افزایش AfD در شرق آلمان برخی از مهاجران را به این سوال وا می دارد که آیا هنوز به آن تعلق دارند یا خیر

روستوک، آلمان، 19 سپتامبر - شهد نجیب هنوز ضربه روحی ناشی از فرار جنگجویان داعش در طول جنگ داخلی سوریه را به یاد دارد. بیش از یک دهه پس از پناه گرفتن در آلمان، او اکنون می ترسد که دیگر در آنجا مورد استقبال قرار نگیرد.

او در خانه اش در روستوک در سواحل بالتیک آلمان به رویترز گفت: «وقتی به زمانی که سوریه را ترک کردیم فکر می کنم، هنوز نمی دانم چگونه توانستیم از آن عبور کنیم. "مثل یک کابوس بود."

نجیب و همسرش محمود هموچ از خانه خود در دیرالزور در شرق سوریه گریختند و زندگی خود را در آلمان بازسازی کردند، جایی که او در یک آرایشگاه کار می کند و او در مدارس محلی غذا سرو می کند. آنها دو فرزند خردسال دارند.

هموچ گفت: ما از مردم آلمان سپاسگزاریم که از ما استقبال کردند و به ما آرامش و امنیت دادند. "کاری که ما انجام می دهیم روشی کوچک برای نشان دادن قدردانی خودمان است."

آنها در میان بیش از 900000 سوری ساکن آلمان هستند که اکثر آنها در طول جنگ داخلی به عنوان پناهجو وارد شدند.

اما با جلب حمایت حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان (AfD) و بازگشت مهاجرت به کانون بحث های سیاسی، مهاجران می گویند خصومت با خارجی ها در حال افزایش است.

رویترز با 20 نفر از مهاجران در روستوک و شهر نزدیک شورین صحبت کرد که بسیاری از آنها شهروند آلمان شده اند و سال ها در آلمان زندگی می کنند.

اکثر آنها گفتند که در سال‌های اخیر با سوءاستفاده‌های ضد مهاجر بیشتری مواجه شده‌اند، از سخنان متلاطم گرفته تا درخواست‌ها برای بازگشت به کشورهای مبدا. یک زن گفت همسایه ای از بالکن روی او آب بدبو ریخت.

نگرانی آنها در حالی مطرح می شود که AfD در سراسر آلمان شرقی شتاب می گیرد.

در ایالت مکلنبورگ-وسترن پومرانیا، زادگاه نجیب و هموچ، در شرق سابق کمونیستی، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که AfD قرار است به بزرگترین حزب در انتخابات روز یکشنبه تبدیل شود.

در اوایل ماه جاری، حزبی که می‌خواهد مهاجرت را محدود کند و درباره «مهاجرت» یا بازگرداندن خارجی‌ها به کشورهای خود صحبت می‌کند، در اولین انتخابات منطقه‌ای مهم خود در ساکسونی-آنهالت، یکی دیگر از ایالت‌های شرقی، پیروز شد.

چندین مصاحبه‌شونده، از جمله افرادی که در بخش مراقبت‌های بهداشتی، گردشگری، آموزش و خدمات غذایی کار می‌کنند، گفتند در صورت ادامه بدتر شدن آب و هوا، روستوک یا شورین را ترک خواهند کرد.

نجیب در آپارتمان کوچک خانواده در شمال روستوک، جایی که نقاشی‌های فرزندانشان یک دیوار را پوشانده و اسباب‌بازی‌ها در گوشه‌های اتاق نشیمن چیده شده‌اند، در حالی که فرزندان 6 و 4 ساله‌اش در نزدیکی بازی می‌کردند، صحبت می‌کرد.

نجیب که در بغداد فیزیک خوانده بود و بعدا به عنوان طراح جواهرات در سوریه کار کرد، به یاد می آورد که پس از جمع آوری فرزندانش از مدرسه در یک فروشگاه مواد غذایی توقف کرده بود، زمانی که به گفته او، یک مرد مسن روی ویلچر فریاد زد که او به آلمان تعلق ندارد.

نجیب گفت: «دردی که در روستوک تجربه کردم، نوع جدیدی از دردی است که قبلا هرگز آن را احساس نکرده بودم.

او در حالی که صدایش در حال شکستن بود، گفت: "شما بی عدالتی را احساس می کنید زیرا هیچ اشتباهی نکرده اید. من سخت کار کردم تا برای خودم زندگی بسازم و بعد یکی از راه می رسد و با شما مانند زباله رفتار می کند."

