انتخاب اسرائیل ممکن است رهبر آن را تغییر دهد، اما نه سیاست جنگی ایران را

عکس فایل: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، با مردم در یک مرکز خرید، پیش از انتخابات ملی اسرائیل، در رملا، اسرائیل در 19 اکتبر 2026 ملاقات می کند. رویترز/امیر کوهن/عکس فایل

دبی، 21 اکتبر - سیاست گذاران و تحلیلگران منطقه ای می گویند که انتخابات هفته آینده اسرائیل ممکن است رهبر آن را تغییر دهد، اما استراتژی آن را تغییر نخواهد داد: ایران دشمن اصلی آن باقی خواهد ماند، نیروی نظامی ابزار مطلوب آن و تشکیل کشور فلسطین چشم انداز دوری خواهد بود.

به این دلیل که مفروضات راهبردی زیربنای سیاست اسرائیل با حملات 7 اکتبر 2023 به جوامع جنوبی اسرائیل توسط گروه شبه نظامی فلسطینی حماس و جنگ در غزه، لبنان و ایران سخت تر شد.

به گفته تحلیلگران، اسرائیل در هر صورت می تواند سیاست امنیتی خود را سخت تر کند، زیرا پیروزی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر با حمایت شرکای ائتلاف راست افراطی می تواند او را جرات بخشد تا جنگ با ایران را تشدید کند، سیطره اسرائیل را بر کرانه باختری اشغالی سفت کند و دیپلماسی را به حاشیه براند. دکترین امنیتی اسرائیل اکنون بر سه ستون استوار است: شکستن ایران، حفظ مناطق حائل فراتر از مرزهایش و استفاده از زور برای بازدارندگی دشمنان.

به گفته تحلیلگران، شکاف واقعی به جای جهت‌گیری، درجهت است - اسرائیل چقدر با جنگ‌هایش تهاجمی می‌جنگد، شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانه باختری تا چه اندازه گسترش می‌یابد و آیا هیچ رهبر دیپلماسی را انتخاب می‌کند یا خیر.

از تهران تا ریاض، انتخابات روز سه‌شنبه به‌عنوان یک نقطه عطف بالقوه تلقی نمی‌شود، بلکه به‌عنوان آزمونی برای اینکه آیا خاورمیانه در حال قرار گرفتن در یک رویارویی طولانی است، جایی که جنگ‌ها در حالی که درگیری‌های اساسی حل نشده‌اند، فروکش می‌کنند یا خیر.

آویو بوشینسکی، مشاور سابق نتانیاهو گفت: «اگر نتانیاهو انتخاب شود، هر کاری که فکر می‌کند بخواهد انجام می‌دهد. "توسعه شهرک ها ادامه خواهد داشت. جنگ علیه ایران، حماس و حزب الله ادامه خواهد داشت." او گفت: «آنچه اکنون می بینید همان چیزی است که بعد از انتخابات خواهید دید، شاید حتی تهاجمی تر». تا زمانی که ایران در چنین وضعیتی است، صحبت درباره فلسطین اتلاف وقت است.

نتانیاهو روز یکشنبه گفت که اسرائیل باید "پیشگیری و حمله را بر مهار و دفاع" اولویت دهد، از جمله حملات پیشگیرانه برای خنثی کردن تهدیدهای نوظهور، در حالی که اسرائیل را به عنوان یک قدرت منطقه ای تثبیت کرده و استقلال خود را در تسلیحات به حداکثر برساند.

چرا تغییر مسیر بعید است انتخابات، لیکود دست راستی نتانیاهو و متحدان ملی‌گرای افراطی آن را در مقابل مخالفانی قرار می‌دهد که توسط حزب یاشار، رئیس سابق ارتش گادی آیزنکوت رهبری می‌شود. غسان الخطیب، تحلیلگر فلسطینی، هیچ چشم‌اندازی برای تغییر اساسی در سیاست در قبال فلسطینی‌ها نمی‌بیند، زیرا احزاب سیاسی اسرائیل در حال رقابت برای طرح مواضع سخت‌گیرانه‌تر با حرکت افکار عمومی به سمت راست هستند. او گفت: "محتوای سیاست یکسان است: نه به یک کشور فلسطینی و بله به گسترش بیشتر شهرک سازی. در این مورد، همه آنها موافق هستند."

