استراتژی کمپین جدید: بحث نکنید

یک صحنه مناظره خالی در کلیولند، در 28 سپتامبر 2020، جایی که قرار بود مناظره ریاست جمهوری آغاز شود. —سائول لوب—AFP از طریق گتی ایماژ

در یک مناظره پرتنش روز پنجشنبه در جورجیا، سناتور دموکرات، جان اوسف، رقیب خود را متعصب خواند: "شما نیمی از رایش سوم را استخدام کردید."

در میشیگان، عبدالالسید، نامزد دموکرات، مایک راجرز، نماینده سابق مجلس را رد کرد و به‌عنوان مردی موافق دستور کار ترامپ، که «ضعیف، ترسو است، تا زمانی که تعداد نظرسنجی‌هایش کاهش پیدا نکند، ایستادگی نخواهد کرد».

و در مین، تروی جکسون، نامزد دموکرات، سناتور سوزان کالینز را به عنوان یک سودجوی جنگ محکوم کرد: «سناتور کالینز و شوهرش از این جنگ پول در می‌آورند، و همچنین تعداد زیادی از افراد دیگر.»

سه جمهوری‌خواه در آن رقابت‌های خیمه شب بازی سنا مخالفت‌های خاص خود را داشتند - تلاش کردند اوسف را به عنوان یک بچه صندوق اعتماد، السید را به عنوان داشتن روابط خانوادگی با شبکه‌های تروریستی و جکسون به عنوان ناسازگار با حقوق سقط جنین معرفی کنند. اما این بداخلاقی‌های دموکرات‌ها بود که در رسانه‌های اجتماعی مانند لحظه‌های ویروسی که در نظر گرفته شده بودند، پراکنده شد.

این همان پویایی است که نشان می‌دهد چرا سه‌شنبه شب پنج‌شنبه از مناظره‌های پرمخاطب در این فصل انتخابات یک ناهنجاری بود. در ده‌ها رقابت بالا و پایین در برگه‌های رای، نامزدها از سنت مقدس رویارویی با رقیب خود برای بحث در مورد سیاست واقعی چشم‌پوشی می‌کنند.

در بیش از نیمی از رقابت‌ها برای فرمانداری و سنا، انتظار نمی‌رود که دو نامزد اصلی حزب قبل از روز انتخابات در هیچ مناظره‌ای شرکت کنند. این روند حتی در مسابقاتی که به عنوان رقابتی تلقی می شوند، ادامه دارد. گزارش سیاسی غیرحزبی کوک، پنج مسابقه برای فرمانداری را به‌عنوان پرتاب‌های واقعی ارزیابی می‌کند. سه کشور - گرجستان، نوادا و اوهایو - احتمالا مناظره ای برگزار نمی کنند. همین امر تاکنون برای دو تن از رقابت‌های سخت سنا - تگزاس و اوهایو - صادق است.

استراتژیست ها تکامل را به عنوان پاسخی به نحوه مصرف اطلاعات رای دهندگان توضیح می دهند. آنها می گویند تعداد کمی از رای دهندگان خودشان مناظره ها را تماشا می کنند. پوشش عمیق‌تر یک مناظره که توسط روزنامه‌نگاران محلی ارائه می‌شود، به ندرت به تعداد رای‌دهندگانی می‌رسد که گاف‌ها و گاف‌ها از این رویداد که توسط رسانه‌های حزبی بریده‌شده و تقویت می‌شود.

این یک کلیشه در طبقه سیاسی است که هیچ کس واقعا در یک مناظره برنده نمی شود، فقط این است که کسی بازنده است. سناتور دارلین گراهام این درس آخر را به سختی آموخت. پس از منصوب شدن برای پر کردن مانده دوره برادر فقیدش، پیشنهاد او برای یک دوره کامل در اوت در اولین مناظره اش با شکست مواجه شد و گفت: "من فقط در اینجا صادق خواهم بود." من در مورد امنیت ملی آنقدر آگاه نیستم.» با توجه به اینکه میراث سناتور لیندزی گراهام چقدر با شکل دادن به سیاست خارجی ایالات متحده پیوند دارد، حضار از شوک فرو رفتند.

در تگزاس، ترامپ پکستون را به مناظره می اندازد

در هیچ کجا بحث بر سر این که آیا مناظره شود بیشتر از تگزاس شکنجه نشده است، جایی که جیمز تالاریکو دموکرات و کن پکستون جمهوری خواه برای کرسی سنا رقابت می کنند. تالاریکو ماه‌هاست که تلاش می‌کند تا پکستون را به صحنه بیاورد، و تا آنجا پیش رفت که به آنها پیشنهاد داد این کار را در فاکس نیوز دوستدار حزب جمهوری‌خواه انجام دهند. پکستون تاکنون رد کرده است.

اتفاقی که هفته گذشته وقتی ترامپ خودش را وارد بحث کرد، اوضاع را بیشتر ناخوشایند کرد. از آنجایی که تالاریکو برای روزها از مسیر غایب بود - کمپین او اعلام کرد که او در حال بهبودی از آنفولانزا است - ترامپ بی‌رحمانه دموکرات‌ها را در یک راهپیمایی در سن آنتونیو مورد تمسخر قرار داد و گفت که او در این راهپیمایی غایب است زیرا او یک گیاه‌خوار مخفی است که بدنش کباب‌هایی را که در عکس‌برداری می‌خورد رد می‌کند.

