او در مرز سن دیگو درگذشت. یک دوربین مداربسته در معرض دید عموم قرار داشت

او فقط چند ساعت راه رفته بود و از قبل گم شده بود.

اوایل بعدازظهر 14 سپتامبر 2025 بود، زمانی که گراسیلا گومز هرناندز 30 ساله از لبه شرقی تیهوانا به جنوب کالیفرنیا عبور کرد و در حین راه رفتن، پیام های صوتی برای مادر و خواهرش ارسال کرد.

این داستان بخشی از Dying on Camera است که همکاری بین MIT Technology Review و Times of San Diego است. روزنامه نگاران در هر دو اتاق خبر سال گذشته را صرف بررسی شکست های فناوری نظارت بر مرزها و کشف داستان های افرادی کردند که در مناطق مرزی جان خود را از دست می دهند.

گومز هرناندز تا روز قبل از برنامه‌اش به خانواده‌اش چیزی نگفت. زمانی که به کالیفرنیا رسید، امیدوار بود که کار کند و برای سه فرزندش و والدینش در جنوب مکزیک پول بفرستد. پسر بزرگ او، 11 ساله، یک دوچرخه درخواست کرده بود.

او یا از نردبانی از دیوار مرزی بالا رفت یا از قسمتی در زمین شیب دار که هنوز حصارکشی در آن ساخته نشده است، سر خورد. ده‌ها مسیر شکار از میان گرد و غبار روی دامنه‌های خاکشیر و مانزانیتا می‌گذرند. این اولین بخش از پیاده روی در کوهستان اوتای وحشی بود.

لبه شرقی سن دیگو فقط یک مایل دورتر است، اما تعداد بیشماری از مهاجران 10 یا 20 مایلی به سمت شمال کوه‌ها را طی می‌کنند تا از گشت مرزی فرار کنند و در شهرهای کوچک‌تر و در بزرگراه‌های دور با پست‌های بازرسی کمتر ظاهر می‌شوند.

یک مامور مرزی در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک خارج از سن دیگو، سپتامبر 2026، سوار بر یک ATV می‌شود. در حالی که زمین‌های کوهستانی دسترسی به برخی مناطق را دشوار می‌کند، منطقه با فناوری نظارت به هم پیوسته پوشیده شده است. آنی بارکر / تایمز سن دیگو / CATCHLIGHT محلی / گزارش برای آمریکا

خواهرش گفت که بین ساعت 2 تا 3 بعد از ظهر، گومز هرناندز آخرین پیام را برای مادرش فرستاد. او در تلفن خود زمزمه کرد: "دیگر نمی توانم این کار را انجام دهم." تا زمانی که گروه پزشکی قانونی برای جمع آوری او آمدند، دو هفته بعد، بیشتر جسد او در زمین ناپدید شده بود.

او به تنهایی جان خود را از دست داد، اما به بیان دقیق، تنها نبود. او در یکی از تحت نظارت ترین نوارهای زمین در جهان بود.

گومز هرناندز قبل از مرگش در پیامی در واتس‌اپ به خانواده‌اش گفت که می‌تواند هلیکوپترهای بالای سر و کامیون‌های سفید مرزی را ببیند که در جاده‌های پایین دورهای دوره‌ای را طی می‌کنند. و حتی اگر هیچ یک از آن مأموران او را ندیدند یا ندانستند که در مضیقه است، چیز دیگری دید واضحی داشت. یک برج مراقبت باریک خاکستری که از بالای یک تپه مجاور بر کل قلمرو نظارت می کرد.

این برج که توسط جنرال داینامیکس ساخته شده و از سال 2019 در محل قرار دارد، دارای دو مجموعه دوربین الکترواپتیکال و مادون قرمز با لنزهای دوربرد است که می تواند اهداف را در فاصله 5 تا 7 مایلی ردیابی کند. گومز هرناندز فقط یک مایل دورتر بود.

