امی واینهاوس به من الهام داد تا از یک شغل دلخراش دست بکشم
وقتی Rehab آمد، احساس بدبختی به سمت محل کارم می‌رفتم - و متوجه شدم در شغلی که شما از آن نفرت دارید، چیزی بیشتر از یک دستمزد ثابت وجود دارد. من معمولا صدای رادیو را کم می‌گذاشتم، زمزمه پس‌زمینه‌ای برای تمرکزم روی جاده. اما آن روز صبح صدا را افزایش دادم تا به خط بیس شناور امی واینهاوس اجازه دهد…
زمانی که Rehab آمد، در حال رانندگی به سمت محل کار بودم و احساس بدبختی می‌کردم - و متوجه شدم در شغلی که شما از آن نفرت دارید، چیزی بیشتر از دستمزد ثابت وجود دارد.
در ساعت 6 صبح یک صبح تاریک اکتبر سال 2006، من در حال رانندگی در نورث سیرکلار در لندن به سمت شغلی بودم که از آن متنفر بودم. من معمولا صدای رادیو را کم می‌گذاشتم، زمزمه پس‌زمینه‌ای برای تمرکزم روی جاده. اما آن روز صبح صدای بیس را افزایش دادم و اجازه دادم خط بیس شناور Rehab امی واینهاوس در فورد کا من طنین انداز شود. همانطور که صدای غنی امی عمق ناامیدی او را نشان می داد، من با تاریکی به جاده خالی پیش رو خیره شدم و متعجب بودم که چگونه چنین مسیر اشتباهی را در پیش گرفته ام.
آن زمان برای من یک دوره گیج کننده بود. دو سال خارج از دانشگاه، شغلی را در انتهای منطقه داکلندز لندن پذیرفته بودم، در یک دفتر سرد و بدون پنجره، که به چهار صفحه نمایش بزرگ خیره شده بودم تا ببینم آیا هیچ یک از بورس های جهان دارای نقص فنی هستند یا خیر. الگوی شیفت من به این معنا بود که ساعت 5 صبح از خواب بیدار می‌شوم، سپس تحمل می‌کردم که یک همکار مرد بی‌وقفه من را زیر نظر داشته باشد - همانطور که باید آن صفحه‌های چشمک زن را زیر نظر داشتم. از پشت دو میز، پیام‌های مای‌اسپیس را با مشاهدات نامناسب درباره اینکه لباس‌هایم چقدر تنگ به نظر می‌رسند برایم ارسال می‌کرد. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Amy Winehouse inspired me to quit a soul-crushing job
I was driving to work feeling miserable when Rehab came on – and I realised there’s more to life than a steady wage in a job you despise At 6am on a bleak October morning in 2006, I was driving down the North Circular in London to a job I hated. I usually kept the radio low, a background murmur to keep me focused on the road. But that morning I turned up the volume allowing the buoyant bassline from Amy Winehouse’s…