افرادی که اجازه نمی دهند ابزارهای خود بمیرند

یک دهه پیش، یکی از مدیران اپل به نام فیل شیلر، پیامی برای افرادی داشت که از کامپیوترهای بیش از پنج سال استفاده می کردند. او با تشویق های پراکنده در جریان یک رویداد رونمایی از آیپد پرو، با صمیمیت ظاهری گفت: «این واقعا غم انگیز است. ظاهرا منظور این اظهارات، تشویق آن روح‌های بیچاره بود که دستگاه‌های منسوخ خود را کنار بگذارند و راه خود را به سوی آینده ارتقا دهند. (به عبارت دیگر: بیشتر محصولات اپل بخرید.)

سال 2016 بود، در دورانی که اپل محصولات جدید خود را با سر و صدای زیادی معرفی کرد، کاربران آیفون به طور متوسط ​​هر 23 ماه یک بار دستگاه خود را مبادله می‌کردند و عرضه‌ها با وعده‌هایی همراه بود که خریداران «دیگر نمی‌خواهند دوباره به فناوری قدیمی بازگردند». در طول سال‌ها، آمریکایی‌های بیشتری شروع به تجدیدنظر در این فرمول ارتقاء کرده‌اند. برخی از آنها به بازارهای فناوری دست دوم روی می آورند. برخی دیگر از eBay استفاده می کنند تا ابزارهای منسوخ شده ای را انتخاب کنند که آنها را به یاد زمان آفلاین تر می اندازد.

اما بخش دیگری از مردم وجود دارد که رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است: آنها به هیچ وجه از تعویض دستگاه خود امتناع کرده اند.

[ بخوانید: دیگر دلیلی برای خرید گوشی جدید وجود ندارد]

آنها را کاربران قدیمی بنامید، یا نگه‌دارنده‌ها را ارتقا دهید. آن‌ها به آیفون‌هایی با دکمه‌های هوم، رایانه‌های دوران بوش و هدفون‌های قدیمی‌تر از برخی از مدیران عامل فناوری چسبیده‌اند، حتی زمانی که انجام این کار توانایی آنها را برای انجام کارهای روزمره مانند ارسال ایمیل یا ناوبری مختل می‌کند. نگهبانانی که من با آنها صحبت کردم لزوما فناوری را رد نمی کنند. در عوض، آنها به من گفتند، آنها فقط می‌خواهند آن را طبق شرایط خودشان استفاده کنند.

برخی از اعضای این انجمن مسن‌تر هستند و به دلیل چشم انداز یادگیری یک رابط جدید به تعویق افتاده‌اند. برخی دیگر مینیمالیست هستند که از سادگی فناوری قدیمی قدردانی می کنند، یا طرفداران ضد مصرف گرایی که به دنبال حفظ احساس استقلال هستند. بسیاری از آنها به جز عملی بودن، اصلا از هیچ اصل حمایت نمی‌کنند: وقتی از لری پارکینز - کاربر مغرور رایانه Compaq که در سال 2007 عرضه شد، همان سالی که Superbad به باکس آفیس رسید و Myspace بر رسانه‌های اجتماعی تسلط داشت - پرسیدم که خودش را چه می‌خواند، او با یک پاسخ ساده برگشت: "من فقط ارزان هستم."

در برخی موارد، دستگاه های آنها به اندازه کافی قدیمی هستند که اکنون در موزه ها به نمایش گذاشته می شوند. مایک تایران، یک پرستار 66 ساله، مدت‌هاست که در آی‌پاد سال 2003 خود، باندهای گلم دهه 80 را جذب کرده است، مدل بعدی آن را می‌توان در موزه ملی تاریخ آمریکا اسمیتسونیان یافت. تایران همچنین از تلفن هوشمند، کامپیوتر و تلویزیونی استفاده می‌کند که همگی نزدیک به یک دهه از عمرشان می‌گذرد و در iFixit، وب‌سایتی که به تعمیرات فنی اختصاص دارد، «Old Turkey» نامیده می‌شود. او در آنجا نکاتی را در مورد نگهداری ابزارهای قدیمی ارائه می کند و جمع آوری می کند.