برج‌های مراقبت در سال‌های اخیر افزایش یافته‌اند، زیرا پیمانکاران سیستم‌های دوربین جدیدتری را اضافه کرده‌اند که از هوش مصنوعی برای تشخیص گذرگاه‌های مرزی از سایر افراد و حیوانات و ردیابی حرکات آنها استفاده می‌کنند، که هزینه کلی آن بیش از یک میلیارد دلار است.

با این حال، در حالی که دوربین‌ها زمین را اسکن می‌کنند، مهاجران همچنان در معرض دید عموم می‌میرند.

هزاران مهاجر در دو دهه گذشته هنگام عبور از مرز جان خود را از دست داده اند که بسیاری از آنها در نزدیکی تأسیسات نظارتی گشت مرزی هستند. اما این پدیده به ویژه در وحشی کوه اوتای، درست خارج از سن دیگو، مشهود است.

تجزیه و تحلیل Times of San Diego صدها مورد را در امتداد مرز کالیفرنیا شمارش کرد - از جمله حداقل 138 مورد در چهار سال گذشته - که در آن بقایای مهاجران در محدوده دوربین های طراحی شده برای کمک به ردیابی و رهگیری آنها پیدا شد.

یک تجزیه و تحلیل توپوگرافی که به عنوان بخشی از بررسی بازنگری فناوری MIT انجام شد، تخمین زد که بیش از نیمی از این بقایا در نقطه‌ای یافت شدند که دوربین دید واضحی از یک فرد داشت، بدون اینکه زمین مانع از دید شود.

برخی از این مهاجران با سقوط از دیوار مرزی یا غرق شدن در کانال یا رودخانه به سرعت جان باختند. اما ده‌ها نفر در اثر قرار گرفتن در معرض مرگ و میر آهسته در بیابان متحمل شدند، مرگ‌هایی که ممکن بود با کمک‌های اضطراری از آن جلوگیری شود.

افرادی که در کالیفرنیای جنوبی جان خود را از دست دادند، از آن سوی مرزها یا از دوردست‌های آفریقا آمده بودند. آنها 70 سال و جوان 5 سال داشتند. در گرما یا سرما مردند. اما همه آنها در محدوده دوربین مدار بسته جان خود را از دست دادند.

در ژوئیه 2023 یافت شد: مارسیا دوترا، زنی 36 ساله از برزیل که احتمالا بر اثر قرار گرفتن در معرض گرما در کنار حصار مرزی جان باخت. بر اساس گزارش پزشکی قانونی، گروهی از مهاجران هنگام دستگیری جسد وی را به گشت مرزی گفتند. یک برج مراقبت مجهز به هوش مصنوعی در 2000 فوتی شمال شرقی بالای لبه یک فلات، دور از دید شیب جایی که او پیدا شد، قرار دارد.

در فوریه 2024 یافت شد: الوی واسکوئز بورتولون، یک مرد 28 ساله مکزیکی که بر اثر هیپوترمی مشکوک بر روی خط الراس نزدیک دیوار مرزی درگذشت. او بیش از پنج روز بود که مرده بود که یک مامور مرزبانی با هلیکوپتر جسد او را از بالا مشاهده کرد. یک برج ویدئویی از راه دور در فاصله 1400 فوتی قرار دارد که توسط خط الراس بالای دره از دید پنهان شده است.

در آگوست 2024 پیدا شد: رامون مونته نگرو، مردی 51 ساله اهل مکزیک که بر اثر گرمازدگی احتمالی در کوه‌های نزدیک دولزورا درگذشت. یک برج مراقبت هوش مصنوعی، نامرئی در سمت دیگر تپه، در فاصله 1300 فوتی - تقریبا به اندازه طول پارکینگ باغ وحش سن دیگو - قرار دارد.

بر اساس اسناد و مشاهدات زنده جمع آوری شده توسط بنیاد Electronic Frontier، بیش از 120 برج مراقبت در امتداد مرز کالیفرنیا قرار دارند.

برج ها تنها نوع نظارت در منطقه نیستند. این مرز توسط شبکه‌ای به هم پیوسته از دوربین‌های ردیابی، آشکارسازهای حرکت زیرزمینی، رادار، حسگرهای مادون قرمز، پهپادها و حتی بالگردها پوشانده شده است. در مارس 2025، دولت ترامپ به وزارت دفاع دستور داد تا از ماهواره ها برای تماشای مرز نیز استفاده کند.