او به یاد آورد که پسرش از او پرسید: "مامان، چرا به تو توهین می کند؟ با او چه کردی؟" مطمئن نبود که چگونه توضیح دهد، او به او گفت که مرد شاید حالش خوب نیست.

AfD در سال 2013 به عنوان یک حزب بدبین به یورو شروع به کار کرد و لحن ضد مهاجر آن پس از تصمیم آنگلا مرکل، صدراعظم سابق آلمان در سال 2015 برای باز کردن موقت مرزهای آلمان، با پذیرش حدود یک میلیون مهاجر و پناهنده، که حدود یک سوم آنها سوری هایی هستند که از جنگ داخلی گریخته اند، شدیدتر شد.

از آن زمان، این حزب از یک جنبش حاشیه‌ای به محبوب‌ترین حزب آلمان تبدیل شد که در نظرسنجی‌های ملی از محافظه‌کاران صدراعظم فریدریش مرز پیشتاز بود.

لیف-اریک هولم، کاندیدای اصلی AfD در انتخابات روز یکشنبه، می‌گوید که «مطمقا مخالفتی» با مهاجرت کارگران ماهر ندارد. او می گوید کسانی که باید اخراج شوند، بیش از 250000 خارجی هستند که حق قانونی اقامت در آلمان را ندارند.

اما منتقدان می گویند مشکل گسترده تر فضای ایجاد شده توسط لفاظی هایی است که آنها می گویند به طور کلی خارجی ها را هدف قرار می دهد.

مانوئلا شوسیگ، نخست‌وزیر ایالتی سوسیال دموکرات، در جریان یک مناظره تلویزیونی روز چهارشنبه، AfD را متهم کرد که "با بیانیه‌هایش در مورد مهاجرت مجدد و کارگران با پیشینه‌های فرهنگی مختلف باعث ترس گسترده‌ای شده است."

او گفت: «فکر می‌کنم این وحشتناک است که افرادی که در اینجا کار می‌کنند، که سهم خود را می‌پردازند و مالیات و سهم تأمین اجتماعی خود را می‌پردازند، می‌ترسند و احساس راحتی نمی‌کنند.

در طول مناظره، او و هولم از یک مهندس طراح که نگران از دست دادن نقشه‌بردار ارزشمند مراکشی بود، به دلیل توهین‌های نژادپرستانه که او می‌گفت مرتبا در خیابان با آنها برخورد می‌کرد، سؤالی را مطرح کردند.

هولم گفت: "طبیعت شرم آور است که چنین خلق و خوی وجود دارد". اما او دولت را به دلیل اجازه مهاجرت غیرقانونی و ناتوانی در اخراج بیش از کسری از خارجیانی که رسما باید کشور را ترک کنند، مقصر دانست.

این بحث پیامدهای اقتصادی نیز دارد.

حدود 50000 نفر با سابقه مهاجرت در مکلنبورگ-پومرانی غربی کار می کنند. اقتصاددانان هشدار داده‌اند که مانند دیگر ایالت‌های شرقی با نرخ زاد و ولد پایین و جمعیت سالخورده، به کارگران ماهر بیشتری نیاز دارد.

بر اساس داده‌های اداره کار آلمان، حدود 316000 شهروند سوری - بدون احتساب سوری‌هایی که تابعیت آلمانی را به دست آورده‌اند - در آلمان کار می‌کنند که بیشتر آنها در مشاغل تمام وقت هستند که حق بیمه تامین اجتماعی را پرداخت می‌کنند.

نرخ بیکاری آنها بالای 30 درصد است، اما داده ها نشان می دهد که هر چه افراد طولانی تر بمانند، شانس بیشتری برای یافتن کار دارند. ارقام مربوط به سال 2023 نشان می دهد که در بین افرادی که به مدت هفت سال یا بیشتر در آلمان بوده اند، بیش از 60 درصد شغل دارند.

بسیاری از سوری ها می گویند که امیدوارند در صورت بهبود شرایط به کشورشان بازگردند. دیگران، از جمله نجیب و هموچ، به طور فزاینده ای آینده خود را در آلمان می بینند.

اینکه آیا ظهور AfD این محاسبات را تغییر می دهد یا نه، یک سوال باز باقی می ماند.

هموچ می گوید که نمی خواهد فرزندانش با احساس طرد شدن از سوی جامعه ای که آنها را خانه می نامند بزرگ شوند.

او گفت: «در پایان روز، خانواده حرف اول را می زند. رویترز