اندازه مردمک تفاوت بین صحبت کردن با صدای بلند و گفتار درونی را نشان می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

حتی زمانی که سکوت می کنیم، اغلب در ذهن خود با خود صحبت می کنیم و از کلمات برای هدایت افکار و اعمال خود استفاده می کنیم. تصور می شود که این «گفتار درونی» درگیر تفکر و خودکنترلی است.

مطالعات تصویربرداری مغز نشان داده است که گفتار درونی برخی از شبکه های زبانی مشابهی را فعال می کند که در صحبت کردن با صدای بلند ("گفتار آشکار") نقش دارند. با این حال، مشخص نیست که آیا گفتار درونی و آشکار با سطوح مشابهی از برانگیختگی مغز مرتبط است یا خیر.

برای بررسی این سوال، محققان بر روی اندازه مردمک به عنوان یک معیار غیرتهاجمی از تغییرات لحظه به لحظه در برانگیختگی تمرکز کردند. جوانان سالم یک کار شمارش را تحت سه شرط انجام می‌دهند: استراحت (عدم شمارش یا فکر کردن به چیز خاصی)، گفتار آشکار (شمارش با صدای بلند) و گفتار درونی (شمارش بی‌صدا در سر).

قطر مردمک در طی سه آزمایش که از روش‌های شمارش مختلف استفاده می‌کردند، ثبت شد: شمارش ساده (1، 2، 3 ...)، شمارش با عبارات اسمی عددی (یک گربه، دو گربه ...) و شمارش گام‌ها (به عنوان مثال، 1، 4، 7 ...)، که به تلاش شناختی بیشتری نیاز دارد.

نتایج نشان داد که مردمک ها در طول سخنرانی آشکار در هر سه آزمایش گشاد شدند. در مقابل، پاسخ مردمک در طول گفتار درونی به وظیفه بستگی داشت: مردمک ها در طول شمارش ساده منقبض می شوند، در طول شمارش عدد-اسم تغییری نشان نمی دهند و در طول شمارش گام ها متسع می شوند. در همه موارد، تغییرات در اندازه مردمک کوچکتر از تغییرات مشاهده شده در طول سخنرانی آشکار بود.

این یافته‌ها نشان می‌دهند که گفتار درونی صرفا نسخه‌ای خاموش از گفتار آشکار نیست. بلکه نوعی استفاده از زبان است که با برانگیختگی کمتر همراه است. این مطالعه با بررسی پاسخ های مردمک به عنوان شاخصی از برانگیختگی مغز در طول گفتار درونی، دیدگاه جدیدی برای درک چگونگی عملکرد زبان در ذهن ارائه می دهد.

این تحقیق در مجله iScience منتشر شده است.

از آنجایی که گفتار درونی را نمی‌توان مستقیما مشاهده کرد، مطالعات قبلی عمدتا بر توصیف شرکت‌کنندگان از افکار خود تکیه کرده‌اند، که می‌تواند از کودکان خردسال دشوار باشد. از آنجایی که اندازه‌گیری مردمک غیرتهاجمی است و نیازی به پاسخ‌های کلامی ندارد، می‌توان از آن برای نوزادان و کودکان خردسال استفاده کرد.

بنابراین این رویکرد می‌تواند به محققان کمک کند تا بفهمند گفتار درونی در اوایل کودکی چگونه توسعه می‌یابد و چگونه افراد از گفتار درونی برای آرام کردن یا ایجاد انگیزه، مانند هنگام شرکت در ورزش استفاده می‌کنند.

ریوتا کووامیزو و همکاران، برانگیختگی مرتبط با مردمک قابل تفکیک در طول گفتار آشکار و درونی، iScience (2026). DOI: 10.1016/j.isci.2026.117825

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →