اسراییل نمی تواند دموکراسی را در حالی که رأی دهندگان عرب را به حاشیه می برد، ترویج کند

فاصله می‌تواند در مواقعی سودمند باشد، حتی اگر شما متهم به دوری و بی‌تفاوتی برای درک یا داشتن بینش معتبر هستید. با این حال، مشاهده مبارزات انتخاباتی اسرائیل از راه دور و عدم وفاداری به هیچ حزب سیاسی خاصی می تواند سودمند باشد. البته عدم بیعت به این معنا نیست که اگر نگران آینده اسرائیل و رفاه همه مردم آن هستید، نظر و امیدی به نتیجه انتخابات ندارید، اما این مقاله در مورد آن نیست.

این در مورد دموکراسی اسرائیل است. در میانه ناملایمات و انتقادات بین المللی، دولت ها و سیاستمداران اسرائیل برای سال ها تاکید کرده اند که اسرائیل تنها دموکراسی در خاورمیانه است. همینطور حامیان اسرائیل هنگام مبارزه علنی در صحنه بین‌المللی، پخش رسانه‌ها و رسانه‌های اجتماعی کسانی که به نابودی اسرائیل اختصاص داده شده‌اند. انتخابات منظم در اسرائیل با عدم برگزاری انتخابات فلسطین از سال 2006 برای تشکیلات خودگردان فلسطین و برای ریاست جمهوری از سال 2005 در تضاد است.

برو، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان، بار دیگر انتخاباتی را که برای 28 نوامبر برنامه ریزی شده بود، لغو کرد و آن را به سپتامبر آینده موکول کرد. دوره چهار ساله او که اکنون به 22 سال افزایش یافته است، یکی از موضوعاتی است که اصلاحات نهادی فلسطین را نشان می دهد که باید اجرا شود. پاسخ به دشمنان اسرائیل که اسرائیل را به دروغ به عنوان یک کشور آپارتاید معرفی می کنند، این است که ادعا کند که 21 درصد اسرائیلی ها عرب هستند و به درستی توضیح دهد که تا چه حد جایگاه بسیاری از اعضای اسراییل در جامعه عرب ادغام شده است. جامعه عرب اسرائیل و آنها

احزاب سیاسی در انتخابات اسرائیل شرکت می‌کنند و عضو کنست هستند، نمونه‌ای بارز برای تقابل دولت اسرائیل با پادشاهی‌های مستبد و دیکتاتوری‌هایی است که بر سایر کشورهای منطقه حکومت می‌کنند. بیست و یک درصد از رای‌دهندگان در رقابت‌های انتخاباتی داغ که نتیجه آن نامشخص است، می‌تواند نقشی اساسی در تشکیل دولت بعدی اسرائیل داشته باشد. با این حال، اکثر احزاب سیاسی اصلی اسرائیل هیچ کاری برای جلب رأی خود انجام نمی دهند.

لفاظی های بسیاری به سادگی رأی دهندگان عرب را از خود دور می کند. در انتخابات گذشته، برخی احزاب سیاسی اسرائیل تصمیم گرفتند که رأی دهندگان عرب اسرائیل را برای ایجاد ترس و حمایت سیاسی شیطانی جلوه دهند. برای اکثر این رای دهندگان، احزاب عربی تنها گزینه واقعی بوده اند و به جز دولت کوتاه مدت نفتالی بنت، از هر گونه نقشی در حکومت اسرائیل مستثنی شده اند. در نتیجه قتل های وحشیانه و جنایات 7 اکتبر و همه چیزهای پس از آن، نظرسنجی های سیاسی نشان داده است که اکثریت اسرائیلی های یهودی مخالف حزب بعدی اسراییل هستند.

وابسته به دولت بعدی اسرائیل به حمایت از احزاب عربی است. آنها شامل رعام (فهرست عربی متحد) هستند که برای اولین بار یک اسرائیلی یهودی برجسته را در فهرست خود گنجانده است، یوآو سگالوویتز، عضو سابق یش آتید کنست. او معاون وزیر امنیت ملی در دولت بنت و یک ژنرال سابق جنایتکار در رأس پلیس ملی اسرائیل بود. واحد تحقیقات مبارزه با فساد، و رئیس اداره اطلاعات و تحقیقات پلیس بود. رأی رأی دهندگان ممکن است باعث تغییر دیدگاه احزاب اولیه شود.