حتی زمانی که کوه‌ها یا پوشش گیاهی دید برج را مسدود می‌کنند، دستگاه‌های دیگر ممکن است مسیر را انتخاب کنند. طرفداران محلی می گویند فناوری نظارت در وحشی کوه اوتای تقریبا اجتناب ناپذیر است.

عوامل در گشت مرزی با تجهیزات گشت مرزی در کوهستان اوتای بیابان، سپتامبر 2026، یک خط الراس پیاده روی می کنند. ماموران گفتند که گروه در حال پیاده روی آموزشی بود. آنی بارکر / تایمز سن دیگو / CATCHLIGHT محلی / گزارش برای آمریکا

مقامات می گویند این برج ها به ویژه در ردیابی مهاجران عبوری عالی هستند.

Anduril، شرکتی که حدود نیمی از برج‌های نصب شده در مرز ایالات متحده و مکزیک را تولید می‌کند، در یک بیانیه خبری در سال 2024 گفت که برج‌های آن‌ها "مستقیما در نجات جان افراد و جلوگیری از ورود مواد مخدر غیرقانونی به ایالات متحده نقش داشته است." در ژوئن 2026، این شرکت گفت که تاسیسات آن "به طور خودکار صدها هزار گذرگاه مرزی را شناسایی کرده اند."

جان موریس، رئیس بخش گشت مرزی در آریزونا، در یک گردهمایی در ماه مه 2026 به رسانه ها گفت که "ما تقریبا به دانستن هر چیزی که می رسد نزدیک هستیم."

نزدیکی تعداد زیادی از مرگ و میرها به دوربین‌های با وضوح بالا دو احتمال متمایز را ایجاد می‌کند: یا سیستم این افراد را در مضیقه تشخیص نداده است یا آنها را شناسایی کرده است - و مقامات هیچ پاسخی ارائه نکردند.

Anduril، شرکت پیمانکاری دفاعی که برج‌های مجهز به هوش مصنوعی را تولید می‌کند، به سؤالات Times of San Diego درباره عملکرد برج‌ها در زمین‌های کوهستانی پاسخ نداد.

نماینده جنرال داینامیکس که برج را به جسد گومز هرناندز نزدیکتر کرده بود، تمام سوالات را به گشت مرزی ارجاع داد.

گشت مرزی به سؤالات Times of San Diego در مورد اینکه آیا برج های مراقبت گومز هرناندز را قبل از مرگ او دیده اند یا در مورد اینکه چگونه دوربین های نظارتی به طور کلی برای تشخیص افراد در شرایط اضطراری استفاده می شود، پاسخی نداد.

رافائل هرناندز لارنزا، رهبر یک گروه جستجو و نجات، فرشتگان صحرا، می‌گوید که معتقد است برخی از برج‌ها "فقط زینت" هستند و در واقع در ردیابی مهاجران موثر نیستند. او همچنین می‌گوید که ماموران مرزبانی در ملاقات‌های گاه به گاه با گروه جستجوی خود، «می‌گویند که فرصت جستجو ندارند، زمان کافی ندارند».

برایس پترسون، که تحقیقاتی را در مورد بقایای مهاجر برای گروه حمایت از مرگ و میر بیشتر نمی‌کند، گفت: افرادی که به نجات نیاز دارند «اولویت نیستند».

یک بیابان، به شدت تماشا شده است

از جایی که جسد Graciela Gómez Hernández پیدا شد، یک برج مراقبت در نمای واضحی قرار دارد.

آن برج یک مایلی دورتر است. برج دوم و جدیدتر، در سمت دیگر تپه، در 1.4 مایلی دورتر قرار دارد. هر دو به دوربین‌های دوربرد با سرعت چرخش آهسته مجهز شده‌اند.

