اولیویا رودریگو: ملکه غمگین جای خوشحالی خود را پیدا می کند

تنها 40 ساعت از بازی اولیویا رودریگو می‌گذرد که بزرگ‌ترین برنامه زندگی‌اش را اجرا کرد - تیتر یک جشنواره موسیقی که خودش ایجاد و سازماندهی کرده بود - و پرهیاهوترین ستاره پاپ جهان دوباره به صحنه برگشته است.

رودریگو در مورد اجرای خود در مقابل 50000 نفر در جشنواره خیریه زنانه اش، دیزی چین فیلدز، که در یک آخر هفته سوزان در پارک بزرگ ایروین برگزار شد، می گوید: «احساس می کردم که عروسی من کمی بود.

حالا، در یک بعدازظهر دوشنبه به همان اندازه گرم در یک فضای تمرین در دره، ستاره پاپ - که هنوز کمی خسته و آفتاب سوخته از این مراسم است - پرستار یک قهوه فیلز قد بلند، ری‌بن ویفررز سیاه‌پوست در حال سایه زدن به چشمانش است. داستان های مرتبط داستان جلد THR ایلان ماسک بدون نقاب در مستند الکس گیبنی: "شخص دیوانه این هرج و مرج قدرت زیادی دارد" موسیقی افتتاحیه اولیویا رودریگو فیلدز زنجیره ای جمعیت زیادی را به سوی SoCal برای یک روز موسیقی و توانمندی جذب می کند.

رودریگو، تک فرزندی که در تمکولا، کالیفرنیا، از مادری معلم مدرسه و پدری درمانگر خانواده به دنیا آمد، می‌گوید: «همه کسانی که در زندگی‌ام دیده‌ام آنجا بودند. تمام خانواده‌ام از هر دو طرف. "من برای یک سال و نیم برنامه ریزی کردم. داشتم در مورد آن با آلانیس [موریست] شوخی می کردم، و او به من نگاه می کند و می گوید: "این از عروسی شما مهم تر است." من می گفتم "اوه، وای" و ناگهان یک موج عصبی به من دست داد. اما، بله، خاص بود."

بسیاری از جوانان 23 ساله به سمت اولین شغل خود می روند، شاید از خانه دور شوند و فصل بعدی زندگی خود را شروع کنند. رودریگو قبلا از ۱۳ سالگی کار می‌کرد - ابتدا به‌عنوان یک ستاره کودک دیزنی قبل از اینکه با «گواهینامه رانندگی» در سال ۲۰۲۱ به یک هیجان پاپ تبدیل شود - و آنقدر تور می‌رود و ضبط می‌کند که می‌گوید: «نعمت و نفرین شغل من این است که واقعا در هیچ کجا زندگی نمی‌کنم - من هرگز در جایی بیشتر از دو یا سه ماه نیستم.»

در حالی که او زمان زیادی را در نیویورک می گذراند، هنوز لس آنجلس را خانه می داند. و به این ترتیب دیروز، او یک مهمانی استخر با چند دوست برای جشن گرفتن برنده جشنواره برگزار کرد - اما آن ماه عسل کوتاه به پایان رسید. اکنون به قول او به «برو، برو، برو، مثل همیشه» بازگشته است، و توجه او را به تور هشت ماهه هشت ماهه آرنا معطوف کرده است که سه هفته پس از ملاقات ما آغاز می شود.

آخرین آلبوم او - به نظر می‌رسد برای دختری خیلی غمگین هستید - یک موفقیت تجاری بی‌نظیر و یکی از بزرگ‌ترین آلبوم‌های سال بوده است. تک‌آهنگ اصلی «Drop Dead» در ماه آوریل در رتبه اول بیلبورد Hot 100 افتتاح شد و از آن زمان تاکنون از نیم میلیارد استریم اسپاتیفای فراتر رفته است، در حالی که این آلبوم دو تک‌آهنگ برتر دیگر با «The Cure» و «Stupid Song» به دست آورد. این فیلم بیشترین فروش افتتاحیه را برای یک هنرمند زن در سال جاری داشت (485000)، و از زمان انتشار در 12 ژوئن در بین پنج فیلم برتر باقی مانده است.