رهبران شانس معتبری برای نخست وزیر شدن، تشکیل دولت بعدی و انتخاب بیشترین تعداد اعضای حزب کنست دارند، همگی می گویند که یک حزب عربی را در دولت تشکیل نخواهند داد یا دولتی وابسته به یک حزب عربی تشکیل نخواهند داد. این ترس وجود دارد که اگر در این موضوع شکی وجود داشته باشد، حمایت رای دهندگان به شدت کاهش خواهد یافت. عامل ترس، که به آسانی توسط نامزدهای دموکراسی و وزرا و وزرای مختلف دولت مورد سوء استفاده قرار می گیرد. آرای جامعه عرب اسرائیل

همچنین زمینه را برای یک انتخابات مساوی و بی ثباتی سیاسی بیشتر فراهم می کند، باید همه کسانی که این موضع را پس از انتخابات اتخاذ کرده اند. دیدگاهی که توسط برخی از سیاستمداران اسرائیلی ترویج می شود این است که جامعه عرب اسرائیل یک اقلیت تروریستی بالقوه خرابکارانه در داخل کشور است، اقلیتی که مراکز رای گیری آن باید با دقت بیشتری نسبت به سایر مراکز در روز رای گیری رصد شوند.

چرا؟ زیرا این ترس ایجاد می کند و آنها امیدوارند که حمایت از کسانی را که آن را ترویج می کنند افزایش دهد. آنها همچنین به رواج نظارت غیرضروری ارعاب کننده امیدوارند که رأی دهندگان عرب را از حمایت از احزاب عربی منصرف کند. همان سیاستمداران در بین انتخابات از اعضای کنست عرب به عنوان ابزاری برای تحسین دموکراسی اسرائیل استفاده می کنند.

وجود اعضای کنست عرب را به عنوان نمونه ای از دموکراسی اسرائیل بپذیرید و رای دهندگان عرب اسرائیل را نیز به حاشیه برانید و هر کاری که ممکن است برای منصرف کردن آنها از رای دادن انجام دهید. جامعه عرب اسرائیل یک اقلیت برانداز 21 درصدی در میان اسرائیل نیست. آنها از 7 اکتبر به خیابان ها نیامده اند و مانند اراذل و اوباش، آشوبگران، ایدئولوگ ها و یهودی ستیزان در فرانسه و ایتالیا عمل نکرده اند. ارائه نادرست آنها توسط دولتمردان یا برخی مشتاقان دولت، همراه با لفاظی های تحقیرآمیز که آنها در معرض آن هستند، لکه ای بر دموکراسی اسرائیل است و ما هستیم.

توسط دشمنان اسرائیل به عنوان اثبات کاریکاتور و تصویر خصمانه آنها از اسرائیل. روزهای پایانی مبارزات انتخاباتی احتمالا آلوده به چنین لفاظی ها و همچنین روز رای گیری خواهد بود. علاوه بر آسیبی که به جامعه اسرائیل وارد می‌کند و احساس بیگانگی که در جامعه عرب ایجاد می‌کند، باید به آسیب‌های اضافی که به اعتبار بین‌المللی اسرائیل وارد می‌کند نیز توجه داشت.

هم بلوک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو و هم جناح اپوزیسیون ممکن است متوجه شوند که وقتی آرا شمارش می شود، یک دولت باثبات نمی تواند بدون حمایت یک حزب عربی تشکیل شود. اگر اعراب اسرائیل در تعداد بیشتری نسبت به انتخابات اخیر رای دهند، ممکن است این قطعیت باشد. پس از انتخابات، حکم رای دهندگان ممکن است باعث تغییر دیدگاه بیشتر شود. آپارتاید دروغ می گوید و نمایندگی دموکراتیک اسرائیل را در دولت تقویت می کند، اما ممکن است دیدگاه ها و بینش های جدید را نیز به همراه داشته باشد.

این نویسنده عضو هیئت مدیره شورای روابط خارجی اسرائیل، مؤسسه تحقیقات رسانه ای خاورمیانه، مؤسسه روابط بین الملل یهودیان آمریکا، و رئیس Magen David Adom Ireland است. او همچنین وزیر سابق دادگستری، برابری و دفاع ایرلند، عضو سابق پارلمان ایرلند، و رئیس سابق کمیته روابط خارجی آن، و همچنین وزیران دادگستری و امور داخلی اتحادیه اروپا و شورای وزیران دفاع است. این مقاله در مقام شخصی ایشان نوشته شده است.