اوکراینی که از اولشکی گریخته است، آتش بس با میانجیگری ایالات متحده را با تردید عمیق می نگرد

ویتالی، ایرینا، پسر 13 ساله آنها ولاد، و مارسیک، گربه زخمی خانواده، برای عکس گرفتن در یک آپارتمان، جایی که اکنون پس از فرار از شهر تحت اشغال روسیه در اولشکی در منطقه خرسون در ماه سپتامبر، در بحبوحه حمله روسیه به اوکراین، در منطقه کیف، اوکراین، در 24 اکتبر، جایی که در آن زندگی می کنند، زندگی می کنند.

کیو، 26 اکتبر - شش هفته پیش، ویتالی، همسرش ایرینا، پسر 13 ساله‌شان ولاد و گربه‌شان شهر محاصره‌شده اولشکی در اوکراین تحت اشغال روسیه را ترک کردند تا از مرگ حتمی ناشی از گرسنگی فرار کنند.

ویتالی پس از یک سفر طاقت فرسا از طریق روسیه و بلاروس، اکنون به اوکراین بازگشته است و با تردید عمیق به آتش بس موقت در شهر زادگاهش می نگرد که قرار است از روز سه شنبه آغاز شود تا امکان تخلیه و ارسال تدارکات فراهم شود.

روسیه و اوکراین با میانجیگری ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا و پس از دخالت بیشتر پاپ لئو، به توافقی دست یافتند که روز جمعه توسط کاخ سفید اعلام شد.

ویتالی پس از بیش از چهار سال زندگی تحت اشغال روسیه در شهری در خط مقدم نبرد شدید با نیروهای اوکراینی، خوشبین نیست که آتش بس برای مدت طولانی ادامه داشته باشد یا وضعیت بشردوستانه به طور قابل توجهی بهبود یابد.

ویتالی، 55 ساله، که به دلایل امنیتی از ذکر نام خانوادگی خود خودداری کرد، زیرا بستگانش هنوز در مناطق تحت اشغال روسیه در اوکراین زندگی می کردند، گفت: "در مورد آتش بس، من در مورد همه اینها بسیار شک دارم."

او که در یک آپارتمان مدرن در منطقه کیف نشسته است، گفت: «من برای ملانیا ترامپ احترام زیادی قائلم، اما او بر پوتین دیکتاتور (ولادیمیر رئیس جمهور روسیه) تأثیر نمی گذارد.

او گفت که بسیاری از کسانی که در اولشکی باقی مانده اند مریض یا مسن هستند و جابه جایی برای آنها دشوار است.

اوکراین و روسیه یکدیگر را مسئول بحران انسانی در اولشکی می دانند. هواپیماهای بدون سرنشین بزرگترین تهدید برای زندگی غیرنظامیان هستند و شهر در دسترس هواپیماهای بدون سرنشین متعلق به هر دو ارتش است.

از آنجایی که ذخایر در حال اتمام است و مسیر شمال توسط رودخانه دنیپرو مسدود شده است، برخی از ساکنان 20 کیلومتر (12 مایل) تا روستای بعدی را پیاده طی کرده اند تا آب و غذا تهیه کنند. این سفر مملو از خطر است و مردم محلی آن را "جاده مرگ" می نامند.

اوکراین و روسیه در مورد آتش بس موقت در اطراف اولشکی توافق کردند که انتظار می رود در 27 اکتبر در ساعت 3 بامداد به وقت کیف (0100 GMT) آغاز شود.

رئیس جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، گفت که کیف امیدوار است که بتوان در اولشکی را باز کرد، دسترسی به غذا و دارو را فراهم کرد و به مردم اجازه داد منطقه را ترک کنند.

کرملین گفته است که همه غیرنظامیانی که مایل به ترک اولشکی هستند اجازه دارند این کار را انجام دهند و انتظار می رود که تخلیه حداقل چند روز طول بکشد.

