استقبال گرم از وزیر امور خارجه آمریکا در آسیای مرکزی

در حالی که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده در 17 اکتبر پایتخت ایالات متحده را به مقصد ازبکستان و هند ترک کرد، یک روزنامه نگار پرسید: "با وجود همه چیز در جهان و با بحران سراسری، چرا اکنون، در این زمان، رفتن به ازبکستان را انتخاب می کنید؟" روبیو پاسخ داد که این زمان برای آسیای مرکزی کار می کرد. او بدون توضیح در مورد این اهمیت افزود: "این یک رابطه مهم است."

در پاسخ به سؤالات آسوشیتدپرس در مورد برنامه روبیو، وزارت امور خارجه گفت: "مسئولیت وزیر این نیست که برای هر چالشی یک چهره عمومی ایجاد کند؛ بلکه کمک به رئیس جمهور برای توسعه و اجرای استراتژی است که منافع آمریکا را پیش می برد. برخی از مهم ترین کارهای دیپلماتیک خارج از توجه عمومی انجام می شود." مقاله AP در 18 اکتبر با عنوان "روبیو به آسیای مرکزی می رود زیرا برخی تعجب می کنند که آیا او از فوری ترین مسائل دوری می کند." روبیو در بحث در مورد مجموعه‌ای از بحران‌های بین‌المللی درگیر است

از ایران تا چین، غزه تا اوکراین، هم در نقش وزیر خارجه و هم به عنوان مشاور امنیت ملی. اما همانطور که AP استدلال کرد، او چهره عمومی هیچ یک از این مسائل نیست. وزارت امور خارجه به آسوشیتدپرس گفت: «درگیری‌های ایران، غزه و روسیه و اوکراین هر یک نیازمند توجه جدی است، اما نمی‌توان به جدا از اهداف امنیت ملی رئیس‌جمهور برخورد کرد.

سوال درست این نیست که آیا منشی به اندازه کافی در مورد یک موضوع خاص قابل مشاهده است یا خیر. روبیو نه تنها می‌تواند با پرواز به آسیای مرکزی از فشردگی‌ترین بحران‌های بین‌المللی جلوگیری کند، بلکه تضمین شده بود که او - و به طور کلی دولت ترامپ - در منطقه مورد استقبال گرم قرار خواهند گرفت. در سمرقند مطبوعات آزاد وجود ندارد که به سوالات دشوار لابی کند. هیچ متحدی در مورد میزان تغییر واشنگتن احساس ناراحتی نمی کند. قزاقستان و ازبکستان، به ویژه، مشتاقانه از ابتکارات دولت ترامپ، مانند شورای صلح، که سنتی ایالات متحده است، حمایت کرده اند.

متحدان اجتناب کرده اند. در سمرقند، روبیو به رسانه ها اظهار داشت که "آسیای مرکزی به سادگی از سطح توجه سیاست گذاران ما در طول 20 سال گذشته که شایسته آن است، نشده است. اما این در حال تغییر است. به همین دلیل است که ما اکنون اینجا هستیم." این سخنی رایج از سوی دولت ترامپ است، اما با واقعیت مطابقت ندارد. ایالات متحده

سیاست خارجی در رابطه با آسیای مرکزی در دهه گذشته نسبتا منسجم بوده است، همانطور که در قالب 11 ساله C5+1 که روبیو را در وهله اول به سمرقند آورد تا با وزرای خارجه قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان دیدار کند، کاملا سازگار بوده است. این قالب در سال 2015 راه اندازی شد، زمانی که ایالات متحده در آن زمان. جان کری، وزیر امور خارجه، در یک سفر از تمام پنج کشور منطقه بازدید کرد - شاهکاری که روبیو وعده داده بود سال گذشته در جشن های بزرگداشت دهمین سالگرد C5+1 تکرار کند.

