اقتصادهای توکن شده به ارز محلی نیاز دارند

بر اساس اکثر معیارها، امور مالی توکنیزه شده در سراسر جهان در حال رونق است.

با این حال، اقتصادهای توکن شده جدید ما یک نقص ساختاری دارند. ما دارایی‌هایی مانند اوراق قرضه و اوراق بهادار را دیجیتالی کرده‌ایم، اما هنوز پول واقعی را که در طول این تراکنش‌ها تغییر می‌کند، توکن نکرده‌ایم.

وقتی امروز یک اوراق قرضه توکن شده در هنگ کنگ یا نیویورک تغییر می کند، امنیت در عرض چند ثانیه بر روی یک بلاک چین ثابت می شود، اما پرداخت هنوز چند روز طول می کشد تا از طریق ریل های بانکی قدیمی بگذرد.

ما فقط نیمی از موتور توکن سازی را ساخته ایم. نیمی دیگر - ابزارهای تسویه حساب با ارز محلی تنظیم شده که به یک دارایی توکن شده و پرداخت آن اجازه می دهد روی همان ریل بلاک چین حرکت کند - هنوز باید توسعه یابد.

و کشورهایی که ابتدا حرکت می‌کنند، یک مزیت تعیین‌کننده خواهند داشت، زیرا تصمیم‌های زیرساختی اقتصاد عجیبی دارند: هر چه مدت بیشتری برای تصمیم‌گیری زیرساخت صبر کنید، اجرای تصمیم پرهزینه‌تر می‌شود. قالب‌های پیام سوئیفت، نقش دلار در صورت‌حساب‌های تجاری یا کنوانسیون تسویه حساب T+2 همگی به عنوان یک انتخاب ساده و ارزان در میان چندین مؤسسه آغاز شد. اکنون آنها به هنجارهایی تبدیل شده اند که همه باید آنها را رعایت کنند.

پیش‌فرض با فاصله زیاد استیبل کوین‌های دلاری است که 99.5 درصد از شناور استیبل کوین جهانی را تشکیل می‌دهند. با این حال، یک توکن دلاری نمی‌تواند برای یک صندوق ین یا اوراق قرضه HKD بدون ایجاد ریسک ارزی در هر تراکنش پرداخت کند. اگر هیچ چیز تغییر نکند، کل جهان توکن شده در نهایت به پول شخص دیگری می نشیند، و به همین دلیل است که مهم ترین آزمایش مالی در حال حاضر در آسیا در حال انجام است.

مؤلفه ای که آسیا از دست داده است، یک ابزار پرداخت توکن شده است: یک توکن تنظیم شده، به دلار هنگ کنگ، ین یا وون، و قابل بازخرید به میزان همتراز، که در دفتر کل بلاک چین به عنوان دارایی هایی که تسویه می کند قرار دارد.

این تمایز بسیار مهم است زیرا یک تراکنش فقط به سرعت کندترین مرحله آن است. اگر پرداختی همچنان نیاز به تسویه از طریق بانک‌های خبرنگار و ریل‌های پرداخت قدیمی و کند داشته باشد، سود تئوریک توکن‌سازی (وثیقه آزاد، قرار گرفتن در معرض طرف مقابل حذف شده و تراکنش‌های قابل برنامه‌ریزی) کاملا از بین می‌رود. معاملات در واقع سریعتر حل نمی شوند.

استیبل کوین‌های دلاری در بسیاری از موارد برای ایفای این نقش رشد کرده‌اند، اما نمی‌توان از آنها برای پرداخت محلی بدون افزودن ریسک ارز به هر تراکنش استفاده کرد.

برخی آن نرخ تایید 5.6 درصدی را ترسو خواندند. اما در واقع، این یک استراتژی برای جلب اعتماد است که برای یک توکن برای به دست آوردن پذیرش بسیار مهم است. برای یک افسر انطباق، همه این موارد - کمبود مجوز، الزامات ذخیره شدید و صدور محدود به مارک های معتبر معتبر - دلالت بر اعتماد دارند. آنها برای مؤسسه‌های ریسک‌گریز «بله» گفتن به ارز محلی توکن‌شده را آسان‌تر می‌کنند.

بازارهای توکن شده آسیا در حال حاضر در پرتگاهی قرار دارند. تصمیمات ساده ای که اکنون نهادها می گیرند به هنجارهای آینده تبدیل خواهند شد. ابزار تسویه ارز محلی که امروز معرفی شد، در پایه بازارهای توکنیزه شده بافته می شود و بخشی از طرح جهانی برای تامین مالی توکنیزه می شود.

این سازها کم شروع می شوند و برای سال ها تخصصی می مانند. یک توکن HKD دارای مجوز برای تسویه حق بیمه و بخشی از بازار اوراق قرضه توکن شده در این مرحله، حتی با حجم کم، موفقیت آمیز است. نکته مهم ادامه گسترش ادغام ها است. هر متولی که از رمز پشتیبانی می کند، مدیر صندوقی که آن را می پذیرد، و سیستم خزانه داری که به آن متصل می شود، به لوله کشی دائمی تبدیل می شود. زیرساخت پرداخت با افزایش افزایش می یابد - هر اتصال، اتصال بعدی را ارزان تر می کند.

بنابراین نگاه کردن به ارزش بازار به عنوان معیاری برای موفقیت می تواند گمراه کننده باشد. استیبل کوین های دلاری در آینده قابل پیش بینی بر حجم سرفصل ها تسلط خواهند داشت و این خوب است. کار یک رمز ارز محلی در سال 2026 این است که در همه جا یکپارچه شود، حتی قبل از اینکه تقاضا وجود داشته باشد.

بازار اوراق قرضه توکن شده هنگ کنگ 7 برابر در سال در حال رشد است و بازار اوراق بهادار کاملا توکن شده کره در سال 2027 وارد می شود. وقتی این بازارها به مقیاس نهادی رسیدند، ارز تسویه حسابی که آنها بر روی آن اجرا می کنند همان ارزی خواهد بود که قبلا به آن متصل شده است - امیدواریم یک ارز محلی و توکن شده.

تیم سان یک محقق ارشد در گروه HashKey است که در آنجا تحولات بازارهای دارایی دیجیتال، ساختار بازار، مقررات و پذیرش نهادی را تجزیه و تحلیل می‌کند.