دولتی به رهبری مخالفان نتانیاهو ممکن است به دنبال ترمیم جایگاه بین‌المللی اسرائیل از طریق مهار برخی خشونت‌های شهرک‌نشینان یا پیگیری توسعه شهرک‌سازی با هیاهوی کمتر باشد. الخطیب گفت، اما چنین تغییراتی یک تغییر در سبک است تا ماهیت.

مایکل یانگ از مرکز خاورمیانه کارنگی گفت که تشکیلات امنیتی اسرائیل و بسیاری از طبقه سیاسی آن دیدگاه استراتژیک مشترکی دارند که بر رویارویی با ایران، حفظ «دفاع پیشرو» و حفظ بازدارندگی نظامی و کاهش دامنه تغییرات بزرگ سیاست متمرکز است. جوست هیلترمن از گروه بین‌المللی بحران، که تحقیقاتی را در کرانه باختری انجام داده است، گفت که خشونت‌های روزافزون شهرک‌نشینان، افزایش ناامیدی فلسطینی‌ها و فقدان یک "افق سیاسی" شرایط قابل اشتعال را ایجاد کرده است، جایی که حتی یک محرک جزئی می‌تواند جرقه قیام گسترده‌تری را برانگیزد.

برخی از سیاستگذاران منطقه ای می پرسند که آیا رویارویی اسرائیل با ایران به اصل سازماندهی امنیت خاورمیانه تبدیل شده است، صرف نظر از اینکه چه کسی در انتخابات پیروز می شود؟

تمجید دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده از نتانیاهو به عنوان یک "نخست وزیر جنگجوی بزرگ" این انتظار را تقویت کرده است که رهبر اسرائیل در صورت حفظ قدرت، تلاش خواهد کرد کمپین علیه تهران را به پایان برساند.

نتانیاهو به وضوح گفته است که جاه طلبی هایش فراتر از مهار ایران و سرنگونی حاکمان روحانی آن است.

وی در این هفته در سخنرانی خود گفت: «تکمیل کار یعنی سرنگونی رژیم تروریستی ایران، سر اختاپوس سمی».

اما تحلیلگران نظامی و سیاسی این سوال را مطرح می‌کنند که آیا چیزی جز تهاجم زمینی آمریکا و اسرائیل، تهران را مجبور می‌کند تا آنچه را که به عنوان منافع اصلی امنیتی خود می‌داند، در آنچه که به عنوان یک مبارزه وجودی می‌بیند، کنار بگذارد. پس از زنده ماندن ماه ها از جنگ، ایران ممکن است شرط ببندد که می تواند از مخالفان خود پیشی بگیرد و در عین حال به اعمال فشار از طریق متحدان منطقه ای خود ادامه دهد. یانگ گفت: «این یک باتلاق است.

ایرانی ها می توانند از ترامپ پیشی بگیرند. تحلیلگران گفتند که حزب الله لبنان و حماس در غزه ضعیف شده اند، اما شبکه گسترده تر گروه های همسو با ایران زنده مانده اند و این درگیری می تواند عزم تهران را برای دستیابی به بازدارندگی هسته ای تقویت کند. با وجود همه نگرانی هایی که نتانیاهو در جهان عرب ایجاد می کند، برخی از رهبران خلیج فارس همچنان او را به عنوان سیاستمدار اسرائیلی می دانند که به احتمال زیاد ایران را تحت فشار نگه می دارد.

این یک دوراهی برای آنها ایجاد می کند. آنها با سیاست های توسعه طلبانه او مخالفند، اما خواهان مهار نفوذ ایران هستند.

عبدالعزیز ساگر، رئیس مرکز تحقیقات خلیج فارس گفت: «سیاست‌های نتانیاهو در غزه، کرانه باختری، سوریه و لبنان مضر است. در مورد ایران، قبل از تشدید بیشتر مناقشه به حل و فصل نیاز است. اگر نقش ایران مهار نشود، منطقه ممکن است به سمت هژمونی 50 ساله ایران پیش رود.» رویترز