امنیت انتخابات میان دوره ای: پادمان ها در برابر تقلب، ارعاب توضیح داده شده است

آمریکایی‌ها روز سه‌شنبه در انتخابات میان‌دوره‌ای 2026 رای خواهند داد و تحت نظارت شدید امنیت انتخابات، مقامات با تهدیداتی از ارعاب رای‌دهندگان و جرایم سایبری گرفته تا اطلاعات نادرست تولید شده توسط هوش مصنوعی و چالش‌هایی برای اعتماد عمومی به شمارش آرا مواجه خواهند شد.

مخاطرات فراتر از کنترل کنگره توسط حزب است، زیرا اعتبار نتایج نزدیک یا مورد مناقشه بستگی به این دارد که آیا می توان برگه های رای را ردیابی کرد، سوابق فیزیکی را حفظ کرد، مجموع آرا را بررسی کرد، و بی نظمی ها را از شواهد تقلب واقعی متمایز کرد.

رای دهندگان، کارکنان نظرسنجی و هزاران نفر از مقامات انتخابات ایالتی و محلی به مجموعه ای از پادمان ها تکیه خواهند کرد که به گفته کارشناسان دستکاری گسترده را دشوار می کند، اگرچه منابع ناهموار، تهدیدهای سایبری و انتشار سریع اطلاعات نادرست آسیب پذیری ایجاد می کند.

همه 435 کرسی مجلس نمایندگان و 35 کرسی سنا در روز سه شنبه در کنار رقابت های فرمانداری، ایالتی و محلی در رای گیری هستند. انتخابات در هزاران حوزه قضایی برگزار خواهد شد، به این معنی که رویه ها به طور قابل توجهی از مکانی به مکان دیگر متفاوت است.

دانیل شاتز، دانشمند علوم سیاسی، به نیوزویک گفت: «سیستم انتخاباتی آمریکا یک قدرت واقعی دارد که گاهی نادیده گرفته می‌شود: این سیستم غیرمتمرکز است. "انتخابات توسط هزاران نفر از مقامات ایالتی و محلی، با استفاده از چندین لایه بررسی، از جمله سوابق کاغذی، رویه‌های دو حزبی، ردیابی آرا در صورت امکان، حسابرسی پس از انتخابات و بررسی قضایی انجام می‌شود. این امر بهره‌برداری از یک نقطه شکست را بسیار دشوارتر می‌کند."

ترز پیرس لانلا، رئیس برنامه فرآیندهای انتخاباتی در مؤسسه بین‌المللی دموکراسی و کمک به انتخابات، به نیوزویک گفت که مدیریت محلی «نوآوری، مالکیت محلی و انعطاف‌پذیری در برابر هرگونه حمله متمرکز» را تقویت می‌کند، اما جوامعی که منابع کمتری دارند ممکن است برای استخدام تخصص یا ارائه همان سطح خدمات با مشکل مواجه شوند.

نتیجه سیستمی است که امنیت آن با نگاه کردن به اینکه چه اتفاقی برای یک برگه رأی می‌افتد و چگونه می‌توان بعدا کل گزارش‌شده را بررسی کرد، بهتر درک می‌شود تا با تلقی روز انتخابات به عنوان یک رویداد واحد در سراسر کشور.

برگه‌های رای پستی مورد بررسی دقیق قرار می‌گیرند، زیرا رای‌دهندگان آنها را در خارج از محل رأی‌گیری تکمیل می‌کنند، اما حوزه‌های قضایی از روش‌های متعددی برای تأیید واجد شرایط بودن و محافظت از برگه‌های رأی قبل از شمارش استفاده می‌کنند.

پیرس لانلا گفت که این حمایت ها می تواند شامل اظهارات رأی دهندگان، اظهارات شاهد، اسناد شناسایی، سیستم های رمز عبور، پاکت های متعدد، تأیید امضا، ردیابی رأی و دسترسی ناظران به مکان هایی باشد که برگه های رأی دریافت می شود.

او به نیوزویک گفت: «تدابیر یکپارچگی مورد استفاده در ایالات متحده یکی از دقیق‌ترین اقدامات در جهان است.

ردیابی آرا هدفی جدا از شمارش نهایی دارد. در صورت ارائه، می‌تواند اطلاعاتی درباره پیشرفت برگه رای در طول فرآیند انتخابات به رای‌دهنده بدهد، در حالی که قوانین نگهداری فیزیکی و روش‌های راستی‌آزمایی به نحوه رسیدگی مقامات انتخاباتی به آن می‌پردازد.