نزدیکتر این دو برج بین دو لایه حصار مرزی قرار دارد، یک تیر بلند به ارتفاع بیش از 100 فوت که به آسمان می رسد. نه تنها به دامنه‌های تپه‌ای که مهاجران در آن قدم می‌زنند، بلکه به خانه‌های رنگارنگ بلوک‌های خاکستری محله تیجوانا نیز نگاه می‌کند.

برج دوم بسیار کوتاه‌تر است، فقط ۳۳ فوت ارتفاع دارد و دره‌ای را بررسی می‌کند که اگر گومز هرناندز به راه رفتن ادامه می‌داد به احتمال زیاد به آنجا می‌رسید.

این برج جدید که توسط شرکتی به نام Anduril ساخته شده است، خودش تصمیم می گیرد که آیا یک جسم متحرک در این زمینه مرتبط است یا خیر. دو دوربین تیره و گرد روی میله این تصور را ایجاد می‌کند که چشم‌ها به آرامی می‌چرخند و سپس روی هدف قفل می‌شوند، قبل از چرخش در جای دیگری.

دوربین‌های فدرال در پارک دوستی در سن دیگو، سپتامبر 2026 مشاهده شدند. آنی بارکر / تایمز سن دیگو / CATCHLIGHT محلی / گزارش برای آمریکا

اسوالدو روئیز، هماهنگ‌کننده داوطلب برای فرشتگان مرزی، گروهی که آب و منابع را در مسیرهای مهاجرت در نزدیکی سن دیگو ترک می‌کند، می‌گوید که بیابان کوه اوتای دارای «فانوس‌هایی در سراسر کوه‌ها» است که «می‌تواند بسیاری از کوه‌های رو به مرز را ببیند».

در محل‌هایی که مهاجران یا مسافران ممکن است از آن‌ها عبور کنند، دوربین‌های مخفی نیز در داخل صخره‌ها یا داخل بوته‌ها وجود دارد که استتار شده‌اند تا شما نبینید. و همچنین دوربین‌هایی که در جاده می‌بینید. آنها پلاک‌خوان‌هایی دارند که در پشت یک مخروط ایمنی گیر کرده‌اند، بنابراین (تشخیص می‌دهد) همانطور که شما از آن دور می‌شوید.»

برج های مراقبت از سال 2011 در این منطقه بوده اند، با نصب مکرر جدید، از جمله معرفی برج های مبتنی بر هوش مصنوعی در سال 2018. بسیاری از برج های مجهز به هوش مصنوعی که در حال حاضر بر مناطق مرزی کالیفرنیا نظارت می کنند، در سال 2021 ظاهر شدند و در سال 2026 با بردهای طولانی تر به روز شدند.

مقامات دفتر پاسخگویی دولت در گزارشی در ژوئن 2026 نوشتند که گشت مرزی در حال حاضر 803 برج مستقر در اختیار دارد و قصد دارد 175 برج دیگر را در سراسر مرز جنوب غربی تحویل دهد، ابتکاری که 1.4 میلیارد دلار هزینه دارد. این گزارش همچنین خاطرنشان می کند که آژانس انتظار دارد یک میلیارد دلار بودجه از قانون یک لایحه بزرگ زیبا در سال 2025 دریافت کند. انتظار می رود تا سال 2034 تعداد برج ها به 2300 برج افزایش یابد.

تام هومان، تزار مرزی در دسامبر 2025 در یک کنفرانس مطبوعاتی در سن دیگو در دسامبر 2025 گفت: "آنچه در امتداد مرز جنوب غربی می سازیم یک سیستم هوشمند است. فناوری به اضافه زیرساخت های فیزیکی در آن تعبیه شده است."

یک پیاده روی مخفیانه به شمال

مانند بسیاری از مهاجران، پیاده‌روی Graciela به ایالات متحده با ناامیدی آغاز شد. شوهرش که قبلا برای یافتن کار از مرز عبور کرده بود، از ارسال پول برای بچه ها منصرف شده بود.

خواهرش، ایرما، به تایمز سن دیگو گفت: «لحظه‌هایی بود که حتی برای یک کیسه مواد شوینده یا خوردن پول کافی نداشتند. "او با گریه به من زنگ می زد."