از نظر هنری، این همچنین کامل ترین کار رودریگو تا به امروز است. او وارد آلبوم Guts در سال 2023 شد که به تازگی از دوران نوجوانی اش کنار گذاشته شده بود، و با فشار بهترین آلبوم خود، Sour، که پرمخاطب ترین آلبوم یک هنرمند زن در تاریخ Spotify است، مواجه شد. Guts کاملا همان موفقیت تجاری Sour نبود - سه برابر پلاتین آن آلبوم شش برابر شد - اما رودریگو را به عنوان یک هنرمند حرفه‌ای تأیید کرد که تنها محبوبیت بیشتری پیدا کرد زیرا او خود را به عنوان یک کنش زنده اصلی فروش عرصه‌ها معرفی کرد.

«تو خیلی غمگین به نظر می‌رسی» همچنین جاه‌طلبی‌های رودریگو فراتر از فروش آلبوم و بلیت را منعکس می‌کند و خود را به چالش می‌کشد تا در آنچه می‌گوید عمیق‌تر کند.

رابرت اسمیت از The Cure، اولین هنرمندی که در یکی از آلبوم‌های رودریگو حضور داشت، می‌گوید: «میل اولیویا برای شناخته شدن به‌عنوان یک ترانه‌سرا بسیار با طراوت است؛ این به نوعی غیر مدرن است.» رودریگو آن آهنگ را بهترین آهنگ آلبوم می نامد.

اسمیت می گوید: «این کار بی دردسر نیست - او زمان زیادی را صرف درست کردن کارها با موسیقی خود می کند. "اما او همچنین به سرعت آن را درست می کند. گاهی اوقات عجیب است. او مدتی قبل با من در لندن بود. او چیزی را که آن روز صبح نوشته بود برای من پخش کرد، چیزهایی که ممکن است 14 سال طول بکشد تا بسیاری از نویسندگان بیرون بیایند، و او این کار را یک صبح انجام می دهد."

رودریگو فراتر از قلاب‌ها و گروه‌های کر جذاب (که مطمئنا کمک می‌کنند)، با قدرت سبک ترانه‌سرایی اعتراف‌آمیز قدیمی که به طرفدارانش اصالت منحصربه‌فرد و دسترسی قدرتمندی را ارائه می‌دهد، چنین آکوردی را ایجاد کرده است، و آهنگ‌های آسیب‌پذیری را ارائه می‌دهد که احساسات شدیدی را که با عشق و هوس جوان به وجود می‌آید را به تصویر می‌کشد. آهنگ های او احساس فوری و بدون فیلتر می کنند. رودریگو در مورد جنبه‌های منفی خود نیز آواز می‌خواند، خواه این احساس حسادت باشد یا وسواس.

این در تضاد با آهنگ‌های فرمول‌تر و همگن‌تر است که دستگاه پاپ جریان اصلی اغلب می‌تواند ارائه دهد، و مطمئنا با شیب بی‌نفس هوش مصنوعی که در سال‌های اخیر به تیتر خبرها تبدیل شده است، زیرا هزاران نفر از آن آهنگ‌ها سیل سرویس‌های استریم را پر کرده‌اند.

او می گوید: «من هرگز از هوش مصنوعی در هیچ یک از موسیقی هایم استفاده نمی کنم. کاملا خیر. خط سختی در این مورد. نزدیک‌ترین چیزی که تا به حال داشته‌ام این است که یک بار، من و [تهیه‌کننده] دن [نیگرو] اینگونه بودیم، «خدایا، نمی‌دانم که ChatGPT چه ایده‌هایی برای عنوان اولیویا رودریگو خواهد داشت» و همه آنها افتضاح هستند.»

You Seem Pretty Sad زندگی و مرگ اولین رابطه بزرگسالانه رودریگو را آشکار می کند - در این مورد، ظاهرا با بازیگر انگلیسی لوئیس پارتریج، که الهام بخش اولین آهنگ عاشقانه رودریگو، "So American" از نسخه لوکس Guts بود. با مرحله هیجان‌انگیز پروانه‌ها در شکم شما یعنی یافتن یک دوست جدید ("Drop Dead")، راه خود را به مرحله ماه عسل ("زنبور عسل")، اولین نشانه‌های مشکل ("بنفش")، گفتگوی هشیارکننده جدایی ("کمتر") و حتی بازگشت وحشتناک به صحنه دوستیابی ("Ex.

