پرش به محتوای اصلی

اسرائیل به وحدت نیاز دارد: چرا هرتزوگ باید نتانیاهو و آیزنکوت را گرد هم آورد - نظر

جروزالم‌پست۱۴۰۵ آبان ۳, یکشنبه، ساعت ۱۷:۱۳حدود 5 دقیقه مطالعه

حمایت از تغییر در حکومت، اخراج میلیون‌ها اسرائیلی سنتی، مذهبی، یا محافظه‌کار را به‌عنوان بدوی، خطرناک یا از نظر اخلاقی پست‌تر توجیه نمی‌کند.

من یک صهیونیست مذهبی دست راستی، یک اسرائیلی-آمریکایی اتیوپیایی الاصل و پدری هستم که چهار فرزند را در اورشلیم بزرگ می کند، و من می ترسم. نه به این دلیل که اسرائیلی ها موافق نیستند، اختلاف نظر بخشی از دموکراسی است، بلکه به این دلیل که سیاست ما به طور فزاینده ای به ما می آموزد که از یکدیگر متنفر باشیم بیش از اینکه دوست داشته باشیم کشوری را که در اکتبر به اشتراک می گذاریم. 7 باز می ماند. من می دانم که از نظر سیاسی در کجا ایستاده ام. من به مرزهای امن، حاکمیت یهود و حق غیرقابل انکار اسرائیل برای دفاع از شهروندانش اعتقاد دارم.

حماس دیگر هرگز نباید غزه را اداره کند. ایران و نیابت های تروریستی آن باید مهار شوند. قوم یهود نمی توانند بقای خود را انعقاد قرارداد فرعی کنند. جناح راست و چپ صاحبان یک کشور برابر هستند، اما راست گرا بودن من را ملزم نمی کند که با اسرائیلی های چپ به عنوان دشمن رفتار کنم. فرزندان آنها در کنار فرزندان ما خدمت می کنند. با به صدا درآمدن آژیر به پناهگاه ها برخورد می کنند. آنها عزیزان را به خاک می سپارند، مالیات می دهند و نگران آینده همان کشور هستند. آنها مالکان برابر آن هستند.

همین امر در معکوس نیز صادق است. حمایت از تغییر در حکومت، اخراج میلیون‌ها اسرائیلی سنتی، مذهبی، یا محافظه‌کار را به‌عنوان بدوی، خطرناک یا از نظر اخلاقی پست توجیه نمی‌کند. رای دهندگان نتانیاهو در صورت شکست او در انتخابات ناپدید نخواهند شد، همانطور که مخالفان او در صورت پیروزی او ناپدید نخواهند شد. اسرائیل متعلق به همه ماست. این حقیقت باید رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ را پس از انتخابات راهنمایی کند.

نظرسنجی‌های کنونی نشان می‌دهد که حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو و حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت برای رهبری رقابت می‌کنند، در حالی که به نظر نمی‌رسد هیچ کدام از این بلوک‌ها 61 کرسی لازم برای حکومت را در کنست تصاحب کنند. اسرائیل ممکن است با یک پارلمان تقسیم شده دیگر و دعوتی دیگر به فلج شدن بیدار شود. ما نمی توانیم آن را بپردازیم. 7 اکتبر فقط یک فاجعه نظامی و اطلاعاتی نبود. این هشداری بود در مورد اینکه چه اتفاقی می‌افتد وقتی رهبران به دلیل جنگ داخلی پریشان می‌شوند، نهادها اعتماد عمومی را از دست می‌دهند و شهروندان شروع به تلقی یکدیگر به عنوان تهدید می‌کنند.

حماس از مرزهای فیزیکی عبور کرد که ما قبلا اجازه داده بودیم نفرت از هر مرز سیاسی و اجتماعی در اسرائیل عبور کند. دشمنان ما ما را مطالعه می کنند. آنها می شنوند که رهبران ما یکدیگر را خائن، فاشیست و دشمن دموکراسی خطاب می کنند. آنها شاهد درگیری بین شهروندان سکولار، مذهبی، جناح راست، چپ، یهودی و عرب هستند. آنها تقسیم بندی ما را به عنوان بحث سالم دموکراتیک تفسیر نمی کنند. آنها آن را ضعف تعبیر می کنند و منتظر شکست بعدی هستند. موقعیت دیپلماتیک اسرائیل نیز در خطر است.

دولت یهود به طور فزاینده ای نه به عنوان یک دموکراسی که از خود دفاع می کند، بلکه به عنوان منبع هر بحران منطقه ای به تصویر کشیده می شود. یهودی ستیزی و تبلیغات بیشتر این کارزار را هدایت می کند، اما سیاست مسموم ما آن را آسان می کند. کشوری که نتواند با خود محترمانه صحبت کند، برای صحبت متقاعدکننده با جهان تلاش خواهد کرد. به همین دلیل است که هرتزوگ باید بعد از انتخابات بیش از یک ناظر تشریفاتی شود. او نمی تواند ائتلافی را دیکته کند، تصمیم رای دهندگان را لغو کند، یا رقبا را مجبور به اعتماد به یکدیگر کند.

