الکس مارگو آردن برای نمایشگاهی در لندن با اقلام امی واینهاوس نزدیک و شخصی می شود

تابستان امسال 15 سال از مرگ امی واینهاوس خواننده و ترانه سرای بریتانیایی گذشت، اما روح او زنده است. اکنون، زندگی و تأثیر او موضوع «هیچ شخصی نیست» است، نمایشگاهی که به تازگی توسط هنرمند الکس مارگو آردن افتتاح شده است که در سه اتاق بنیاد نیکولتا فیوروچی در لندن پخش شده است.

برای این نمایشگاه، آردن صدها شبیه‌سازی از وسایل شخصی واینهاوس را ایجاد کرده است که یک جفت دمپایی باله امضا شده توسط طرفدارانی که پس از مرگ خواننده در بیرون خانه رها شده بودند و کارت تولدی از سازنده موسیقی مارک رونسون و ادل که واینهاوس هرگز دریافت نکرد، بازسازی کرده است. برای تکمیل این نمایش، آردن نسخه‌های دقیقی از کتاب‌های موجود در کتابخانه واینهاوس، آرایش و عطری که او استفاده می‌کرد، و بازی‌های تخته‌ای و وسایل تزئینی مانند آینه‌هایی که در خانه‌اش وجود داشت، خریداری کرد. نمایشگر گاهی اوقات می تواند احساس کند که شما به طور مخفیانه در حال مرور صمیمی ترین قسمت های خانه شخصی هستید.

از سال 2021، آردن در حال کالبد شکافی تصاویر پیکسلی از واینهاوس است که به صورت آنلاین در کاتالوگ ها، روزنامه ها و مجلات پیدا کرده است تا مشخص کند چه مواردی را باید ردیابی کند.

آردن به ARTnews گفت: «این نمایش یک بینش واقعا شخصی نسبت به امی است. او احساس می‌کند که صد کتاب به نمایش گذاشته شده فضایی صمیمی ایجاد می‌کند و به ارزش تاریخی می‌افزاید، بیش از اینکه در واقع فقط یک یا دو مورد معتبر از املاک واینهاوس ارائه کرده باشد.

الکس مارگو آردن، کتابخانه، 2026. با عرض ادب از هنرمند

حساسیت به جزئیات در سراسر پروژه قابل توجه است. در یک نقطه در طول این شکار 5 ساله لاشخور، آردن با 20 نسخه از همان کتاب پایان یافت. او می خواست ستون فقرات و جلد هر نسخه را با هم مقایسه کند تا مطمئن شود که نسخه صحیح را دارد. بخش اعظم این کار در کتابخانه (2026) به نمایش گذاشته شده است، که شامل ده‌ها کتاب از حافظه سخن گفتن ولادیمیر ناباکوف در کنار کتاب آشپزی The New Classic 1000 Recipes است، که فاصله چندانی با کتاب ازدواج ندارد. بیوگرافی دیوید بکهام، باب دیلن، کارول کینگ، مرلین مونرو و آدری هپبورن نیز وجود دارد.

آردن گفت: «چیزی که من در این اثر هنری پیشنهاد می‌کنم این است که به‌عنوان یک مجموعه، این به ما بینش بسیار خوبی از زندگی واینهاوس می‌دهد، و هشدار داد که هیچ کتابی را در نظر نگیریم. او به کتاب Weight Watchers اشاره کرد که برخی ممکن است به تاریخچه اختلالات خوردن واینهاوس مربوط باشد که توسط روزنامه های بریتانیایی زیر ذره بین قرار گرفته است. او توضیح داد: "در انزوا، از این اشیا می توان برای ایجاد روایت های خاص در مورد او استفاده کرد."

