استخوان های دینو که به مدت 100 سال در موزه بریتانیا نگهداری می شوند به عنوان گونه های جدید شناسایی شدند

موزه تاریخ طبیعی لندن میلیون‌ها نمونه در مجموعه خود دارد و تا همین اواخر حداقل یک دایناسور هیچ‌کس نمی‌دانست که دارد.

بر اساس گزارش دیسکاور، تکه‌ای از جمجمه‌ای که تقریبا یک قرن در موزه سپری کرده بود، به گونه‌ای کاملا جدید از دایناسورهای گوشتخوار تعلق دارد. بهتر از آن، به نظر می رسد که این موجود اولین megaraptoran شناخته شده اروپا باشد، گروهی از شکارچیان ماقبل تاریخ مهیب که قبلا در سایر نقاط جهان شناسایی شده اند.

این دایناسور نام زیبای Invictibellatrix amberina را به خود اختصاص داده است، که کاملا نامی برای نمونه ای است که بیشتر صد سال گذشته را در انبار گذرانده است.

این فسیل در اصل از جزیره وایت آمده است، جایی که توسط شکارچی فسیل آماتور رجینالد والتر تولی جمع آوری شده است. پس از مرگ او در سال 1924، موزه تاریخ طبیعی بیش از 1000 نمونه از مجموعه او از جمله قطعه جمجمه را به دست آورد. متعاقبا مشخص شد که این دایناسور متعلق به یک دایناسور است، اما هیچ کس کاملا نمی دانست کدام یک.

زمانی که محققان تصمیم گرفتند استخوان قدیمی را از نزدیک ببینند، تغییر کرد. آنها با استفاده از فناوری سی تی اسکن، ساختار داخلی آن را بررسی کردند و یک مدل سه بعدی تولید کردند که به آنها اجازه داد تا جزئیات آناتومیکی را که قبلا به سختی دیده می شد، مطالعه کنند.

چیزی که آنها یافتند به اندازه کافی غیرعادی بود که نامگذاری یک گونه جدید را تضمین کرد. این قطعه که از قسمت پشتی جمجمه می آید، ترکیبی متمایز از ویژگی هایی داشت که محققان آن را به مگاراپتوران ها مرتبط کردند. یافته های آنها در Royal Society Open Science منتشر شد.

با وجود این نام، مگاراپتوران ها از جمله گونه های رپتورهایی بودند که توسط پارک ژوراسیک معروف شدند. آنها دایناسورهای شکارچی بزرگتری بودند که بیشتر با تیرانوسورها مرتبط بودند، اگرچه آنها رویکرد متفاوتی برای شکار داشتند. آنها به جای تکیه بر آرواره های عظیم، بازوهای بلند و قدرتمندی داشتند که به مجموعه ای از پنجه های بد ختم می شد.

Invictibellatrix amberina حدود 120 میلیون سال پیش در دوره کرتاسه اولیه زندگی می کرد. محققان تخمین می زنند که طول آن بین 10 تا 13 فوت و ارتفاع آن حدود پنج فوت بود. همچنین ممکن است پرهای اسپورت داشته باشد، هر چند دقیقا ظاهر این حیوان همچنان یک موضوع بازسازی علمی است.

این کشف به دلایلی فراتر از افزودن دایناسور دیگری به کتاب ها قابل توجه است. Megaraptorans در آسیا، استرالیا و آمریکای جنوبی یافت شده است، اما تاکنون هیچ نمونه تایید شده ای از اروپا وجود نداشته است.

این غیبت برای دانشمندانی که در تلاش برای درک چگونگی گسترش حیوانات در سراسر جهان ماقبل تاریخ بودند، مشکل ایجاد کرد. یک نظریه بر این باور است که مگاراپتوران ها قبل از حرکت به سمت غرب از طریق اروپا و در نهایت رسیدن به گوندوانا، خشکی باستانی جنوبی که شامل آمریکای جنوبی، آفریقا، قطب جنوب و استرالیا امروزی است، از آسیا سرچشمه گرفته اند.

پیدا کردن یکی در جزیره وایت به این نظریه اهمیت می دهد. همچنین نشان می دهد که جانوران دایناسورهای بریتانیای ماقبل تاریخ از آنچه دانشمندان تصور می کردند متنوع تر بوده است.

کاسیوس موریسون، نویسنده اصلی این مطالعه و محقق در دانشگاه کالج لندن، فسیلی را که مدت‌ها نادیده گرفته شده بود، یادآور شد که چقدر در مجموعه‌های موزه موجود باید کشف شود.