اولشکی، شهر کوچکی در سراسر دنیپرو در مرکز منطقه ای اوکراین، خرسون، جمعیتی حدود 24000 نفری قبل از جنگ داشت. به گفته ماموریت ناظر حقوق بشر سازمان ملل در اوکراین، هنوز حدود 1700 نفر از جمله 35 کودک در آن زندگی می کنند.

نیروهای روسی اولشکی را از اولین روزهای تهاجم گسترده در فوریه 2022 اشغال کرده اند.

از زمان تخریب سد کاخوفکا در سال 2023 و متعاقب آن جاری شدن سیل در مناطق مجاور، آب جاری، برق، گاز و گرمایش مرکزی تا حد زیادی قطع شده است.

با شروع جنگ، بحران انسانی عمیق تر شد. در اواسط سال گذشته، تهدید مداوم هواپیماهای بدون سرنشین خطوط عرضه را خفه کرد و باعث کمبود مواد غذایی شد.

و به گفته ساکنان رویترز با آنها صحبت کرده است و از اواخر ماه مه امسال، وضعیت شدید شد.

ویتالی می‌گوید خانواده‌اش هفته‌ها با جیره‌بندی یک فنجان برنج یا گندم سیاه در روز، و گاهی اوقات یک خیار یا گوجه‌فرنگی مخلوط با خرفه، یک علف هرز معمولی وحشی، زنده ماندند.

در طول ماه‌های تابستان، برخی از ساکنان می‌توانستند سبزیجات بفروشند، اما قیمت‌ها برای اکثر آنها مقرون به صرفه نبود.

پس از شمارش ذخایر غذایی ناچیز خود و به یاد آوردن زمستان سال گذشته که دمای آپارتمانشان بین 1 تا 3 درجه سانتیگراد (34 تا 37 درجه فارنهایت) کاهش یافت، تصمیم گرفتند که آنجا را ترک کنند.

ویتالی گفت: «شما به آنچه از ذخایر غذایی‌تان باقی مانده نگاه می‌کنید و متوجه می‌شوید که تنها یک راه برای شما وجود دارد: پیاده بروید یا از گرسنگی بمیرید».

ایرینا گفت که خانه آنها در اولشکی توسط یک هواپیمای بدون سرنشین آسیب دیده بود و چیزی در آنجا باقی نمانده بود.

در 13 سپتامبر، خانواده به یک مهمانی کوچک هشت نفره پیوستند و پیاده راه افتادند. آنها تا روستای رادنسک بیش از 20 کیلومتر پیاده روی کردند.

جاده به شدت مین گذاری شده بود و هواپیماهای بدون سرنشین بالای سرشان پرواز می کردند. ویتالی گفت که هنگام عبور جسد زنی را دیدند که در جاده افتاده بود. آنها فقط لباس های پاییزی، خرس عروسکی ولاد، گربه و تعدادی عکس خانوادگی را با خود بردند.

آنها از رادنسک با اتوبوس به عمق اوکراین تحت اشغال روسیه رفتند، پس از بازجویی طولانی مقامات در مرز به روسیه رفتند و در نهایت بلاروس قبل از بازگشت به قلمرو تحت کنترل اوکراین در 17 سپتامبر.

این خانواده چندین هفته گذشته را صرف یک روال جدید در منطقه کیف کرده است.

یکی از اولین خریدهای آنها یک کیسه سیب زمینی بود که برای پختن پوره سیب زمینی برای پسرشان خریدند.

ویتالی گفت: "کودک در مدرسه خواهد رفت. ما کار خواهیم کرد. همسرم باید کمی سلامت خود را به حالت عادی بازگرداند."

در مورد آینده خودش: "من یا به ارتش می‌پیوندم یا سعی می‌کنم جایی اینجا با تولیدکنندگان سلاح پیدا کنم تا به کشورمان کمک کنم تا دشمنانش را شکست دهد." رویترز