در اتاق بعدی، آردن «Same Otherwise» (2026) را ارائه می‌کند، یک بازسازی از شومینه در خانه واینهاوس در جفری 2، جایی که او آلبوم برنده جایزه گرمی «بازگشت به سیاه» را نوشت. همانطور که واینهاوس زمانی آن را داشت، آردن شماره‌های قاب‌بندی‌شده مجله ووگ بریتانیا، صفحات کمیک بتی و ورونیکا، و آینه‌ای با تصویر مرلین مونرو را بر روی مانتو قرار داده است. اما این هنرمند در جایی که نوازنده عکس های شخصی دوستان و خانواده خود را قاب کرده بود، شکاف هایی را به جا گذاشته است. او گفت: «شکاف‌ها بیانگر احساس وجود چیزهایی هستند که همیشه وجود دارند و از دست رفته‌اند.

الکس مارگو آردن، عطری که گفته می شود متعلق به امی واینهاوس [I-IV]، 2024-26 است. با حسن نیت الکس مارگو آردن

وقتی صحبت می کردیم، من اسیر عطری در گالری شدم. در ابتدا فکر می کردم این عطر آردن است، اما عطر در واقع یک اثر هنری بود، گفته می شود که عطر متعلق به امی واینهاوس [I-IV] (26-2024) است. Chanel No.5 که بو می‌کشیدم از یک تلگراف سفارشی توسط Arden منتشر شده بود. در طول نمایشگاه، Chanel No.5 با عطرهای دیگری که گفته می‌شود واینهاوس استفاده می‌کرده، مبادله می‌شود.

آردن فاش نکرد که کدام یک از آن‌ها به نمایش در می‌آیند، اما حساب‌های مختلف نشریات مد قبلا گزارش داده بودند که واینهاوس لباس‌های Alien توسط تیری موگلر، ورا وانگ پرنسس، و لباس‌های داغ Givenchy را نیز به تن کرده است. این اثر یادآور حضور ملموس واینهاوس بود که در گالری‌ها موج می‌زد.

این نمایشگاه همچنین شامل آثار صمیمی تری است که در مواقعی تحت الشعاع قرار می گیرند. برای مثال، Jigsaw (2026)، پشته‌ای از آن پازل‌های اصلی صحنه‌های بیتلز، سیمپسون‌ها و کازابلانکا است. صبر و حوصله لازم برای کنار هم قرار دادن آنها، واینهاوس را به عنوان یک زن درونگرا در مقابل دختر مهمانی اش که روزنامه ها او را به تصویر می کشند، نشان می دهد. Sent Otherwise (2026) بازآفرینی کارت تولد فوق‌الذکر است که تنها سال‌ها بعد کشف شد، یادآوری تکان دهنده این است که حتی یک و نیم دهه پس از مرگ واینهاوس، زندگی او هنوز در حال حفاری است.

روی هم رفته، آنها به عنوان نکاتی هوشمندانه در زندگی کوتاه مدت واینهاوس عمل می کنند.

آردن به ادای احترام خود به واینهاوس، قطعه‌ای از خود را نیز از طریق مکعب‌های شناسایی نمایشی (2026) اضافه می‌کند، یک اثر هنری متشکل از هزار تکه یخ اکریلیک که شبیه پلاکاردهایی است که معمولا در ویترین موزه‌ها برای تطبیق یک شی با برچسب مربوطه‌اش استفاده می‌شود. این روش شماره گذاری در سراسر آثار آردن تکرار می شود. در All Clear (2022)، این اعداد به صورت پرینت‌هایی ظاهر می‌شوند که در کنار مواردی مانند جارو، نردبان، و سبد بافته شده چسبانده شده‌اند، که شاید اشیایی را که در صحنه جرم یافت می‌شوند، تداعی می‌کنند، که این دنیوی مفهومی شوم‌تر به خود می‌گیرد.

اما در «Nothing Personal» که تا 23 ژانویه نمایش داده می‌شود، اعداد پلاستیکی به‌عنوان قطعاتی هستند که آردن هنوز در مورد واینهاوس کشف نکرده است – و شاید هرگز نخواهند یافت. او گفت: «آنها توجه را به فضاهایی جلب می‌کنند که در آن چیزها وجود ندارند، اما همچنین مکان‌هایی را که قبلا چیزها بوده‌اند، مشخص می‌کنند.