اما او چیزی نادر در زندگی عمومی اسرائیل دارد: دفتری که برای نمایندگی کل کشور در نظر گرفته شده است. هرتزوگ باید نتانیاهو و آیزنکوت را به اقامتگاه رئیس جمهور دعوت کند و به بازگرداندن آنها ادامه دهد تا زمانی که به طور جدی یک دولت وحدت گسترده صهیونیستی را در نظر بگیرند. نه یک دولت بدون اختلاف. نه دولتی که برای نجات مشاغل سیاسی طراحی شده است.

یک دولت با تعمیرات ملی محدود. چنین ائتلافی باید با یک برنامه روشن آغاز شود: برقراری امنیت و آمادگی مرزی. تشکیل یک کمیسیون مستقل دولتی برای بررسی ناکامی های مربوط به 7 اکتبر؛ مقابله با ایران و نیروهای نیابتی آن؛ بازسازی دیپلماسی بین المللی اسرائیل؛ کاهش هزینه های زندگی؛ نیاز به خدمت معنادار نظامی یا ملی در سراسر جامعه و در عین حال احترام به بورس تحصیلی واقعی تورات. و از هر شهروند مطیع قانون در برابر تروریسم، جنایات سازمان یافته و خشونت سیاسی محافظت کند. همچنین باید جوامع محروم اسرائیل را مورد توجه قرار دهد.

اسرائیلی های اتیوپیایی را نباید فقط در هنگام انتخابات یا مراسم فرهنگی به یاد آورد. شهروندان عرب که تروریسم را رد می کنند و قوانین کشور را می پذیرند، نباید به عنوان ستون پنجم دائمی رفتار شوند. نباید در مورد شهروندان حریدی (فراترادکس) طوری صحبت کرد که گویی آنها با آینده یهودی غریبه هستند. حقوق مسئولیت هایی را به همراه دارد، اما مسئولیت ها نیز باید تعلق داشته باشند. وحدت به معنای آشفتگی اخلاقی نیست. اسرائیل باید اختلافات دموکراتیک را از حمایت از نابودی آن متمایز کند. رهبرانی که تروریسم را بهانه می‌کنند نمی‌توانند امنیت ملی را مورد اعتماد قرار دهند.

اما اختلاف بر سر دادگاه‌ها، شهرک‌ها، مذهب یا غزه، اسرائیلی را بی‌وفا نمی‌کند. تبدیل شدن به حامی، خاخام جاناتان ساکس، با برکت، یاد داد که جامعه خانه‌ای است که با هم می‌سازیم. زمانی که اعضای خانواده ترجیح می دهند آن را بسوزانند تا اینکه اجازه دهند رقیب سر میز مذاکره بنشیند، نمی تواند زنده بماند. نتانیاهو بیشتر عمر خود را وقف امنیت و جایگاه بین المللی اسرائیل کرده است. آیزنکوت به عنوان یک سرباز، فرمانده و رئیس ستاد به کشور خدمت کرد و بهای غیرقابل تحمل از دست دادن اعضای خانواده را در جنگ پرداخت. هر مرد نماینده شهروندانی است که اسرائیل را دوست دارند.

هرکدام نیز مسئولیت هایی بیشتر از نارضایتی های شخصی خود دارند. آنها مجبور نیستند یکدیگر را تحسین کنند. آنها مجبور نیستند اختلافات خود را پاک کنند. آنها باید تصمیم بگیرند که آیا نفرت و بی اعتمادی آنها مهمتر از کشوری است که هر دو ادعا می کنند به آن خدمت می کنند یا خیر. من با همسر و چهار فرزندم کمی قبل از 7 اکتبر خداحافظی کردم زیرا به اسرائیل اعتقاد دارم، نه تنها به عنوان یک پناهگاه، بلکه به عنوان پروژه اخلاقی مشترک مردم یهود.

من فرزندانم را به خانه نیاوردم تا آنها بتوانند ملتی را که به قبایل تقسیم شده است، به ارث ببرند که دیگر یکدیگر را نمی شناسند. 7 اکتبر آینده هرگز نباید اتفاق بیفتد. جلوگیری از آن به سلاح، اطلاعات و مرزهای امن نیاز دارد. همچنین از اسرائیلی‌ها می‌خواهد که دوباره محافظ یکدیگر شوند. هرتزوگ، نتانیاهو و آیزنکوت را به یک میز بیاورد. از آنها بخواهید که اسرائیل را بالاتر از منیت، حزب و تاریخ شخصی قرار دهند. انتخابات تعیین خواهد کرد که چه کسی کرسی ها را می برد.

رهبری با این سنجیده می‌شود که آیا آنها می‌توانند خانه‌ای را که همه ما مشترک هستیم نجات دهند. نویسنده کارآگاه سابق دادگاه عالی نیویورک، یک محقق و مربی در حل منازعه و صلح ترمیم‌کننده، و یک کارشناس دیپلماسی اخلاقی است. کتاب آینده او، دیپلماسی اخلاقی برای یک جهان شکسته، از خاخام فقید جاناتان ساکس الهام گرفته شده است.

خواندن متن کامل در جروزالم‌پستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Israel needs unity: Why Herzog must bring Netanyahu, Eisenkot together - opinion

Supporting a change in government does not justify dismissing millions of traditional, religious, or conservative Israelis as primitive, dangerous, or morally inferior.

همه‌ی اخبار خاورمیانه