مانند بسیاری از انبارهای دیگر، تایران علاقه ای به مشارکت در انبوه زباله های الکترونیکی یا ارائه پنج رقم برای گجت های دارای قابلیت هوش مصنوعی ندارد. او به من گفت: «من «NI» دارم – هوش طبیعی. "من با آن خوب هستم."

دشمن مشترک انبارهای ارتقاء، منسوخ شدن برنامه ریزی شده یا طراحی عمدی محصولات برای داشتن طول عمر کوتاه است. این اصطلاح نزدیک به یک قرن پیش توسط دلال املاک و مستغلات برنارد لندن ابداع شد. لندن نوشت: «وقتی مردم چیزهای قدیمی و فرسوده خود را انجام می دهند، تقاضای کمی برای کالاهای جدید وجود دارد و آنها را بیشتر از آنچه باید نگه می دارند». امروزه هیچ صنعتی به اندازه Big Tech با این عمل مرتبط نیست. اپل را در نظر بگیرید، که در سال 2020 موافقت کرد که دعاوی مربوط به کاهش مخفیانه آیفون های قدیمی را حل و فصل کند.

فراتر از «باتری گیت»، این شرکت مدت‌هاست درگیر «جفت‌سازی قطعات»، عمل جلوگیری از کارکرد برخی قطعات شخص ثالث در دستگاه‌های تعمیر شده، و خدمات سخت‌افزاری صدها محصول خود در طول سال‌هاست.

وقتی صحبت از ادامه استفاده از مدل‌های اولیه گوشی‌های هوشمند می‌شود، فقط اتصال آنها می‌تواند مشکل ساز باشد. شبکه‌های سلولی 2G و 3G که آنها روی آن‌ها کار می‌کردند تا حد زیادی در سرتاسر آمریکای شمالی کنار گذاشته شده‌اند (این شبکه‌ها را فقط در مناطق خاص جغرافیایی می‌توان یافت). یکی از آن جیب‌ها در سنت جان، نیوبرانزویک است، جایی که گری فلاناگان - در میان 2.3 درصد از مشتریانی که هنوز از شبکه قدیمی Koodo Mobile استفاده می‌کنند - توانست از آیفون 5S خود که برای اولین بار در سال 2013 منتشر شد با من تماس بگیرد.

فلانگان، یک مشاور غیرانتفاعی 54 ساله، گهگاه متوجه می شود که نمی تواند برنامه ها را دانلود کند یا ویدیوهای یوتیوب را تماشا کند و همکاران جوانش او را دنده می کنند. اما در بیشتر موارد، او راضی است. فلانگان، که همچنان یک جفت هدفون Radio Shack را که در سال 1983 هدیه داده بود، استفاده می‌کند، به من گفت: «اگر کار می‌کند، کار می‌کند - و من هنوز هم از آن استفاده می‌کنم.

ناتان پراکتور، مدیر کمپین حق تعمیر برای گروه تحقیقاتی منافع عمومی ایالات متحده، به من گفت که برخی از دستگاه‌ها یک شبه منسوخ می‌شوند، در حالی که برخی دیگر با توقف تدریجی به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار، به تدریج از بین می‌روند. برای ادامه استفاده از آنها، نگهدارنده ها باید با محدودیت های زندگی روزمره خود مقابله کنند. مارک ترنر، صاحب یک گوشی هوشمند تقریبا 10 ساله، به من گفت که خرید نسخه جدیدتر سمعک خود را طولانی‌تر کرده است، زیرا برنامه جفت‌سازی آن‌ها قادر به اجرا بر روی دستگاه او نیست.

دیگران، مانند کنتارو تویاما، دانشمند کامپیوتر و استاد دانشگاه میشیگان که از تلفن تاشو AT&T استفاده می‌کند، راه‌حل‌هایی برای پیمایش جهانی با کدهای QR پیدا می‌کنند - برای تویاما، این به معنای قرض گرفتن تلفن هوشمند قدیمی همسرش است.

