اندازه گیری اکسیژن اعماق اقیانوس با فسیل های مغناطیسی میکروسکوپی
اختلال مداوم بشریت در غلظت دی اکسید کربن (CO2) اتمسفر، دما و چرخه جهانی مواد مغذی باعث گرسنگی اقیانوس‌ها از اکسیژن می‌شود. اگرچه می‌توانیم تغییرات جاری در گردش اقیانوس‌ها و حیات دریایی را اندازه‌گیری کنیم، اما هنوز نمی‌دانیم از دست دادن اکسیژن و آسیب به اکوسیستم‌های اقیانوسی تا کجا می‌تواند پیش برود. یکی از راه‌های پیش‌بینی آینده اقیانوس‌ها این است که به گذشته نگاه کنیم چگونه دریاها و ساکنان آنها…
اختلال مداوم بشریت در غلظت دی اکسید کربن (CO2) اتمسفر، دما و چرخه جهانی مواد مغذی باعث گرسنگی اقیانوس‌ها از اکسیژن می‌شود. اگرچه می‌توانیم تغییرات جاری در گردش اقیانوس‌ها و حیات دریایی را اندازه‌گیری کنیم، اما هنوز نمی‌دانیم از دست دادن اکسیژن و آسیب به اکوسیستم‌های اقیانوسی تا کجا می‌تواند پیش برود. یکی از راه‌های پیش‌بینی آینده اقیانوس‌ها این است که به گذشته نگاه کنیم به چگونگی واکنش دریاها و ساکنان آنها به سطوح بالاتر CO2 و آب و هوای گرم‌تر در گذشته.
متن اصلی (انگلیسی)
Measuring deep-ocean oxygen with microscopic magnetic fossils
Humanity's ongoing disruption of atmospheric carbon dioxide (CO₂) concentrations, temperatures, and global nutrient cycles is starving the oceans of oxygen. Although we can measure ongoing changes to ocean circulation and marine life, we still don't know how far the oxygen loss and the damage to ocean ecosystems could go. One way to foresee the oceans' future is to look back at how our seas and their inhabitants…