افسانه NRLW علی بریگینشاو علیرغم شکست بزرگ نهایی جاودانه می ماند

جمعه، 18 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، تایگرز 0، رایدر 6

شنبه، 19 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، برونکوس 40، شوالیه 16

شنبه، 26 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 20، رایدر 10

یکشنبه، 27 سپتامبر، 13:05، امتیاز نهایی، Titans 8، Broncos 20

یکشنبه، 4 اکتبر، 16:00، امتیاز نهایی، خروس 30، برونکوس 6

آخرین بازی بریگینشاو NRLW با شکست سنگینی به پایان رسید. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

از آنجایی که خروس‌های بی‌رحم با فینال بزرگ NRLW فرار کردند، فکر کردن به پایانی نه چندان مناسب برای حرفه‌ای افسانه‌ای مانند علی بریگینشاو سخت بود.

این بازیکن 36 ساله و بقیه برانکوها برای جلوگیری از کشتار سه رنگ که با نتیجه 30-6 به پایان رسید، درمانده نشدند زیرا خروس ها به نوعی انتقام شکست بزرگ فینال سال گذشته را به دست آوردند تا یک فصل عالی را تکمیل کنند.

نیمه تمام شد زیرا بریزبن اسلحه خود را برنداشت، چه رسد به شلیک یک گلوله.

آنها در تمام نیمه اول تنها سه ست را تکمیل کردند زیرا در زیر دریایی از امتیازات خروس غرق شدند.

از دقیقه 15 تا دقیقه 34 آنها فقط توپ را لمس کردند تا آن را به زمین بزنند، آن را رها کنند یا به درون دروازه برگردانده شوند.

برای تقریبا 20 دقیقه آنها یک بار توپ را بازی نکردند، با خروس ها در 6 تلاش متوالی و بین دقیقه 15 و 39 آنها یک ست را کامل نکردند.

تمام سلاح‌هایی که بریگینشاو را بزرگ کرده‌اند - مهارت، حیله‌گری و کلاس او به عنوان یک بازی‌ساز، که او در طول 17 سال حضورش در صدر لیگ راگبی زنان گذرانده است - قبل از اینکه او حتی فرصت استفاده از آن‌ها را پیدا کند، کمرنگ شدند.

او در نیمه دوم موفق شد به صورت مخفیانه از خط عبور کند، 35 دقیقه فوتبال که احساس می کرد این اتفاق فقط به این دلیل بود که باید اتفاق می افتاد تا بتوانیم به انتها برسیم، زیرا او یک پاس را قبل از زدن فاصله با زمان بندی عالی نگه داشت، اما هیچ حمایتی نداشت.

در پایان، آخرین روز او توسط هیولایی از یک تیم که بدون شک بهترین تیم NRLW هستند، نابود شد.

آنها نقطه اوج دگرگونی در لیگ راگبی زنان هستند که خود بریگینشاو در ایجاد حرفه ای که تا روزهای ابتدایی لیگ راگبی زنان امتداد دارد، کمک کرد.

برانکوهای بریگینشاو قبل از حمله خروس ها درمانده بودند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

زمانی که او در سال 2009 بازی برای کوئینزلند و استرالیا را آغاز کرد، ریگان هیکس، هم تیمی اش در برونکوس، سه ساله بود.

فوتبال باشگاهی اتفاقی بود، مسیرها به سختی وجود داشتند و NRL نیز ممکن است دنیای متفاوتی باشد. برای چند معدود متعهد که بازی زنان را ادامه دادند، به همان اندازه که دست به دهان می شد، روز به روز بود.

مسابقات بین ایالتی تحت پرچم دولت مبدا برگزار نمی شد و در زمین های حومه شهر و در مقابل جمعیت کوچک برگزار می شد.

فینال جام جهانی تنها بازی‌ای بود که می‌توانست در تلویزیون پخش شود و حتی در آن زمان، فقط اگر شبکه احساس سخاوتمندی کند.

فیلم آن روزهای منتهی به اولین فصل NRLW در سال 2018 دانه دانه و سخت است. حتی جزئیات ابتدایی مسابقات - مواردی مانند لیست تیم ها، گلزنان و تعداد حضور - همیشه به راحتی قابل پیگیری نیست.

بریگینشاو تقریبا تا زمانی که برخی از هم تیمی هایش در قید حیات بوده اند، یک فوتبالیست سطح بالا بوده است. (گتی ایماژ: مارک نولان)

به معنای واقعی کلمه، تقریبا ماقبل تاریخ است.

امروز دنیای جدیدی است، جهانی که Brigginshaw به عنوان اولین فوتبالیست و یکی از بزرگترین ستاره های دوران انتقالی و در سال های اولیه NRLW به ایجاد آن کمک کرد.

برای اثبات، به سخنان جولیا رابینسون نگاه نکنید، که از همان فصل اول برانکو با بریگینشاو بازی کرده است.

رابینسون به ABC Sport گفت: "او یک رهبر واقعی است، در داخل و خارج از زمین، او قلب برانکوها است، او این میراثی خواهد بود که برای نسل ها باقی خواهد ماند."

