"اصولا من را برده اند": ماسک از دوران DOGE خود ابراز پشیمانی می کند

برخی ممکن است کتاب‌های اخیر زندگی‌نامه‌نویس پرفروش والتر آیزاکسون را به عنوان اسطوره‌سازی شرکتی با لایه‌ای نازک از مزه‌های جدی روزنامه‌نگاری یا ادبی در قالب انتقاد سنگین از زندگی شخصی پلوتوکرات‌ها تلقی کنند. بسیار خوب، به ویژه، ممکن است این کار را انجام دهم. اما آیا ایزاکسون باعث شد که ایلان ماسک به قدری از او خوشش بیاید که برای بیوگرافی ماسک با او صحبت کند؟ بله. این حداقل نکته ای است که من در ستون والتمایستر به آن اشاره خواهم کرد.

ایزاکسون با مطرح کردن DOGE از او می پرسد: "آیا احساس می کنید که این موضوع بیش از حد باعث حواس پرتی می شود؟ در نگاهی به گذشته اشتباه ایجاد شده است؟"

ماسک می‌گوید: «فکر می‌کنم برای مدت طولانی این کار را داشتم.

او سپس دلایل محافظه‌کارانه اقتصادی خود را برای حمایت از ترامپ توضیح می‌دهد، مانند امیدواری‌اش به اینکه ترامپ "موضوعات را بیشتر در جهت اقتصاد بازار آزاد هدایت کند" و به ما دولتی با "بوروکراسی کمتر ایده‌آل" بدهد.

ماسک ادامه می دهد: «اما فکر می کنم کاری که باید انجام می دادم بیشتر در پس زمینه بود. سپس در پاسخ به سوال ایزاکسون مبنی بر اینکه آیا معاشرت با رئیس جمهور "فریبنده" است، او چنین می گوید:

"کمی بود. منظورم این بود که خیلی جالب بود، زیرا من فقط آنجا در دفتر بیضی شکل هستم، در حالی که، می دانید، همه اینها مانند تصمیمات مهم و مهمی هستند که گرفته می شوند و، می دانید، فقط برخی از آنها گاهی اوقات تاثیری بر آنچه در حال انجام است دارند. اما فکر می کنم شاید باید بیشتر می بودم، همانطور که گفتم، بیشتر در پس زمینه می بودم، و احتمالا فقط یک ماه یا بیشتر از آن دو ماه گذشته بود. تا یک یا دو ماه دیگر ببینیم.»

یا به تعبیر ایزاکسون، ماسک «به نظر می‌رسید که به نوعی با اره‌های برقی و همه چیز از آن مست شده است».

و ماسک با این کار کنار آمد. "آره، من فکر می کنم این درست است. بله.