اوه! اپل اولین صفحه لمسی لپ تاپ خود را روی مک بوک اشتباهی قرار داد

خب، بالاخره این اتفاق افتاد: اپل با زمان پیش رفت و بالاخره یک لپ تاپ با صفحه نمایش لمسی ساخت. با این حال، در حالی که مک بوک پروهای جدید با صفحه نمایش PROLED مانند دستگاه های خارق العاده ای به نظر می رسند، من فکر می کنم اپل با قرار دادن اولین صفحه لمسی لپ تاپ خود بر روی مک بوک پرو گران قیمت تر، به جای مک بوک ایر اصلی تر... یا حتی مک بوک نئو، اشتباه کرده است.

مک بوک پرو 14 اینچی با صفحه نمایش لمسی از 2899 دلار / 2899 پوند / 4599 دلار استرالیا و مدل 16 اینچی از 3399 دلار / 3399 پوند / 5499 دلار شروع می شود. این یک درخواست بزرگ برای اکثر مردم است، به خصوص این روزها.

البته مک‌بوک پرو، همانطور که از نامش پیداست، حرفه‌ای‌ها را هدف گرفته‌اند و به لطف اجزای پیشرفته‌شان، باید واقعا به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌هایی در نظر گرفته شوند که به شما امکان می‌دهند گردش کار خود را سرعت بخشید.

جالب توجه است که مک بوک پروهای جدید صفحه لمسی با تراشه های M5 Pro و M5 Max اپل عرضه می شوند. اگر جدیدترین تراشه M6 اپل را می‌خواهید، باید به سراغ MacBook Pro 14 اینچی غیر لمسی بروید که چند روز قبل معرفی شد. شاید گیج کننده باشد که M6 نسبت به M5 Pro و M5 Max قدرت کمتری دارد و تاکنون هیچ اشاره ای مبنی بر آماده شدن اپل برای عرضه تراشه های M6 Pro و M6 Max وجود ندارد.

(اعتبار تصویر: FREDERIC J. BROWN / Getty) منظور من این است که اپل با قرار دادن اولین صفحه نمایش لمسی لپ تاپ خود بر روی قدرتمندترین و گران قیمت ترین مک بوک های خود، مخاطبان بالقوه این فناوری را به شدت محدود می کند. اگر به جای آن یک صفحه نمایش لمسی روی MacBook Air مقرون به صرفه‌تر قرار می‌داد، می‌توانست ضربه‌ای واقعی بر روی دستان خود داشته باشد.

برای کیست؟

به‌عنوان فردی که در گذشته از لپ‌تاپ‌های ویندوزی و کروم‌بوک‌های با صفحه‌نمایش لمسی زیادی استفاده کرده‌ام، می‌دانم که چقدر می‌توانند برای کارهای خاصی مفید باشند، و اغلب هنگام استفاده از MacBook آنها را از دست می‌دهم.

امکان اسکرول کردن یک وب سایت با انگشت، ورق زدن صفحه ای در کتاب الکترونیکی یا ضربه زدن سریع روی یک آیتم منو، طبیعی و شهودی است و من مطمئن هستم که در مک بوک های جدید چنین خواهد بود. دخترم که با صفحه‌نمایش‌های لمسی روی همه چیز بزرگ شد، به طور غریزی انگشتی اغلب چسبنده و کثیف (بچه‌ها، باید آنها را دوست داشته باشی!) به صفحه مک‌بوک می‌کشد و وقتی هیچ اتفاقی نمی‌افتد غافلگیر می‌شد.

اگر فقط برای استفاده از صفحه نمایش لمسی برای مرور وب‌سایت‌ها، بیش از 3000 دلار روی لپ‌تاپ‌های لمسی کم می‌کنید، در این صورت یا فوق‌العاده ثروتمند هستید یا باید برای بودجه‌بندی خود کمک بگیرید.

اینها همه کارها و حرکات بسیار ساده هستند. با این حال، چیزی که من هرگز از صفحه نمایش لمسی روی لپ‌تاپ استفاده نکرده‌ام، برای کارها و ابزارهای پیچیده است، مانند ضبط و ویرایش موسیقی در Ableton Live، یا ویرایش ویدیوها در Adobe Premiere Pro.

در عوض، برای چیزهایی که نیاز به دقت یا پیچیدگی دارند، هیچ چیز بهتر از ترکیب خوب قدیمی صفحه کلید و تاچ پد (یا حتی بهتر از آن، صفحه کلید و ماوس)، و همچنین سایر لوازم جانبی خارجی مانند کنترلرهای MIDI و تبلت های طراحی نیست. این موضوع مرا به تعجب وا می دارد که چرا اپل مک بوک پرو را انتخاب کرد، دستگاهی که ظاهرا دقیقا برای این نوع کارها طراحی شده است تا اولین صفحه نمایش لمسی لپ تاپ خود را به نمایش بگذارد.

اگر بیش از 3000 دلار از یک لپ تاپ صفحه لمسی صرفا برای استفاده از صفحه نمایش لمسی برای مرور وب سایت ها کم می کنید، در این صورت یا فوق العاده ثروتمند هستید یا باید در مورد بودجه خود کمک بگیرید.