در حالی که روبیو به صورت دوجانبه با وزرای خارجه آسیای مرکزی دیدار کرد، تنها توقف منطقه ای او در ازبکستان بود. ثبات کلی سیاست ایالات متحده در قبال آسیای مرکزی به این معنی نیست که هیچ چیز تغییر نکرده است. مقامات ایالات متحده دیگر به حقوق بشر یا آزادی مطبوعات اشاره نمی کنند، حوزه هایی که دولت های خودکامه آسیای مرکزی در آنها امتیاز ضعیفی دارند.

و سبک معاملاتی دولت ترامپ و تمرکز آن بر معاملات تجاری با کشورهای منطقه طنین انداز می شود، حتی اگر روابط را به حوزه اقتصادی محدود کند. هنگامی که سفر روبیو به ازبکستان برای اولین بار در اواخر سپتامبر در یک بیانیه مطبوعاتی از سفارت ایالات متحده در هند اعلام شد - سفیر ایالات متحده در هند سرجیو گور است که همچنین کلاه فرستاده ویژه در امور آسیای جنوبی و مرکزی را بر سر دارد - اشاره شد که وزیر امور خارجه با "هیئت تجاری تاریخی متشکل از بیش از 100 شرکت آمریکایی" سفر خواهد کرد. زمانی که تاریخ سفر در یک بیانیه مطبوعاتی در 13 اکتبر اعلام شد

بنابراین، این هیئت به «بیش از 200 رهبر تجاری» تبدیل شده بود. در سمرقند، روبیو از هیئت تجاری به عنوان «باورنکردنی» یاد کرد که نمایندگانی از تقریبا 300 تجارت آمریکایی به آن ملحق شدند. در 14 اکتبر، The Diplomat از وزارت امور خارجه پرسیده بود که آیا فهرستی از مشاغل شرکت کننده دارد یا خیر. آن سوال بی پاسخ ماند.

رادیو آزادی گزارش داد که این هیئت شامل نمایندگانی از بوئینگ، سیتی بانک، و فرانکلین تمپلتون و همچنین شرکت‌هایی است که در معادن حیاتی و سایر بخش‌های استراتژیک فعال هستند. دانیل روزنبلوم، معاون سابق دستیار وزیر امور خارجه در آسیای مرکزی از سال 2014 تا 2019 و سپس ایالات متحده در اظهاراتی به رادیو آزادی گفت.

سفیر در ازبکستان (2019-2022) و قزاقستان (2022-2025) خاطرنشان کرد که هیئت تجاری بزرگ وزیر امور خارجه غیرعادی است اما "ممکن است به موفقیت های بیشتری در زمینه امضای قراردادها و سرمایه گذاری های جدید منجر شود." وی افزود، با این حال، "واقعیت های سرمایه گذاری در آسیای مرکزی یکسان است." او به واقعیت های مسافت، تدارکات، تامین مالی، یافتن یک شریک خوب اشاره کرد.

همه این چیزها بدون توجه به اینکه ۱۰۰ شرکت، ۲۰۰ شرکت یا ۲۰ شرکت دارید، ثابت می ماند. بیانیه مشترک منتشر شده در 19 اکتبر - با عنوان "C5+1: مشارکت تاریخی، آینده شکوفا" - به این نتیجه رسید: "ما همکاری C5+1 را پیش بینی می کنیم که به ارائه راه حل های منطقه ای برای چالش های جهانی ادامه می دهد." البته، طبق معمول دولت ترامپ، این چالش‌ها شامل تغییرات آب و هوایی نمی‌شود، موضوعی پیچیده‌کننده برای کشورهای منطقه‌ای که می‌خواهند اقتصادهای آینده‌شان را بر پایه هوش مصنوعی و استخراج معدن بسازند، که هر دوی این‌ها آب و انرژی بر هستند.

صنایع و آنها به حقوق بشر نیز دست نزدند. در عوض، این بیانیه تجارت و اتصال، به ویژه مسیر تجاری ترانس خزر و همچنین امنیت را برجسته کرد. به «منابع طبیعی استفاده نشده» اشاره می‌کند و می‌گوید: «ما نقاط قوت خود را ترکیب خواهیم کرد تا یک محرک قدرتمند و جمعی برای توسعه بخش انرژی منطقه‌ای باشیم».