رودریگو با زحمات پرحاشیه و پرحرف خود ناله می کند: «فکر نکنید شوهر آینده من در این بار در سیلو لیک است.

رودریگو نمی‌دانست که این آلبوم به این شکل شکل می‌گیرد و در ابتدا آهنگ‌های عاشقانه سنتی‌تری می‌نوشت. او با خنده می‌گوید: «وقتی از هم جدا شدم، مفهوم تغییر کرد.

او تصمیم گرفت نیمه دوم آلبوم "بسیار غم انگیز" را بسازد و حدود دو یا سه ماه دیگر ضبط را تمام کند. همراه با نوشتن آهنگ‌های جدید، او و تهیه‌کننده قدیمی نیگرو آهنگ‌های دیگری را بازنویسی و ویرایش کردند تا به درستی با مفهوم جدید تطبیق یابد، غم بیشتری را به آهنگ‌های عاشقانه سنتی تزریق کردند و «منطقه خاکستری» را که در اوج و فرود یک رابطه وجود دارد، به تصویر کشید.

رودریگو می‌گوید: «مثلا چه مشکلی با من دارد» در ابتدا این بود که «آنقدر عاشق این شخص باشم که دیوانه‌ام. سپس، پس از جدایی، دیدگاه را تغییر می‌دهی». این می‌شود، «اوه، من افسرده‌ام و این به این دلیل است که این رابطه دیگر به من خدمت نمی‌کند.» این یک چالش سرگرم‌کننده بود. وقتی جوان هستید، فقط می‌نویسید و می‌نویسید و می‌نویسید. ویرایش کاری بوده است که من مجبور بودم آن را یاد بگیرم زیرا بیشتر به یک ترانه‌سرا حرفه‌ای تبدیل شده‌ام.

برای هنرمندی که آخرین آلبومش با بیانیه پایان نامه ای در مورد تزریق مالیخولیا به آهنگ های عاشقانه هدایت می شود، رودریگو بیش از حد انتظار به عشق امیدوار است. در طول مصاحبه ما، بین موضوعات، او چند سوال در مورد عروسی آینده من مطرح می کند: شاید مهمتر از همه، آهنگ اولین رقص ما چه خواهد بود؟

او گفته است که آهنگ عروسی رویایی‌اش آهنگ جدید کلاسیک مدرن انگلیسی «I Melt With You» است. اکنون او همچنین آهنگ «There's a Break in the Rain [Have Love Will Travel]» از تام پتی و Heartbreakers را پخش می کند تا بتواند آهنگ شادتر را با یک تصنیف نیز تکمیل کند.

من به تعجب خود اشاره می کنم که کسی که در مورد کشمکش های زندگی عاشقانه خود بسیار علنی است، در مورد عروسی شخص دیگری کنجکاوی زیادی دارد.

او به من می گوید: "اوه، بله، من یک دختر عاشق هستم." "من به عشق بسیار خوشبین هستم. نمی توانم صبر کنم تا یک روز ازدواج کنم."

رودریگو هرگز به اندازه زمانی که درباره موسیقی مورد علاقه اش از هنرمندان دیگر صحبت می کند، متحرک نیست. او هنوز در مورد بازی با نیک، مک‌لاکلان و موریست ناباور است، نیکس را قهرمان خود می‌خواند، مک‌لاکلان را به‌عنوان انگیزه‌ای برای تأسیس دیزی چین تحسین می‌کند و می‌گوید که اگر قرص کوچک Jagged از موریست نبود، موسیقی او هرگز یکسان نمی‌شد.

موریست که بعد از اینکه کارن او مجبور شد به دلیل یک مشکل شخصی از جشنواره خارج شود، به عنوان مهمان غافلگیرکننده حاضر شد، رودریگو را «هنرمندی بسیار منحصربه‌فرد می‌داند که نظام ارزشی او در تمام انتخاب‌هایی که انجام می‌دهد نشان می‌دهد».

موریست می‌گوید: «موضوعات حقیقت‌گفتن، فمینیسم و ​​انسان‌گرایی، حساسیت و کنش‌گرایی قدرتمند در محیط‌های او نفوذ می‌کند، به گونه‌ای که احساس می‌کند ماموریت کامل و دوست‌داشتنی است». "نرم‌شدگی در جامعه وجود دارد که زنان واقعا در کنار یکدیگر هستند. ما زنان دلیل خوبی برای مراقبت از امنیت زنان در دنیای مردسالار داشته‌ایم. من می‌توانم آن را در تعداد انگشت شماری از ما هنرمندان احساس کنم که اکنون ممکن است واقعا تکیه بر یکدیگر بی‌خطر باشد. اولیویا در راس این مسئولیت قرار دارد."

