استراتژی جدید خطوط هوایی امریکن سفرهای ممتاز را در اولویت قرار می دهد

شرکت هواپیمایی امریکن ایرلاینز وارد مرحله جدیدی از کسب و کار خود می شود، زیرا این شرکت هواپیمایی در حال بررسی نحوه تناسب قطعات موجود با یکدیگر است.

او به جمعیتی که در کنفرانس New Destinations در نیوزویک در ماه سپتامبر گرد آمدند، گفت، مدیر ارشد بازرگانی این شرکت هواپیمایی، نات پیپر، که 11 ماه در این شغل بوده و بیست و نهمین سال فعالیت خود را در این صنعت جشن می‌گیرد، بارها به قابلیت اطمینان بازمی‌گردد.

این شرکت هواپیمایی در حال سرمایه‌گذاری در عملیات خود است، حتی در حالی که تلاش می‌کند تا برند آمریکایی را از طریق محصولات و فناوری جدید بیشتر احساس کند. از لحاظ تاریخی، عملیات یک نقطه دردناک برای شرکت بوده است.

همچنین یک تغییر اقتصادی قابل توجه در داخل هواپیما در حال انجام است. Pieper گفت که تقریبا نیمی از درآمد آمریکا در حال حاضر از محصولات ممتاز حاصل می‌شود، حتی اگر این محصولات حدود 30 درصد از صندلی‌های خطوط هوایی را تشکیل می‌دهند، زیرا درآمد ممتاز سریع‌تر از درآمد غیر پریمیوم رشد می‌کند.

سؤال دیگر صرفا این نیست که چند صندلی می تواند در یک هواپیما جای دهد. این است که مشتریان برای کدام صندلی ها هزینه بیشتری پرداخت می کنند و تجربه پیرامون آن صندلی ها. Pieper می بیند که مسافران به طور فزاینده ای یک تجربه را به جای حمل و نقل به تنهایی خریداری می کنند. سفر قبل از هواپیما شروع می شود و از آن فراتر می رود. این به توضیح سرمایه گذاری در سالن ها و سوئیت های پرچمدار در کلاس تجاری کمک می کند.

این شبکه نوع دیگری از چالش را ارائه می دهد. خطوط هوایی انگیزه‌های آشکاری برای کوتاه‌تر کردن ارتباطات دارند. اما شبکه‌ای که حول کوتاه‌ترین اتصال طراحی شده است، می‌تواند در زمان وقوع آب و هوا یا سایر اختلالات عملیاتی آسیب‌پذیر شود.

دالاس، خانه خطوط هوایی امریکن، مشکل را نشان می دهد. پیپر گفت که هوای شدید می تواند سطح شیب دار را خاموش کند و اختلالاتی ایجاد کند که در بقیه روز ادامه خواهد داشت. پاسخ آمریکایی ها به جای این که فرض کنیم اتصالات سریعتر همیشه بهتر هستند، تجدید نظر در نحوه ساختار هاب بوده است. پیپر گفت: "ما تصمیم گرفتیم کمی عمیق تر برویم."

ایده این است که انعطاف‌پذیری عملیاتی بیشتری را معرفی کنیم، حتی اگر این به معنای پذیرش پنجره‌های اتصال تا حدودی طولانی‌تر باشد که می‌تواند منجر به پروازهای کمتر شود. این یک معامله است: کمی زمان بیشتر در برنامه در ازای کمی انعطاف پذیری بیشتر در عملیات.

پروازهای بین المللی بخشی دیگر از این طرح است. پیپر گفت که آمریکایی ها انتظار دارند بازارهای بین المللی منبع اصلی رشد باشند و به 50 هواپیمای بین المللی با توانایی بین المللی برای ورود بین سال های 2027 تا 2030 اشاره کرد.

فناوری برای اتصال این سرمایه گذاری ها در نظر گرفته شده است. اما هدف، همانطور که Pieper آن را توصیف کرد، فناوری به خاطر فناوری نیست. این در مورد تشخیص این است که مشتریان تعاریف بسیار متفاوتی از ارزش دارند.

برای یک مسافر، ارزش ممکن است به معنای یک سفر یکپارچه از خانه از طریق فرودگاه و به یک صندلی ممتاز باشد. برای دیگری، ممکن است به معنای یافتن کمترین کرایه موجود باشد. چالش آمریکایی ها خدمت به هر دو است.

این در نهایت چیزی است که استراتژی را پیچیده تر از مجموعه ای از هواپیماهای جدید، سالن های جدید یا فناوری جدید می کند. این شرکت هواپیمایی در تلاش است تا سیستمی بسازد که در آن شبکه، عملیات، کابین برتر و تجربه مشتری یکدیگر را تقویت کنند.

آزمون این خواهد بود که آیا همه آن قطعات با هم کار می کنند زمانی که برنامه با واقعیت مطابقت دارد یا خیر.