مک بوک پرو 16 اینچی با M5 Pro و بدون صفحه نمایش لمسی از 2999 دلار / 2999 پوند / 4799 دلار استرالیا شروع می شود. از آنجایی که MacBook Pro با صفحه نمایش لمسی PROLED XDR با همان مشخصات قیمتی معادل 400 دلار / 400 پوند / 700 دلار استرالیا دارد، این قیمت برای صفحه لمسی بسیار عالی است.

بله، می‌دانم که صفحه‌نمایش PROLED XDR به لطف فناوری OLED پشت سر هم کیفیت تصویر بهتری را ارائه می‌دهد (توضیح ما را در مورد اینکه چرا این موضوع مهم است را بررسی کنید)، اما اگر به کیفیت تصویر اضافی که شامل کنتراست بهتر، سطوح روشنایی بالاتر و پشتیبانی از طیف رنگی Adobe RGB می‌شود، نیاز ندارید و فقط به صفحه لمسی علاقه‌مند هستید، اساسا 40 دلار اضافی برای آن بپردازید.

اگر یک حرفه ای هستید، به خصوص در صنعت خلاق، اگر این سرمایه گذاری ارزشش را داشته باشد، باید طولانی و سخت فکر کنید. در همین حال، مک‌بوک‌ایر و مک‌بوک نئو واقعا برای کارهای خلاقانه پیچیده استفاده نمی‌شوند، و در عوض برای استفاده‌های معمولی روزمره استفاده می‌شوند، جایی که صفحه‌نمایش‌های لمسی بسیار مفیدتر هستند.

(اعتبار تصویر: ماریو تاما / گتی) مسلما افزودن 400 دلار / 400 پوند / 700 دلار استرالیا به قیمت مک‌بوک نئو یا مک‌بوک ایر عالی نخواهد بود، به خصوص که آنها در اوایل سال جاری با افزایش قیمت مواجه شده‌اند، اما اپل نیازی به گنجاندن فناوری OLED و گزینه‌های کیفیت تصویر پیشرفته موجود در مک بوک پرو ندارد. مثلا یک مک بوک نئو با صفحه نمایش لمسی با قیمت 899 دلار، می تواند یک موفقیت واقعی باشد، به خصوص اگر اپل بخواهد مدل غیر لمسی آن را برای افرادی که هنوز خواهان راه مقرون به صرفه نهایی برای ورود به اکوسیستم مک هستند، حفظ کند.

البته این فقط یک مشکل اپل نیست. لپ‌تاپ‌های جدید مجهز به RTX Spark SoC انویدیا، که برای همان حرفه‌ای‌های خلاق و کاربران سنگین هوش مصنوعی محلی مانند مک‌بوک پرو (با برچسب‌های قیمتی مشابه) طراحی شده‌اند، با صفحه‌نمایش‌های لمسی عرضه می‌شوند. من زمان مناسبی را با هر یک در رویدادهای مختلف سپری کرده‌ام و متوجه شدم که صفحه نمایش لمسی کم‌استفاده‌ترین قسمت لپ‌تاپ است – در واقع، اغلب فراموش می‌کردم که آن لپ‌تاپ‌ها یکی دارند. زیرا مدل‌های ارزان‌تر و غیر لمسی وجود ندارد، اگرچه من از گنجاندن آن ناراحت نشدم.

همانطور که گفتم، من جذابیت لپ‌تاپ‌های صفحه لمسی را دارم، اما به نظرم این فناوری در دستگاه‌های 2 در 1 به بهترین شکل استفاده می‌شود، جایی که صفحه‌کلید را می‌توان پشت صفحه‌نمایش چرخاند (یا به طور کامل حذف کرد) تا بتوان از آن به عنوان یک دستگاه تبلت مانند استفاده کرد.

بنابراین، در یک دنیای ایده آل، اپل باید صفحه نمایش لمسی خود را روی یک مک بوک کاملا جدید 2 در 1 قرار می داد، اما من نمی توانم ببینم که به این زودی ها اتفاق بیفتد. اپل به نوعی دستگاهی مانند آن دارد - آیپد پرو قدرتمند، که می تواند با یک صفحه کلید جادویی جفت شود که آن را به یک لپ تاپ صفحه لمسی تبدیل می کند. اما مشکل اینجاست که با وجود تراشه‌های قدرتمند سری M اپل، همان چیزی که در مک‌بوک‌ها می‌بینید، آی‌پد پرو به سیستم‌عامل iPadOS و اپلیکیشن‌های موبایل محدود می‌شود.

با این حال، macOS را روی آن پسر بد قرار دهید و به ما اجازه دهید تا برنامه های دسکتاپ کامل را روی آن اجرا کنیم، و هی از قبل: اپل یک مک بوک صفحه لمسی دارد که از فناوری به گونه ای استفاده می کند که واقعا مفید است. تا آن زمان، من به مک‌بوک پرو استاندارد خود ادامه می‌دهم، و فقط سعی می‌کنم به خاطر داشته باشم که آن را با انگشتان سوسیس‌ام زیاد تکان ندهم.