اسرائیل «کل اکوسیستم‌ها» از جمله محصول گندم لبنان را مختل می‌کند

کارشناسان به الجزیره گفتند که جنگ اسرائیل علیه لبنان به تولید گندم این کشور آسیب رسانده و به زندگی کشاورزان آسیب رسانده است.

در سه سال گذشته، اسرائیل جنگی را علیه لبنان به راه انداخته است، جایی که بخش‌های زیادی از جنوب را اشغال کرده و خانه‌ها و زیرساخت‌ها را ویران کرده است، آنچه برخی کارشناسان می‌گویند تلاشی عمدی برای غیرقابل سکونت کردن این سرزمین است.

حملات مکرر اسرائیل در تولید گندم کشور، به ویژه در جنوب و دره بقاع در شرق لبنان، که زمین های رها شده به دلیل اثرات جنگ به حدود 24 درصد افزایش یافته است، ویرانی ایجاد کرده است.

منیره خیاط، نویسنده کتاب «چشم انداز جنگ: اکولوژی های مقاومت و بقا در جنوب لبنان» به الجزیره گفت: «آنها کل اکوسیستم ها را مختل می کنند. [اسرائیل] احتمال خشکسالی و بیابان زایی را پیش می برد و اساسا ظرفیت این سرزمین برای حفظ حیات را تضعیف می کند.

از سال 2023، اسرائیل به بخش‌های وسیعی از جنوب لبنان، از جمله استفاده از مواد شیمیایی مانند فسفر سفید، حمله کرده است، چیزی که به گفته تحلیلگران و محلی‌ها تلاشی برای استریل کردن یا غیرقابل سکونت کردن زمین است. آتش بس در سال 2024 با میانجیگری فرانسه و ایالات متحده برقرار شد، اما اسرائیل هرگز حمله به اهدافی در لبنان را متوقف نکرد.

در دوم مارس، اسرائیل برای دومین بار در کمتر از دو سال جنگ خود را علیه لبنان تشدید کرد. حزب الله در پی ترور آیت الله علی خامنه ای رهبر ایران توسط اسرائیل دو روز قبل به اسرائیل حمله کرده بود. این گروه همچنین گفت که در پاسخ به نقض تقریبا روزانه آتش بس توسط اسرائیل است.

از آن زمان، اسرائیل مجددا به جنوب لبنان حمله کرده و تا 10 کیلومتری (6.2 مایلی) در داخل کشور زمین اشغال کرده است. بیروت و تل آویو در ماه ژوئن با میانجیگری ایالات متحده توافقنامه چارچوبی را امضا کردند که قرار بود به اصطلاح "مناطق آزمایشی" را به حرکت درآورد. تحت این مناطق آزمایشی، نیروهای اسرائیلی عقب نشینی می کنند تا با نیروهای مسلح لبنان جایگزین شوند و آنها نیز برای خلع سلاح حزب الله تلاش خواهند کرد.

در عوض، نیروهای اسرائیلی به تخریب در جنوب لبنان، منفجر کردن خانه‌ها و زیرساخت‌های حیاتی از جمله زمین‌های کشاورزی ادامه داده‌اند.

مریم ابراهیم، محقق شورای ملی تحقیقات علمی لبنان [CNRS-L] و نویسنده مقاله اخیر به نام «Wheat’ Tracking Tracking» به نام «جنوب [لبنان] بالاترین میانگین تلفات [در مناطق کشت گندم] را تجربه کرد که در سال‌های 2023-2024 به 47 درصد و در سال‌های 2024-2025 به 61 درصد رسید». 2017 تا 2025، به الجزیره گفت.

دشت بقاع که تقریبا 64 درصد از تولید ملی گندم لبنان را به خود اختصاص می دهد نیز به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفت و حدود 43 درصد و 57 درصد از سطح گندم خود را در دو فصل مربوطه از دست داد.

در مناطقی مانند شهر مرزی بنت جبیل، 100 درصد از زمین های زراعی از بین رفته است، در حالی که در منطقه بعلبک در شرق، این مطالعه می گوید که تقریبا 32 درصد از زمین های زراعی از بین رفته است.

ابراهیم گفت که جنگ روسیه و اوکراین منجر به افزایش قیمت نان و ایجاد انگیزه برای تولید داخلی لبنان شد.

او گفت: «کاهش ارزش پوند لبنان به این معناست که کشاورزان به طور بالقوه می توانند درآمد و سود بیشتری را به ارز محلی در هنگام فروش گندم خود ایجاد کنند، زیرا قیمت گندم به طور فزاینده ای تحت تأثیر قیمت های بازار بین المللی قرار می گیرد. این یک انگیزه اقتصادی اضافی برای گسترش کشت گندم بود و نتایج ما نشان داد که سطح زیر کشت گندم لبنان در فصل 2022-2023 به اوج خود رسیده است.»

با این حال، کارشناسان می گویند که از سال 2023، جنگ اسرائیل علیه لبنان منجر به افزایش نسبت زمین هایی شد که برای کشت گندم استفاده می شد و اکنون به صورت آیش رها شده بود، بیشتر در جنوب و دره بقاع از 9 درصد به 24 درصد افزایش یافت.

الیاس غدبان، کارشناس امنیت غذایی در شرکت مشاوره مستقل AgriDev مستقر در بیروت، به الجزیره گفت که تخریب زمین های مورد استفاده برای کشت گندم "تفاوت قابل توجهی" در سطح ملی ایجاد نکرده است، اما تاثیر مخربی بر کشاورزان گندم جنوب که "میزان زندگی خود را از دست داده اند" داشته است.

غدبان همچنین به این واقعیت اشاره کرد که هزینه های زندگی در لبنان افزایش یافته است در حالی که حقوق ها با این افزایش برابری نکرده است. او گفت: «هزینه‌های مربوط به نیازهای اولیه افزایش یافت.

بحران اقتصادی و به دنبال آن سه سال جنگ، بسیاری از کشاورزان را ویران کرده است، به‌ویژه که بیشتر زمین‌های کشاورزی جنوب لبنان عمدتا غیرصنعتی است. کارشناسان هشدار می دهند که ویرانی ناشی از جنگ اسرائیل می تواند بسیاری از کشاورزان را از بازسازی معیشت خود، حتی پس از پایان جنگ، باز دارد.

خیاط گفت: «همه آن کشاورزان کوچکی که جنوب لبنان را به آنچه امروز است تبدیل کرده‌اند و توانسته‌اند آن زمین را از طریق دلبستگی به آن، از طریق کشاورزی خود، با نیاز وجودی خود به حضور در آن زمین برای زنده‌کردن زندگی‌شان حفظ کنند، این امر از بین می‌رود.