او دلتنگ تیم خواهد شد، دلتنگ تیم خواهد شد، دلتنگ همه خواهد شد، اما او همچنان در اطراف خواهد بود و تاثیر زیادی بر جامعه لیگ راگبی خواهد گذاشت."

خیلی ممنونم که فرصت بازی با علی را داشتم، او یکی از بزرگان است.

Brigginshaw یک پیشگام و یک بلیزر بود که علامت و استاندارد جدیدی را برای دیگران ایجاد کرد و به عنوان یک افسانه عمل کرد که یک بازی کامل به آن باور داشت.

مشاهده اینکه سه رنگ ها فصل کامل خود را کامل می کنند، دیدن محصول نهایی این باور است. بازیکنان امروزی بزرگ‌تر، سریع‌تر، قوی‌تر و ماهرتر هستند.

آنها مدت طولانی تری با هم بازی می کنند و پیشرفت های این ورزش به وضوح قابل مشاهده است. آنها ورزشکاران بهتر و فوتبالیست های بهتری هستند و بسیاری از بهترین های آنها در خروس ها بازی می کنند.

طرف جان استرنج نقطه اوج تقریبا یک دهه پیشرفت است، نمونه نهایی از آنچه ممکن است وقتی یک باشگاه با عضله جدی تصمیم می گیرد واقعا در برنامه زنان سرمایه گذاری کند.

همانطور که Brigginshaw ثابت کرد که چه چیزی برای بازی زنان از نظر قدرت ستاره و کلاس مطلق امکان پذیر است، خروس ها ثابت کردند که وقتی این ویژگی ها به حد خود رسیده است چه چیزی ممکن است.

اکنون آن‌ها همان چیزی هستند که بریگینشاو بود - ستاره‌ای برای کل لیگ و پر از بازیکنانی هستند که می‌توانند نسب خود را به برانکوی بازنشسته برسانند.

در کنایه‌ای بی‌رحمانه، بدون بریگینشاو ممکن است هیچ تارین آیکن وجود نداشته باشد، کسی که با نمایشی درخشان در پست هافبک برای خروس‌ها به عنوان دارنده مدال کارین مورفی یا جوسلین کلهر، نفر مقابل بریگینشاو، که بریزبن را با لگد بازی‌اش شکنجه می‌کرد، نامیده شد.

شاید تامیکا آپتون که جانشین بریگینشاو به عنوان بهترین بازیکن جهان شد، اما تا زمانی که تلاشی دیرهنگام انجام داد، نتوانست وارد بازی برای برانکوها شود، یا جسی ساوتول، که آن تلاش را به ثمر رساند و به وضوح تکامل یک کهن الگوی بریگینشاو پیشگام بود، وجود نداشته باشد.

او یکی از بازیکنانی است که با تمام عمر بازی در لیگ وارد NRLW شده است، بر خلاف بریگینشاو که در 12 سالگی مجبور به توقف شد زیرا دیگر تیمی برای بازی وجود نداشت و این تنها یک تغییر است که بریگینشاو نیز شاهد آن بود.

مسابقات مبدأ طلای رتبه‌بندی هستند و جمعیتی را جذب می‌کنند که حتی از پنج سال پیش کوتوله می‌شوند، NRLW دو بار متولد شده و گسترش یافته است و محصول و پشتیبانی به سمت نقطه‌ای پیش می‌رود که یک فینال بزرگ مستقل نه تنها امکان‌پذیر است، بلکه به نظر می‌رسد گامی منطقی برای بازی‌ای که به رشد خود ادامه می‌دهد.

بریگینشاو به ارتقای این شهرت به‌عنوان یکی از پایه‌های اصلی نخست‌وزیری‌های اولیه بریزبن و یک عضو منظم در کوئینزلند کمک کرد. او فقط یک ستاره نبود، او یک ستاره بود.

او فقط خود را با دنیای جدید وفق نداد، بلکه با تبدیل شدن به یک افسانه، آن را به پایان رساند و اکنون به عنوان یک نماد بازنشسته شده است - اگر بخواهند نام دالی M زنانه را به نام یک بازیکن مدرن تغییر دهند، مطمئنا Ali B حلقه خوبی دارد.

وقتی بازیکنی با آن قد و قامت هستید، که عظمت سال‌ها همراه همیشگی‌اش بوده و تا انتها یک تهدید باقی مانده است - حتی در 36 سالگی، بریزبن امسال بدون بریگینشاو هیچ بازی را نبرد - یک کشتار بزرگ نهایی راهی برای پایان دادن به یک حرفه نیست.

او به بازی بسیار داده است، اما بازی نتوانست پایان عالی را برای او رقم بزند.

اما در حالی که او برای بقیه عمر خود آماده می شود، بریگینشاو بازی را ترک می کند به عنوان چهره ای که در دو دوره می نشیند، که به او کمک کرد تا بازی او را زنده کند و آن را بزرگتر از آنچه در روزهای قدیم می توانست تصور می کرد.

هنوز پیشرفتی وجود دارد و در دوران بازنشستگی، بریگینشاو از تلاش برای آن دست نخواهد کشید.

او به آینده‌ای روشن‌تر اعتقاد دارد و می‌داند که این آینده ممکن است، زیرا او قبلا آن را ساخته است. ما در حال حاضر در آن زندگی می کنیم.