این تمایز همچنین فرصتی برای کلاهبرداران ایجاد می کند.

آرون رز، مبشر امنیت سایبری و مدیر معمار امنیت در دفتر CTO در Check Point Software Technologies، به نیوزویک گفت که مجرمان دقیقا در لحظه ای که رای دهندگان انتظار دریافت آنها را دارند، جعل هویت ارتباطات انتخاباتی را انجام داده اند. به عنوان مثال، واشنگتن به طور قانونی متون مربوط به وضعیت برگه رای را برای رأی دهندگانی که برای آن سرویس ثبت نام می کنند ارسال می کند، که تشخیص تقلید را برای گیرنده دشوارتر می کند.

او گفت: "آزمون عملی این است که هرگز از این پیام عبور نکنید: سایت انتخابات ایالتی یا شهرستانی را خودتان تایپ کنید یا با دفتر محلی تماس بگیرید."

نظارت بر انتخابات لایه دیگری از پاسخگویی را اضافه می کند زیرا امنیت نه تنها به قوانین موجود بر روی کاغذ بلکه به بررسی دقیق رویه های انتخابات نیز بستگی دارد.

پیرس لانلا گفت که دسترسی ناظران به مراکز دریافت رای می‌تواند یکی از مؤلفه‌های حفاظت از رای پستی باشد، در حالی که شاتز به رویه‌های شفاف و قابل بررسی مستقل به عنوان محوری برای اعتماد عمومی اشاره کرد.

این بدان معنا نیست که ناظران خودشان تصمیم می گیرند که آیا برگه های رای معتبر هستند یا جرایم مشکوک را بررسی می کنند. درعوض، شفافیت در مورد رسیدگی و شمارش آرا به نامزدها، رای دهندگان و سایر ذینفعان راهی می دهد تا ارزیابی کنند که آیا رویه های تعیین شده رعایت شده است یا خیر.

زمانی که برگه های رای به کنترل مقامات انتخاباتی می رسد، زنجیره بازداشت اهمیت ویژه ای پیدا می کند. جرمی اپستاین، رئیس سابق کمیته سیاست فناوری ACM ایالات متحده و استاد امنیت سایبری و حفظ حریم خصوصی در مؤسسه فناوری جورجیا، به نیوزویک گفت که حوزه های قضایی باید توجه زیادی به زنجیره نگهداری رای های فیزیکی داشته باشند.

سوابق کاغذی، کنترل‌های نگهداری، ناظران و ممیزی‌های بعدی با هم لایه‌های مختلفی از تأیید را ایجاد می‌کنند. بنابراین ادعای به خطر افتادن یک انتخابات را می توان با سوابق فیزیکی و رویه های مستند ارزیابی کرد نه اینکه صرفا با ادعاهای سیاسی رقابتی قضاوت کرد.

قانون فدرال ارعاب، تهدید یا اجبار به منظور تداخل با حق رای را ممنوع می کند. پیرس لانلا گفت که استانداردهای بین المللی ایجاب می کند که امنیت انتخابات بی طرف، متناسب و از نظر سیاسی مستقل باشد، در حالی که قوانین حاکم بر حضور مجری قانون بر اساس ایالت متفاوت است.

تیموتی گالاگر، مدیر عامل، افسر ارشد امنیتی و یکی از رهبران امنیت فیزیکی و کاهش تهدید در Nardello & Co، به نیوزویک گفت که افرادی که در مراکز رای‌گیری کار می‌کنند، داوطلبانه در کمپین‌های انتخاباتی شرکت می‌کنند یا در برگه‌های رای ظاهر می‌شوند باید به اطلاعات شخصی که به صورت آنلاین در معرض نمایش قرار می‌دهند توجه ویژه داشته باشند.

گالاگر که 22 سال را با اف بی آی گذراند و به عنوان هماهنگ کننده امنیت انتخابات این دفتر در کانزاس سیتی در دوره میان دوره ای 2006 خدمت کرد، گفت که شناسایی علنی مکان یک فرد می تواند یافتن اطلاعات اضافی درباره آنها را برای دیگران آسان تر کند.

گالاگر گفت: "هیچ کس نباید از نظرسنجی ها بترسد."

