پرش به محتوای اصلی

اعتصاب نباید اولین نقطه تماس در یک مذاکره باشد

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۲۳, پنجشنبه، ساعت ۰۸:۳۰حدود 3 دقیقه مطالعه

ما به یک چارچوب قانونی جدید نیاز داریم تا اطمینان حاصل کنیم که ابتدا تعامل مناسب رخ می دهد

آقا، - اعتصاب چهارشنبه زودرس و کاملا غیرضروری بود. هر دو طرف می‌دانند که باید به مصالحه رسید و هر دو طرف می‌دانند که خدمات عمومی با دولت وقت رابطه همزیستی دارد.

این واقعیت که هر دو طرف از همان ابتدا ناسازگاری نشان داده اند، عمیقا نگران کننده است. به نظر می رسد وزرای درگیر فکر می کنند که می توانند شرایط را در این مورد دیکته کنند، اگرچه در مواجهه با مطالبات سایر بخش ها به سمت تپه ها دویدند.

به نظر می‌رسد مذاکره‌کنندگان اتحادیه فکر می‌کنند که مستحق یک ظرف پولی هستند که همیشه در حال افزایش است، گویی که لازم نیست آن را به دست بیاورند.

به ذهنم خطور می کند که ما به قانون جدیدی برای پوشش اعتصابات بخش عمومی نیاز داریم. اعتصاب اولین نقطه مورد بحث در مذاکره نیست.

ما به یک فرآیند قانونی الزام آور نیاز داریم که در آن تعامل مناسب رخ دهد و هر دو طرف ملزم به پایبندی به یک فرمول باشند. به عنوان مثال، اگر توافقی داشتیم که دستمزدها بدون توجه به عوامل دیگر با میانگین تورم سه ساله افزایش می‌یابد، هر گونه افزایش دیگری می‌تواند با افزایش بهره‌وری و محدودیت‌های بودجه مرتبط باشد. ناکامی در مذاکره به هر طریق معنی دار باید مجازات هایی را برای هر دو طرف تا از دست دادن پست به همراه داشته باشد. - مال شما و غیره

سیموس هوگان،

دون لاوغایر،

دوبلین

آقا، - در اعتصاب برای دستمزد بهتر، یک تناقض ذاتی وجود دارد. اگر کارگران واقعا برای تأمین مخارج زندگی خود تلاش می کردند، از کاهش درآمد از طریق اعتصاب حمایت نمی کردند.

اعتصاب به عنوان اولین اقدام بدون تعامل معنی دار با دولت نشان می دهد که درآمد کارگران آنقدر که رهبران اتحادیه ها اعلام می کنند محدود نیست.

اکنون اقدام برای اعتصاب به اعتبار ادعای آنها لطمه می زند. - مال شما و غیره

دونال مورفی،

میدان سفارشی،

دوبلین 1

آقا، - دیوید گوردون (نامه‌ها، 14 اکتبر) تأکید می‌کند که برای یک TD چقدر سخت است که به خط پیکت احترام بگذارد، وقتی هیچ تأثیری بر بسته پرداختی آنها وجود ندارد. مشاهدات او به یک نقص ساختاری قابل توجهی که اتحادیه های کارگری مدرن، به ویژه آنهایی که حقوق اعتصاب صادر نمی کنند، با آن روبرو هستند، اشاره می کند.

به عنوان مثال، در گذشته، معلمان غیراعتصابی و SNA مجبور بودند برای امضای یک ثبت نام در دسترس بودن، از کنار همکاران خود بر روی خط اعتصاب رد شوند، به این معنی که بسیاری از آنها عبور نکردند و در نتیجه یک روز حقوق را از دست دادند. (البته حقوق و نادرستی آن سیستم قابل بحث است.) با این حال، در عصر دیجیتال، بسیاری از افراد غیر اعتصابی می توانند با ضربه زدن بر روی تلفن هوشمند از خانه خود را برای کار در دسترس اعلام کنند و دستمزد کامل را دریافت کنند و در عین حال به راحتی از درگیری دور باشند.

وقتی اتحادیه‌های بخش دولتی به میز مذاکره می‌رسند، باید با این مشکل «رای سوار» مقابله کنند. زمانی که فداکاری شخصی و بار مالی اقدامات صنعتی منحصرا بر دوش کسانی می‌افتد که در صف اعتصاب هستند – در حالی که همکاران غیرشرکت‌کننده دقیقا از همان پاداش‌ها و بدون ناراحتی برخوردار می‌شوند – منطق عضویت در اتحادیه زیر سؤال می‌رود. - مال شما و غیره

شان کیونی،

کستلکناک،

دوبلین 15.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

A strike should not be the first port of call in a negotiation

We need a new legislative framework to ensure proper engagement occurs first

همه‌ی اخبار جهان