبکه ای را که قبلا MILNET نامیده می شد، با استفاده از ماهواره های Starshield بسازد. هدف از این برنامه انتقال سریع داده ها بین سنسورهای هشدار موشک و رهگیرها به عنوان بخشی از طرح دفاع موشکی گنبد طلایی دولت ترامپ است. یک نمونه اولیه قرار است تا پایان سال 2027 تولید شود. یکی از مقامات نیروی فضایی MILNET را متعلق به دولت توصیف کرده است و توسط SpaceX به عنوان یک پیمانکار تحت نظارت نیروی فضایی اداره می شود.

Starshield اتصال رمزگذاری شده را برای کاربران نظامی از طریق پایانه ها فراهم می کند. اینها می توانند پایانه های اختصاصی Starshield یا پایانه های Starlink برای خدمات Starshield باشند.

مهمتر از همه، شبکه ها همپوشانی دارند. بوون گفت: «این ماهواره‌های استارشیلد از نظر فیزیکی از ماهواره‌های استارلینک جدا هستند، اما ماهواره‌های استارشیلد می‌توانند در صورت نیاز از شبکه استارلینک استفاده کنند. او افزود که این قابلیت همکاری برای کاربران امنیت ملی ایالات متحده در دسترس است، "اما اگر کاربر تجاری Starlink باشید، نه."

محدودیت های استفاده نیز متفاوت است. ایلان ماسک، مدیر عامل اسپیس ایکس گفته است که شرایط خدمات استارلینک استفاده از آن را برای حملات پهپادی تهاجمی ممنوع می کند، در حالی که تصمیم گیری در مورد استفاده از Starshield بر عهده دولت ایالات متحده است.

یک موشک فالکون 9 اسپیس ایکس ماموریت NROL-172 را از کالیفرنیا در 11 می 2026 پرتاب می کند. گمان می رود NROL-172 ماهواره های استارشیلد را برای دولت ایالات متحده پرتاب کرده باشد. (اعتبار تصویر: SpaceX) چه کسی استارشیلد را کنترل می کند، سوالی است که در پی ماجرای محدودیت سرعت استارشیلد اوکراین، به آگاهی عمومی وارد شد. دولت ایالات متحده مشتری و همچنین در برخی موارد مالک آن است، اما اسپیس ایکس ماهواره ها را می سازد، شبکه زیربنایی Starlink را که برخی از سرویس های Starshield بر روی آن اجرا می شود، اداره می کند و در برخی ترتیبات، خود ماهواره های Starshield را اداره می کند.

نحوه تقسیم این فرمان بین دولت و SpaceX مشخص نیست.

بوون آن را با سیستم ماهواره نظامی اسکای نت بریتانیا مقایسه کرد که در آن پیمانکار بابکاک ماهواره ها را اداره می کند. او گفت: «کوبیدن دکمه واقعی توسط پیمانکاران انجام می‌شود، اما ارتش و دولت در اتاق هستند و در حال شلیک هستند.»

این سوال مهم است، زیرا تعیین می کند که آیا اسپیس ایکس می تواند به تنهایی عمل کند یا فقط با نظارت و تایید دولت.

بعد چی؟

به نظر می رسد استارشیلد مرکزی تر در فضای نظامی ایالات متحده باشد. نمونه اولیه Space Data Network Backbone در سال آینده انتظار می رود، در حالی که پرتاب NRO طبق قراردادها ادامه خواهد داشت. با توجه به اینکه SpaceX اکنون یک شرکت عمومی است، گزارش های فصلی می تواند بینش بیشتری در مورد سیستم ارائه دهد. با این حال، در حال حاضر، بسیاری از موارد طبقه بندی شده باقی مانده است.