برای مجریان انتخابات، آمادگی نیز حیاتی است.

اپستاین گفت که حوزه های قضایی بزرگ معمولا به خوبی آماده شده اند و اختلالات احتمالی را در نظر گرفته اند، اما او بیشتر نگران حوزه های قضایی کوچکتر با منابع کمتر است.

او گفت: «داشتن برنامه‌های پشتیبان به‌ویژه برای اطمینان از اینکه کارگران انتخاباتی می‌توانند با خیال راحت مسئولیت‌های خود را انجام دهند و در صورت وقوع حادثه، رای دادن ادامه پیدا کند، مهم است.

به عبارت دیگر، این آسیب‌پذیری نیازی به تغییر دادن آرا ندارد. تهدید کارگران باتجربه، ایجاد اخلال در دفتر انتخابات یا ارعاب رای دهندگان می تواند دستگاه یک انتخابات را بدون تغییر حتی یک آمار تضعیف کند.

یکی از تمایزات مهم رای دهندگان بین حمله سایبری مرتبط با انتخابات و شواهد دال بر تغییر آرا است.

رز به نیوزویک گفت که تهدیدات امنیت سایبری محققان به جای سیستم های رای گیری یا شمارش آرا، رای دهندگان، کارکنان نظرسنجی و کارکنان انتخابات را مورد هدف قرار داده اند.

رز در مورد اهمیت این تمایز گفت: "آنها مشکلات مختلف با راه حل های مختلف هستند." همه چیزهایی که ما مشاهده کردیم رای دهندگان، حامیان، کارکنان رای گیری و کارکنان انتخاباتی را هدف قرار داد و هیچ یک از آنها سیستم های رای گیری یا نحوه شمارش آرا را هدف قرار نداد، بنابراین آسیب به پول های دزدیده شده و داده های شخصی به جای آرای تغییر یافته است."

به گفته رز، تحقیقات Check Point 4394 دامنه جدید حاوی "رای" و 1036 دامنه دیگر حاوی "انتخابات" را در بین 1 سپتامبر و 1 اکتبر نشان داد. این شرکت همچنین اعتبار مرتبط با 9 آدرس ایمیل هیئت انتخابات ایالت اوکلاهاما را شناسایی کرد، اگرچه رز گفت که محققان نمی توانند تأیید کنند که آیا رمزهای عبور هنوز معتبر هستند یا خیر.

این تمایز اهمیت دارد زیرا شواهدی مبنی بر اینکه یک کارمند انتخاباتی یک ایمیل فیشینگ دریافت کرده است، یک رای دهنده با یک وب سایت تقلبی مواجه شده است یا اطلاعات شخصی در یک بازار جنایی ظاهر شده است، ثابت نمی کند که یک برگه رای تغییر کرده است.

هوش مصنوعی مشکل دیگری را اضافه می کند: اطلاعات نادرست اکنون می تواند به سرعت و ارزان ایجاد شود و به طور بالقوه قبل از اینکه مقامات بتوانند آن را رد کنند به رای دهندگان می رسد.

اپستین هوش مصنوعی را «خطر بزرگ و فزاینده‌ای» برای اطلاعات نادرست و اطلاعات نادرست خواند، به ویژه هنگامی که با شبکه‌های اجتماعی ترکیب شود که می‌تواند پیام‌ها را برای گروه‌های خاصی هدف قرار دهد.

ادعاهای نادرست می تواند مربوط به محل های رای گیری، ساعات رای گیری، رویه ها یا نتایج احتمالی انتخابات باشد. چنین ادعاهایی حتی بدون نفوذ به تجهیزات انتخاباتی می‌تواند مانع مشارکت شود.

به همین دلیل است که اپشتین از رای دهندگان می خواهد تا اطلاعات انتخاباتی را که در رسانه های اجتماعی با وب سایت های رسمی انتخابات محلی و ایالتی مواجه می شوند تأیید کنند.

شاتز گفت که محیط اطلاعاتی ممکن است نشان دهنده آسیب پذیری فوری تری نسبت به ماشین آلات مورد استفاده برای رای دادن باشد.

او گفت: "ادعاهای نادرست در مورد مکان های رای گیری، واجد شرایط بودن، ضرب الاجل ها یا روش های رای گیری می تواند رای دهندگان را قبل از رسیدن به صندوق رای سردرگم کند."