در حال حاضر، رودریگو در پی جی هاروی است و در مورد پانک راک‌های تمام دخترانه، یعنی Die Spitz، که آنها را در ترکیب Daisy Chain قرار داده و همچنین یکی از آغاز کنندگان تور Rodrigo’s Unraveled Tour هستند، صحبت می‌کند. رودریگو می‌گوید: «تازه مشغول تماشای مجموعه آنها [در دیزی چین» بودم. من در تمام مدت لرز داشتم. آنها بسیار مهم هستند.

رودریگو همیشه در مورد تأثیرات موسیقی خود کاملا باز و حتی آشکار صحبت می کرد.

در مورد اسمیت، نشان او به بیش از یک مورد در ضبط آشکار است، با اشاره رودریگو به آهنگ او "Just Like Heaven" در "Drop Dead" و البته، نام گروه خود را در عنوان آهنگ "The Cure" تداعی کرد. اسمیت به شوخی می‌گوید: «من می‌گفتم: «اوه، متشکرم، هر جستجوی گوگل از این به بعد به این نتیجه می‌رسد.»

قهرمانی در ترکیبی از خواننده-ترانه سرا و ستاره های راک که دی ان ای موزیکال او را ادغام کردند - اسمیت، وایت، فیونا اپل، لرد و بیکینی کیل و کاتلین هانا - همچنین نشان داده است که باهوش بوده و او را به مجموعه گسترده تری از شنوندگان خارج از پایگاه اصلی طرفداران اصلی خود یعنی شنوندگان جوان پاپ متصل کرده است. و این به او این امکان را می‌دهد که پالت صوتی خود را به گونه‌ای گسترش دهد که احساس ارگانیک داشته باشد، و از تاثیر سنگین‌تر پاپ اتاق خواب روی Sour به یک پاپ پانک آشکارتر با تکیه بر Guts به موج جدید در You Seem Pretty Sad تغییر مکان دهد.

میک جگر در اوایل امسال درباره تغییر شکل رودریگو و اجرای راک او به بیلبورد گفت: «او واقعا در این کار خوب است. همه فکر می‌کردند که او خواننده‌ای متفاوت است، اما تعداد کمی از خواننده‌های زن وجود دارند که این تغییر را انجام داده‌اند. این لزوما یک انتقال دائمی نیست، اما توانایی تغییر سبک از آنچه شما فکر می‌کنید موسیقی پاپ دخترانه اصلی آن‌ها است – به نوعی جالب است.

پوشیدن تأثیرات موسیقایی او در آستین او نیز تأثیر منفی گذاشته است. در اوایل ظهور، آهنگ‌های ترش از جمله «Deja Vu» «Good 4 U» و «Brutal» با «تابستان بی‌رحمانه» تیلور سویفت، «Misery Business» از پارامور و «Pump It Up» از الویس کاستلو مقایسه شدند. رودریگو، که سوئیفت را یکی از بزرگ‌ترین تأثیرات خود می‌نامید، متعاقبا به ستاره پاپ و هم‌نویسانش جک آنتونوف و سنت وینسنت در «Deja Vu» اعتبار بخشید، حرکتی که تا به امروز اینترنت را به این حدس می‌اندازد که چرا او این امتیاز و هر چیزی را که بین این دو خواننده ایجاد کرده بود، ایجاد کرده است.

رودریگو در پاسخ به سوالی درباره وضعیت در ماه مه، به نیویورک تایمز گفت: "من فقط سعی می کنم به رانندگی با کامیون ادامه دهم."

پس از آن تجربیات، او دلیل خوبی برای شروع به سکوت در مورد جایی که از آن الهام می گیرد، دارد، اما این یک گزینه برای او نیست. رودریگو می گوید: "من عاشق موسیقی هستم. اگر موسیقی را دوست نداشتم این کار را نمی کردم." "من فکر می کنم به همین سادگی است."

