اسرائیل باید وحدت ملی را به جای تفرقه سیاسی انتخاب کند

آخرین نظرسنجی‌ها جای چندانی برای تردید باقی نمی‌گذارد: اسرائیل به سمت بن‌بست سیاسی پیچیده‌تر از همیشه پیش می‌رود. پیش‌بینی‌های کنونی حاکی از آن است که نه نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو و نه گادی آیزنکوت نمی‌توانند ائتلافی باثبات با اکثریت 61 MK را تضمین کنند. واقعیت سیاسی کنونی حاکی از آن است که هیچ چشم‌انداز واقعی برای تشکیل دولت بدون تکیه بر احزاب عربی وجود ندارد، سناریویی که با دو بایکوت متقابل روبرو می‌شود و چشم‌انداز کمی از این شرایط را ارائه می‌دهد: یک جامعه در چرخه‌ای دیگر. تکرار شونده

بحران‌های سیاسی، که کشور را از هم پاشید و اختلافات داخلی را بین سال‌های 2019 تا 2022 عمیق‌تر کرد، یا انتخاب شجاعانه و عمل‌گرایانه ایجاد یک دولت وحدت ملی گسترده. مزیت یک دولت وحدت ملی تاریخ اسرائیل نشان می‌دهد که در مواقع اضطراری ملی، یک دولت وحدت ملی یک سازش نامطلوب نیست، بلکه مناسب‌ترین پاسخ برای سازش است.

بارزترین نمونه، دولت وحدت ملی است که در سال 1984 بین حزب همسویی به رهبری شیمون پرز و لیکود به رهبری اسحاق شامیر تشکیل شد. در آن زمان، اقتصاد اسرائیل در آستانه فروپاشی کامل بود و تورم به صدها درصد رسید. دقیقا همین مشارکت سیاسی گسترده بود که امکان اجرای طرح تثبیت اقتصادی چشمگیر را فراهم کرد که اقتصاد را نجات داد و اسرائیل را به سمت آب های امن تر هدایت کرد.

قدرت چنین وحدتی در توانایی آن در اتخاذ تصمیمات دشوار و دردناک و در عین حال تأمین مشروعیت عمومی گسترده است. فراتر از چالش های فوری اقتصادی و امنیتی، ایران، حزب الله و حماس همچنان چالش های امنیتی جدی و حتی تهدیدهای موجودیتی را برای دولت یهود ایجاد می کنند. بنابراین، یک دولت وحدت ملی که پس از انتخابات 2026 تشکیل شد، جریان اصلی جامعه وفادار اسرائیل را نمایندگی خواهد کرد.

این حزب شامل احزاب اصلی صهیونیستی می‌شود و در عین حال عناصر افراطی راست و چپ را خارج از دولت نگه می‌دارد، نیروهایی که لفاظی تفرقه‌انگیز آنها در سال‌های اخیر به شکاف‌های اجتماعی دامن زده است. علاوه بر این، چنین دولت میانه‌رو و متعادلی که بر اساس توافق گسترده در اکثر جامعه اسرائیل ساخته شده است، در سطح بین‌المللی مورد استقبال قرار خواهد گرفت و بسیار مورد توجه قرار خواهد گرفت. این امر به احیای جایگاه بین المللی و روابط دیپلماتیک اسرائیل در یک مقطع حساس در امور جهانی کمک خواهد کرد.

ما این را در طول بحران جهانی کووید-19، زمانی که یک دولت اضطراری تشکیل شد، و دوباره بلافاصله پس از فاجعه ملی کشتار 7 اکتبر دیدیم. انعطاف‌پذیری چشمگیر جامعه اسرائیل و بسیج صدها هزار شهروند در خط مقدم و در داخل، بدون شک نشان داد که قدرت این کشور در یکپارچگی پیچیده آن کشور نهفته است. اقدامی که احتمالا مانند دولت‌های وحدت ملی قبلی در طول تاریخ سیاسی اسرائیل باعث ایجاد مشکلات و اختلافات خواهد شد.

به وضوح نشان دهد. تاریخ به‌اصطلاح حقه‌های کثیفی را که توسط حزب کارگر تحت رهبری پرز در سال 1990 برای سرنگونی دولت وحدت ملی به رهبری شامیر ترتیب داده شد، در میان ادعاهایی مبنی بر عدم تمایل لیکود به پیشبرد روند صلح به خاطر می‌آورد. همچنین نباید به گذشته‌ای دور نگاه کرد: فروپاشی دولت نتانیاهو- گانتز در پایان خاطره‌ای تازه باقی مانده است.

با این حال، با توجه به شرایط کنونی اسرائیل، با توجه به اینکه این کشور همچنان با یک بحران داخلی طولانی در کنار تهدیدهای خارجی علیه موجودیت خود دست و پنجه نرم می کند، به نظر می رسد هیچ جایگزینی وجود نداشته باشد. در نتیجه، زمان انتخاب وحدت به جای تفرقه فرا رسیده است. رهبران اسرائیل باید به این مناسبت برسند و نارضایتی های شخصی و منافع سیاسی محدود را کنار بگذارند.

این وظیفه پیچیده به عهده رئیس جمهور اسرائیل، آیزاک هرتزوگ، خواهد بود که بارها نشان داده است که فرد مناسبی برای رهبری تلاش ها برای آشتی ملی است. ما فقط می توانیم امیدوار باشیم و دعا کنیم که او این کار را انجام دهد و دموکراسی اسرائیل مشارکت، شفا و اتحاد را به خاطر نسل های آینده انتخاب کند.

نتایج انتخابات هر چه که باشد، اکنون زمان وحدت ملی است! نویسنده یک مدرس و پژوهشگر در دانشگاه ولز جنوبی در بریتانیا است. او نویسنده کتاب فروپاشی: حزب کارگر اسرائیل، 1992-2024 است.