امکان افزایش روزافزون محتوای مصنوعی پیچیده نیز منبع ادعا را مهمتر از ظاهر آن می کند. یک ویدیوی واقعی، اسکرین شات یا هشدار انتخاباتی ادعایی به خودی خود ثابت نمی کند که اطلاعات از یک مقام انتخاباتی آمده است.

هر روشی برای رای دادن خطر یکسانی ندارد.

اپستین از رای‌گیری اینترنتی به عنوان یک نگرانی مهم یاد کرد، اگرچه او گفت که این رای‌دهی تا حد زیادی محدود به جمعیت محدودی است، که معمولا شامل ارتش و رای‌دهندگان خارج از کشور می‌شود.

اپستاین گفت: «ترکیب سیستم‌های رأی‌گیری اینترنتی با امنیت ضعیف که به طور منظم به‌روزرسانی نمی‌شوند، سیستم‌های هوش مصنوعی که روزبه‌روز قدرتمندتر می‌شوند، و دشمنان دولت‌های ملتی که می‌خواهند در انتخابات دخالت کنند، رأی‌دهی اینترنتی را به یک پرچم قرمز بزرگ تبدیل می‌کند».

او پیشنهاد داد که حوزه های قضایی مجموع آرای اینترنتی را به طور جداگانه افشا کنند تا تشخیص ناهنجاری آسان تر باشد.

اپستاین همچنین نگرانی‌هایی را در مورد دستگاه‌های علامت‌گذاری رای یا BMD که در برخی حوزه‌های قضایی به‌جای برگه‌هایی که مستقیما با دست علامت‌گذاری شده‌اند، مطرح کرد. اما با نگاهی به کل سیستم انتخاباتی، او گفت که این خطرات "به مراتب کمتر از آن چیزی است که در سال های نه چندان دور وجود داشت."

این نشان می دهد که چرا ادعاهای گسترده در مورد "سیستم رای گیری" می تواند گمراه کننده باشد. ایالات متحده از فناوری‌ها و رویه‌های مختلفی در هزاران حوزه قضایی استفاده می‌کند، بنابراین شناسایی آسیب‌پذیری واقعی مستلزم تعیین تجهیزات یا فرآیند مورد بحث است و اینکه آیا شواهد نشان می‌دهد که بر آرا تأثیر گذاشته است یا خیر.

اولین نتایج گزارش شده سه شنبه شب لزوما نهایی نخواهد بود. شمارش ایمن ممکن است زمان ببرد زیرا آراء باید تحت قوانین هر حوزه قضایی قبل از نهایی شدن نتایج پردازش شوند.

اگر مسابقه ای به چالش کشیده شود، کارشناسان می گویند رای دهندگان باید به جای سرعت یا شدت انتشار یک ادعا به صورت آنلاین، روی شواهد تمرکز کنند.

این به این معنی است که آیا می توان یک ادعا را در برابر برگه های رای فیزیکی، سوابق بازداشت، حسابرسی ها، روند بازشماری، بررسی های رسمی، مراحل دادگاه یا سایر شواهد قابل تأیید مستقل مورد آزمایش قرار داد.

شاتز گفت که رای دهندگان باید "در مورد ادعاهای ویروسی که برای تحریک فوریت یا بی اعتمادی طراحی شده اند شک داشته باشند و مشکلات اداری مجزا را از شواهد تقلب سیستمیک متمایز کنند."

پیرس لانلا به طور مشابه نسبت به تبدیل هر مشکل روز انتخابات به یک ادعای بزرگتر هشدار داد.

او با تاکید بر اهمیت واکنش متناسب به حوادث گفت: «اشتباه تقلب نیست».

برای رای دهندگان، فوری ترین دفاع ساده تر است: بررسی زمان و مکان رای دادن از طریق مقامات انتخاباتی ایالتی یا محلی، با شک و تردید به ادعاهای فوری رسانه های اجتماعی برخورد کنید، و زمانی که فردی ادعا می کند که فرآیند یا نتیجه انتخابات به خطر افتاده است، به دنبال شواهد باشید.

همانطور که شاتز می گوید: "حفاظت اساسی ایمان کورکورانه به سیستم نیست، بلکه رویه های شفافی است که می تواند به طور مستقل بررسی شود و به وضوح توضیح داده شود."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سامانتا بیچ و تونی فیلیپس.