دیزی چین از Lilith Fair الهام گرفته شد، جشنواره مسافرتی تمام زنانه اواخر دهه 90 که ناشی از ناامیدی مک لاکلان به دلیل عدم حضور هنرمندان زن بود، و مک لاکلان اولین کسی بود که رودریگو در مورد جشنواره خود با او تماس گرفت و از او برکت خواست. مک لاکلان به شدت از او حمایت کرد، به ستاره جوان پاپ مشاوره داد، روی صحنه حاضر شد و یک گردنبند همسان لیلیث به او داد که هر دو در طول نمایش بر سر داشتند.

رودریگو می‌گوید: «زمانی که نمایشگاه لیلیت 30 سال پیش برگزار می‌شد، زنان در آمریکا حقوق بیشتری داشتند و استقلال بیشتری بر بدن خود داشتند. من همیشه احساس می‌کنم واقعا از طرفداران جوانم محافظت می‌کنم و وقتی نمایشی را اجرا می‌کنم و به تماشاگران نگاه می‌کنم و دختران جوان را با دوستانشان، مادرانشان یا خانواده‌هایشان می‌بینم، چنین رابطه‌ای با آن‌ها احساس می‌کنم. و اگر بتوانم نقش کوچکی در تبدیل دنیا به مکانی امن‌تر و بهتر برای آنها برای رشد و زندگی داشته باشم، این چیزی است که می‌خواهم.»

یک هفته قبل از جشنواره، رودریگو آخرین تک آهنگ خود را به نام «Serena Joy» منتشر کرد که تقریبا به آهنگی اعتراضی نزدیک بود که از یک کنسرت پاپ که در روزهای اخیر در صدر جدول قرار داشتیم. «Serena Joy» که از شخصیت Handmaid’s Tale به سبک Phyllis Schlafly که از رژیم زن‌ستیز و فاشیستی دفاع می‌کرد که در نهایت قدرت او را سلب می‌کرد، نام‌گذاری شده است، یک فراخوان برای اقدام با هشداری جدی است که «اگر آن‌ها این کار را با آنها انجام دهند، با شما هم خواهند کرد».

رودریگو در پاسخ به این سوال که آیا از این تک آهنگ به عنوان یک آهنگ اعتراضی یاد می‌کند، می‌گوید: «اگر شما آن را اینطور می‌نامید، آن را قبول می‌کنم. با این حال، او استدلال می کند که "سرنا جوی" حتی اولین آهنگ اعتراضی او نیست. درعوض، او به «عوض همه‌آمریکایی» بازکننده گاتز اشاره می‌کند، سرود خشم‌آلود او در مورد انتظارات غیرممکن و متناقضی که جامعه مردسالار بر زنان تحمیل می‌کند.

در طول اجراهای زنده، او اغلب به جمعیت می‌گوید که در حین پل آهنگ فریاد بزنند و تمام عصبانیت و عصبانیت خود را در یک فریاد طولانی هدایت کنند. در Daisy Chain، رودریگو از جمعیت درخواست کرد که به چیزی فکر کنند که "لعنتی شما را عصبانی می کند - امروزه در این دنیا چیزهای زیادی برای انتخاب وجود دارد." چیزی که بعد از آن حدود 13 ثانیه فریاد شدید، گوش خراش و تهاجمی از جمعیت 50000 نفری بود.

رودریگو می‌گوید: «من همیشه مانیتورهای داخل گوشم را در کل نمایش نگه می‌دارم تا بتوانم کارهایی که انجام می‌دهم بشنوم، و همیشه مطمئن می‌شوم که آنها را برای آن قسمت بیرون می‌آورم تا بتوانم فریادها را بشنوم. "هر نمایشی را که تا به حال انجام داده ام در جایی که آن کار را انجام داده ام، همیشه دوست دارم یک ثانیه وقت بگذارم تا از آن قدردانی کنم."

فقدان ترانه‌های اعتراضی در صنعت موسیقی امروزی، الهام‌بخش بسیاری از قطعات فکری شده است که به بررسی آنچه رخ داده است و اینکه آیا می‌توان آن را به عواملی مانند رضایت عمومی‌تر در میان هنرمندان یا ترس از شرکت‌های ضبط آنها نسبت داد. رودریگو آن را بیشتر به یک چالش نوشتاری تبدیل می کند.

او می‌گوید: «نظر صادقانه من این است که نوشتن آن‌ها بدون احساس غم‌انگیز کمی سخت است. "شما باید کمی طعنه آمیز باشید، در غیر این صورت فقط به نوعی شبیه کومبایا است."

