اسکلت نئاندرتال با جراحات وحشتناک پیدا شد

نمای جلو و عقب شانیدر تیغه شانه ای که سوراخ به جا مانده از نیزه چوبی را نشان می دهد.

بقایای یک نئاندرتال که اخیرا در غاری در عراق کشف شده است، بی رحمی طاقت فرسا زندگی در دوران پارینه سنگی را نشان می دهد. نئاندرتال ها یک فک به شدت شکسته اما بهبود یافته و یک سوراخ نیزه مستقیما از روی شانه خود داشتند که نشانه ای از آسیب احتمالی کشنده است.

اما پومروی از دانشگاه کمبریج می‌گوید، با توجه به اینکه بقا پس از چنین آسیب‌های دندانی عظیم و اولیه تنها با مراقبت طولانی‌مدت امکان‌پذیر بود، این یافته قابل توجه ممکن است شواهد اولیه دلسوزی را نیز ارائه دهد.

پومروی می‌گوید: «ما گاهی اوقات سبک زندگی شکارچی-گردآورنده یا قبل از کشاورزی را صلح‌آمیز و نزدیک به دنیای طبیعی می‌دانیم، یا از سوی دیگر، زندگی در دوران پارینه سنگی را همانطور که [توماس] هابز توصیف می‌کرد، در نظر می‌گیریم. در سال 1651، هابز فیلسوف سیاسی در مورد زندگی در جوامع بی‌حکومت به‌عنوان «انزوا، فقیر، زننده، وحشی، و کوتاه‌قد» نوشت. او می‌گوید: «اما این به این سادگی نیست، و هر دو کلیشه‌های افراطی هستند.

این اسکلت 75000 ساله که به نام شانیدر A شناخته می‌شود، در سال‌های 2019 و 2022 از غار شانیدر در شمال عراق کشف شد و شامل یک دست راست، دو دنده چپ، یک قطعه دنده راست، یک کتف چپ و شش دندان است. حداقل پنج فرد نئاندرتال در شانیدار از زمانی که برای اولین بار در دهه 1950 حفاری شد، پیدا شده است، و نحوه قرار دادن آنها در زمین اغلب به عنوان شاهدی است که این انسان های باستانی برخی از مردگان خود را دفن کرده اند.

در حالی که نمی توان جنسیت شانیدر A را تعیین کرد، سایش روی دندان ها نشان می دهد که بقایای بقایای فردی است که حدود 45 سال عمر کرده است - عمر طولانی با استانداردهای نئاندرتال.

پومروی می‌گوید: آنها باید در مقطعی از زندگی‌شان ضربه‌های شدیدی به صورتشان وارد شده باشد که باعث شد یکی از دندان‌های جلویی پایینی آن‌ها به دو نیم شود و احتمالا فک‌شان نیز شکسته شود.

لبه شکسته دندان با پلاک سخت پوشیده شد و نشان داد که آنها پس از آن بدون آن قسمت از دندان به زندگی ادامه دادند.

اما، پومروی می‌گوید، آن شخص باید درد وحشتناکی داشته باشد. اگرچه شواهدی از سایر مکان‌های باستان‌شناسی وجود دارد که نئاندرتال‌ها از مسکن‌های خفیف و طبیعی استفاده می‌کردند، او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم آنها این درد را لمس کنند.»

او می‌گوید که چنین آسیب دندانی خوردن، نوشیدن یا صحبت کردن را نیز دشوار می‌کرد و تقریبا به یک دوره مراقبت‌های ویژه از سوی گروه فرد نیاز داشت.

پومروی می‌گوید: «نیمه دندانی که در دهان آنها باقی مانده است باید از طریق استخوان و لثه بیرون آمده باشد، به این معنی که پلاک سفت شده که به عنوان جرم شناخته می‌شود، در سرتاسر بالا و پایین دندان ایجاد شده است.

او می‌گوید که نیروی ضربه باعث شد دندان‌های کنار دندان شکسته کمی بچرخند.

کتف شانیدار A یا تیغه شانه نیز جان سالم به در برده بود - و تیم از دیدن سوراخی کاملا گرد که احتمالا توسط نیزه ای چوبی به جای سلاحی با نوک سنگ ساخته شده بود، شگفت زده شدند.

محل تکه های استخوانی که از بقایای شانیدر الف نیز به دست آمده نشان می دهد که نیزه در سمت چپ در حالی که رو به جلو بوده اند وارد بدن فرد شده است.

این تیم می‌گوید که چنین جراحتی می‌توانست «در تمام قفسه سینه، از جمله ریه‌ها و رگ‌های خونی بالقوه اصلی نفوذ کند، که احتمالا منجر به مرگ سریع می‌شود».

آنچه مشخص نیست این است که آیا جراحت در حین شکار یا از طریق خشونت متحمل شده است.

پالمیرا سالادیه، در موسسه کاتالونیایی پالئواکولوژی انسانی و تکامل اجتماعی در اسپانیا، عضوی از این تیم نبود، اما اخیرا به کشف بقایای نیزه‌های چوبی نئاندرتال در مکانی به نام آبریک رومانی در نزدیکی بارسلونا کمک کرد.

او می‌گوید نئاندرتال‌ها نیز مانند ما موجوداتی پیچیده بودند که بسته به شرایط می‌توانستند رفتارهای متفاوتی داشته باشند.

سالادیه می‌گوید: «چیزی که من در مورد شانیدار بسیار جالب‌تر می‌بینم این است که چگونه دو طرف ظاهرا متضاد رفتار انسانی را گرد هم می‌آورد. ما شواهدی از خشونت کشنده داریم، اما همچنین شواهدی از مراقبت از افراد مجروح و اقدامات پیچیده تشییع جنازه داریم."