رئیس‌جمهور سپس پیام‌ها را در مسیر خروج از تگزاس به صدا درآورد و از پکستون و تالاریکو خواست تا برای یک مناظره دور هم جمع شوند تا به رای‌دهندگان نشان دهد که چه کسی از نظر فیزیکی در این کار آماده است.

«خانم‌ها و آقایان، بر اساس اطلاعات و اعتقادات، جیمز تالافرکو، که نامزد انتخابات مجلس سنای ایالات متحده در تگزاس است، در عمل گم شده است!» ترامپ چهارشنبه شب در شبکه اجتماعی خود نوشت. او باید فورا به یک مرحله مناظره علیه کن پکستون، که آماده، مایل و قادر است، گزارش دهد.»

تالاریکو در افتتاحیه واضح گفت: "رئیس جمهور ترامپ گفت که کن پکستون باید بحث کند. من موافقم." "توپ در زمین توست، کن."

آیا بحث مهم است؟

مناظره‌های روی صحنه مدت‌هاست که به‌عنوان لحظات تعیین‌کننده مسابقه تلقی می‌شود - رویدادی که در آن نامزدها، که نمی‌توانند به پزشکان اسپین یا تله پرومتر تکیه کنند، نشان می‌دهند که واقعا چه کسی هستند.

بر اساس تحلیل اخیر ABC News، از 36 رقابت امسال برای فرمانداری، 21 مسابقه یا 58 درصد شاهد مناظره بین دو نامزد اصلی حزب نیستند. همان تحلیل ABC News سهم رقابت‌های سنا را که احتمالا بدون مناظره به روز انتخابات می‌رسند، 60 درصد می‌داند.

موسسه بروکینگز این روند را برای یک ربع قرن دنبال کرده است. در سال 2000، پنج رقابت برتر مسابقه سنا مجموعا 17 مناظره داشتند. این رقم در سال 2018 تک رقمی شد.

برخی از طرفداران سیاسی همچنین این سوال را مطرح می‌کنند که بحث‌ها تا چه حد اهمیت دارد، به‌ویژه در رقابت‌های سخت که رای‌دهندگان با تبلیغات بمباران می‌شوند. برای مثال، در رقابت شدید سنای تگزاس، رای دهندگان در آنجا تاکنون بیش از 425 میلیون دلار تبلیغات سیاسی و شمارش را دیده اند. یا همانطور که یک خریدار تبلیغاتی باهوش اشاره کرد، بیش از چهار برابر هزینه فصل آخر بازی تاج و تخت.

دو سال پیش، دونالد ترامپ برای سومین بار بدون مناظره با هیچ یک از جمهوری‌خواهانش، نامزد ریاست‌جمهوری شد. استدلال او در آن زمان این بود که او در نظرسنجی ها بسیار جلوتر بود و هیچ فایده ای برای بالا بردن رقبا وجود نداشت.

استدلال مشابهی در این چرخه در آلاباما مطرح می شود. سناتور تامی توبرویل، که برای فرمانداری نامزد شده است، از مناظره با سناتور سابق داگ جونز خودداری کرده و گفته است که عصر "درباره اختلاف نظرها" خواهد بود و در واقع حکومت نخواهد کرد. جمهوری خواهان استدلال می کنند که در حال حاضر پیروزی در این رقابت را تضمین کرده اند و قرار دادن جونز در همان صحنه باعث کاهش توبرویل می شود.

و سپس کسانی هستند که اصرار دارند که یک بحث اصولی را رد می کنند. امی اکتون که از سال 2011 در رقابت تنگاتنگی برای تبدیل شدن به اولین فرماندار دموکرات اوهایو است، از مناظره با نامزد جمهوری خواه، ویوک راماسوامی، خودداری کرده است. کمپین اکتون می گوید از «پلتفرم کردن» راماسوامی امتناع می ورزد. یا همانطور که اکتون اخیرا گفته است: او نمی خواهد با "یک دروغگوی مزمن" بحث کند.

غیبت از مرحله مناظره در میان دوره ای ممکن است پیشگویی از آنچه در سال 2028 خواهد آمد باشد - که در حال شکل گیری است که تحت سلطه دو مبارزه شلوغ و پر سر و صدا برای نامزدی ریاست جمهوری جمهوری خواهان و دموکرات ها قرار گیرد. اخیرا در سال 2024، نامزدهای جمهوری خواه عقب مانده تلاش کردند تا راه خود را در صحنه اصلی مناظره باز کنند، مبادا در مناظره های زیر کارتی که اغلب به شکل نامطلوبی با میز تعطیلات بچه ها مقایسه می شد، بنشینند. با نگاهی به آینده، کاندیداها ممکن است در این استراتژی تجدید نظر کنند، و از زیر سؤال بردن بالقوه سخت مناظره های تلویزیونی به نفع لحظات ویروسی و سرویس پایه چشم پوشی کنند.

نمایشی که آنها بهتر می توانند کنترل کنند.