بیت اول «سرنا جوی» اشعاری درباره «برجی که ما ساختیم» و «طلا روی دیوارها نقاشی کردیم» است، جملاتی که بسیاری گمان می‌کنند پیام مستقیم دونالد ترامپ است. این اولین باری نیست که او دولت را به چالش می‌کشد، رودریگو پس از استفاده آژانس از کلمه «All-American Bitch» در تبلیغاتی که مهاجران را تشویق به اخراج خود می‌کرد، ICE را «وحشیانه و بی‌رحمانه» خواند. او همچنین در ماه گذشته به NPR گفت که "انتخاب دعوا با ستاره های پاپ یک حواس پرتی بزرگ است در حالی که آنها کارهای وحشتناک و افتضاح دیگری انجام می دهند."

وقتی از او می‌پرسند که آیا آن اشعار خاص درباره ترامپ است یا خیر، او لحظه‌ای مکث می‌کند و سپس می‌چرخد.

او می‌گوید: «این اساسا آهنگی در مورد رضایت است. این موضوع در مورد این است که چگونه حمله به حقوق بشر یک فرد، حمله به تمام حقوق بشر ما است. این چیزی است که من خیلی به آن فکر کرده‌ام.»

بنابراین آیا رودریگو فکر می کند دیزی چین فیلدز سیاسی بود؟

او می گوید: "صد در صد، بله." "اما فکر می‌کنم این در مورد شادی هم هست. من فکر می‌کنم این دو چیز می‌توانند همزمان وجود داشته باشند، به نوعی باید وجود داشته باشند. ... فکر می‌کنم جوانان امید خود را به رهبران ما از دست داده‌اند و امیدشان را نسبت به یکدیگر از دست داده‌اند. من واقعا می‌خواستم مردم را تقویت کنم و شواهدی باشم از آنچه می‌تواند اتفاق بیفتد وقتی با هم جمع می‌شوید و بخشی از چیزی هستید و کمک می‌کنید."

هنرمندانی که در سیاست خود بازی می کنند بدون خطر نیست، زیرا بسیاری از آنها برای جلوگیری از بیگانه شدن طرفداران یا درگیر شدن در بحث و جدل، از خود دوری می کنند. گروهی از صاحبان NFL به رهبری رابرت کرافت، اساسا مککلمور قوی‌تر از تور اد شیران در سپتامبر به دلیل پیام آوازی او «فلسطین آزاد» در طول اجراهایش. شیران، از سوی دیگر، به دلیل عدم حمایت از خواننده رپ و اجتناب از انتخاب طرف، با واکنش شدید مواجه شد.

به نظر نمی‌رسد که این خطر حداقل رودریگو را نگران نمی‌کند، کسی که درباره حساس‌ترین مسائل آمریکا، از حقوق سقط جنین گرفته تا وضعیت وخیم غزه صحبت کرده است.

رودریگو می‌گوید: «همه می‌توانند به دیزی چین بیایند. اما اگر با پیامی که ما ارسال می‌کنیم موافق نیستید، لازم نیست بلیت بخرید.»

پیام رودریگو مبنی بر وحدت زنانه نه تنها برای هزاران زن حاضر در دیزی چین در ماه آگوست جذاب بود، بلکه برای او نیز شفابخش بود، به نحوی که شاید حتی انتظارش را هم نداشت. او می‌گوید که این جشنواره با احساسات پیچیده‌اش درباره شهرتش «رابطه من را التیام بخشید».

رودریگو در طول زندگی‌اش به‌طور کامل از انظار عمومی حذف نشده است، به‌عنوان یک ستاره در حال رشد دیزنی در 13 سالگی شروع کرد و اولین نقش اصلی خود را در کنار بهترین دوستش مدیسون هو و جیک پل پیش از مانوسفر در یک سریال سه فصلی از Bizaardvark در سال 2016 دریافت کرد. او آن را با ایفای نقش در فیلم High School Musical: The Musical: The Series دنبال کرد.

هر گونه ظاهر ناشناس باقی مانده یک شبه در ژانویه 2021 ناپدید شد، زمانی که او با اولین تک آهنگ خود "Driver's License" از بازیگر کودک Gen Z به ستاره بین المللی پاپ تبدیل شد. ترش چهار تک آهنگ مولتی پلاتین دیگر را به نمایش گذاشت و ستاره او در قفل شد.