چنین مبادلاتی می تواند هزینه کمی برای حفظ حس کنترل بر حضور دیجیتالی شخص باشد. به عنوان یک نویسنده و ویرایشگر مستقل، لپ تاپ ها برای جاش فردمن ضروری هستند. اما این مرد 44 ساله جایگزینی کامپیوترهای خود - یک مدل توشیبای 16 ساله و یک مدل HP 13 ساله - را به تعویق انداخته است، زیرا آنها به عنوان واحه ای از فضاهای دیجیتال امروزی عمل می کنند، فارغ از اعلان های مداوم و هشدارهای به روز رسانی سیستم عامل های مدرن. یکی از لپ‌تاپ‌های فردمن دیگر نمی‌تواند به اینترنت وصل شود و به "رایانه هنری" او تبدیل شده است که برای نوشتن داستان و آهنگسازی استفاده می‌شود.

او فن ها و هارد دیسک های معیوب را روی لپ تاپ دیگر جایگزین کرده و یک بسته بازی از سال 2009 نصب کرده است که به او اجازه می دهد بدون وقفه در تبلیغات بازی Solitaire را انجام دهد.

زنده نگه داشتن سخت افزار قدیمی اغلب یک تلاش مشترک است. سال گذشته، iFixit به میزبانی چندین «پارتی نصب» لینوکس، یک سیستم عامل منبع باز که می‌تواند جان تازه‌ای را به رایانه‌های منسوخ در کافه‌ها و کتابخانه‌های سراسر کشور بدهد، کمک کرد. با یک جستجوی ساده در یوتیوب، راهنماهای متعددی در مورد جیلبریک کردن Kindles به منظور آزادسازی مدل‌های قدیمی‌تر از محدودیت‌های نرم‌افزاری آمازون ارائه می‌شود. و یک دهه پیش، طرفداران برند ساعت‌های هوشمند متوقف‌شده Pebble دور هم جمع شدند تا Rebble را ایجاد کنند، پلتفرمی از سرویس‌های وب که ساعت‌های هوشمند از بین رفته را دوباره تقویت می‌کرد.

وین سلتزر، که ساعت Pebble خود را به عنوان هدیه روز پدر در سال 2015 دریافت کرد، به من گفت که از ماهیت "ارواح خویشاوند" پروژه قدردانی می کند.

احساسات مشابهی علیه مصرف‌گرایی فناوری - البته به شیوه‌ای کمتر رادیکال - در حرکت‌های گسترده‌تر به سمت ابزارهای بازسازی‌شده و در تجدید حیات در دستگاه‌های الکترونیکی قدیمی به رهبری نسل‌های جوان‌تر که از بار دیجیتالی امروزی خسته شده‌اند، تحقق می‌یابد. اما حفظ سبک زندگی یک چالش است. اکثر افرادی که با آنها صحبت کردم یا دارای سوابق فنی و مهندسی هستند که آنها را برای اجرای اصلاحات پیچیده سخت افزاری و نرم افزاری آماده کرده است، یا بازنشسته هستند و می توانند برای یادگیری آنها زمان و تلاش بگذارند.

در برخی موارد، حتی سرسخت‌ترین سربازان نیز مجبور به تسلیم شدن شده‌اند. سلتزر در نهایت ساعت Pebble خود را پس از تلاش برای دانلود برخی ویژگی های پزشکی روی آن فروخت. فلانگان اخیرا دریافته است که در بهار سال آینده باید در نهایت از آیفون 5S صرف نظر کند. و تایران یا "ترکیه قدیم" از طرف خانواده اش برای ارتقاء فشار احساس می کند. به ویژه دخترانش وقتی نمی توانند شکلک هایی را که برایش می فرستند ببینند، ناامید می شوند. اما او ترجیح می دهد در دنیایی با برخی ناراحتی ها زندگی کند تا اینکه دنیای جدیدی به او تحمیل شود.

بنابراین، در حال حاضر، او همچنان در حال مقاومت است.