او مطمئنا به دنبال ترحم نیست یا سعی نمی کند خود را به عنوان یک زندانی در قفس طلایی بفروشد. او همیشه سریع به زندگی جذابی که برای خود تراشیده و امتیازات ناشی از آن اشاره می کند. با این حال، این یک الگوی چالش برانگیز برای کسی است که برای حریم خصوصی خود ارزش قائل است. حرفه او بر اساس آهنگ‌های عمیقا شخصی و اعتراف‌آمیز است، اما این همان موتوری است که به بررسی دقیق شخصی دائمی که او می‌خواهد کمی بیشتر از آن دوری کند، دامن می‌زند.

به عنوان مثال، تابستان امسال، او در چند قرار ملاقات با یکی از همکاران جوان سهام خصوصی نیویورک گرفتار شد، داستان‌های خبری الهام‌بخش در مورد مرسوم بودن دوست‌یابی برادران مالی و همچنین واکنش‌های شدید در استن توییتر، و برخی تا آنجا پیش رفتند که استدلال می‌کردند که قرار ملاقات با فردی در امور مالی برخلاف ارزش‌هایی است که رودریگو ادعا می‌کرد از آن دفاع می‌کرد.

برای مردی که همانطور که رودریگو تأیید می‌کند، حتی دوست پسرش هم نبود، گفتمان زیادی است.

رودریگو می‌گوید: «این خیلی سخت و غم‌انگیز است، مخصوصا به این دلیل که قرار است روابط یک چیز خصوصی باشد. "احساس می‌کنم هر بار که با پسری قرار ملاقات معمولی می‌روم، عکسی از آن در اینترنت وجود دارد، که واقعا تهاجمی به نظر می‌رسد. گاهی اوقات شما با پسری که دوست پسر شما نیست بیرون می‌روید و ناگهان اینترنت مانند "آنها ازدواج کرده‌اند، بلاههههههه."

او می‌گوید: «می‌دانم که این بخشی از ... می‌دانی چیست؟ نه،» او جلوی خودش را می‌گیرد. "در واقع واقعا بد است، و واقعا تهاجمی است. احساس می‌شود که شما را تحت تعقیب قرار می‌دهند و سپس برای عکس‌ها مورد قضاوت قرار می‌گیرید. همانطور که گفتم، من مجرد هستم، دوست پسر ندارم، و بیرون از خانه شما تحت تعقیب قرار می‌گیرم و سپس از این عکس‌ها به عنوان مدرکی استفاده می‌شود که نشان می‌دهد شما آدم بدی هستید، این فقط می‌دانم که چه کسی ارزش دارد و چه کاره است. فقط در پایان روز آن را نگه دارید.

در آن زندگی نوجوانی، نقاط عطف نوجوانی زیادی وجود دارد که رودریگو از دست داده است، زیرا حرفه پاپ او درست زمانی که به 18 سالگی رسید، از دست داد. مسلما بزرگترین آنها دانشگاه است. او در سال 2022 موفق شد با گذراندن یک کلاس شعر در USC، یک انگشت پا کند، تجربه ای که او را به نوشتن آهنگ Guts "Lacy" سوق داد. او با فکر کردن به سال‌های آینده، می‌گوید که در مورد چگونگی تحقق آن نیز فکر می‌کند.

رودریگو می‌گوید: «دوست دارم به مدرسه برگردم. من احساس می‌کنم این تصور اشتباهی است که مردم دارند، اینکه وقتی 19 ساله هستید باید بروید. "اما من دوست دارم بروم و بیشتر در یک محیط کلاس درس یاد بگیرم. دوست دارم در یک سخنرانی بنشینم. این واقعا سرگرم کننده است. این ابتدایی ترین چیز است، اما من هرگز آن را نداشتم."

او مطمئن نیست که یک مدرک سنتی را دنبال کند یا فقط می خواهد چند دوره را رد کند. اشاره می کنم که مگان تی استالیون چند سال پیش موفق به دریافت مدرک مدیریت بهداشت شد. رودریگو پاسخ می دهد، اما واتسون نیز به دبیرستان رفت و به یاد می آورد که در تعطیلات آخر هفته در میان جمعیت دیزی چین بود.