گومز هرناندز تصمیم گرفت که برای پول درآوردن، حتی به طور موقت، به ایالات متحده بیاید. خانواده او به طور یکسان با این تصمیم مخالف بودند، بنابراین او برنامه خود را تا زمانی که در مرز آماده می شد مخفی نگه داشت.

ایرما گفت: «او فردی بسیار متواضع بود. او با مردم مهربان بود و با فرزندانش محبت می کرد.»

گومز هرناندز 20000 پزو (حدود 1150 دلار) برای قاچاقچیان پرداخت کرد تا به او در عبور از مرز کمک کنند، بسیار کمتر از میانگین فعلی که 12000 دلار است. اما او باید به تنهایی و بدون راهنما سفر کند و فقط برای دانستن اینکه از کجا و چه زمانی شروع کند و در کدام جهت پیاده روی کند، هزینه می‌پردازد. به عنوان بخشی از معامله آنها، تلفن او پینگ های موقعیت مکانی را به محل اختفای قاچاقچیان در تیجوانا ارسال می کرد.

سزار اورتیگوزا، یکی از رهبران یک گروه جستجوی موسوم به آرمادیلوها، از سال 2010 بقایای مهاجران را در منطقه پیدا کرده است.

یک کارت دور انداخته توصیه‌هایی را نشان می‌دهد که مدافعان به مهاجران می‌دهند که در صورت دستگیری چه بگویند. آنی بارکر / تایمز سن دیگو / CATCHLIGHT محلی / گزارش برای آمریکا

اورتیگوزا گفت: "بیشتر مردم بزرگی این قلمرو را درک نمی کنند، و تمام کاری که برای رسیدن به مقصدشان تمام می شود. آنها به بالای این کوه می رسند و متوجه می شوند که مایل ها و مایل ها و مایل ها برای پیاده روی باقی مانده است."

علاوه بر این، آنها باید از دستگیری خودداری کنند. او گفت: «آنها واقعا سریع پیش می روند و فشار زیادی وجود دارد.»

در بعدازظهر ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۵، گومز هرناندز از طریق پیام‌های صوتی واتس‌اپ به مادر و خواهرش گفت که با موفقیت از مرز عبور کرده و وارد ایالات متحده شده است.

این قطعات کوتاه صوتی تنها سرنخ آنها از اتفاق بعدی خواهد بود.

دامنه تپه‌ای که گومز هرناندز در آن بعدازظهر در آن راه رفت، از همه طرف نمایان است، با یک منظره پانوراما از دیوار مرزی که فقط چند صد یارد دورتر است. اما در طرف دیگر تپه، بیابان دلهره‌آور و کوهستانی، پوشیده از درختان کم ارتفاع و دره‌های صخره‌ای، با مسیرهای پرپیچ‌وخم و پنهان، تا دوردست‌ها کشیده شده است. ممکن است او این را دیده باشد و متقاعد شده باشد که گم شده است. با سرگردانی در دامنه تپه ها در گرمای بعد از ظهر بدون آب کافی، او می توانست ظرف چند ساعت تسلیم کم آبی شود.

Larraenza، رهبر جستجو و نجات گفت: "به دلیل گرما، مکان هایی وجود دارد که نمی توانید حتی نیم مایل در یک ساعت به جلو حرکت کنید."

ایرما گفت: در ساعت 2 بعد از ظهر، "او به من گفت که احساس خستگی زیادی می کند و نمی تواند بیشتر از این ادامه دهد." به او گفتم همه چیزش را بدهد، به فکر بچه‌هایش باشد، آنها را در ذهنش نگه دارد تا بتواند از آنجا بیرون بیاید.» ایرما میگه 4 بعد از ظهر. آخرین باری بود که مکان خواهرش به قاچاقچیان مخابره شد.

پس از شنیدن پرونده گومز هرناندز، اورتیگوزا گفت که "عجیب به نظر می رسید"، زیرا او در آخرین مکان شناخته شده خود "خیلی به مرز نزدیک بود".

اما برایس پترسون، داوطلب No More Deaths که گزارش‌های کالبدشکافی مهاجران را در سراسر مرز جمع‌آوری می‌کند، گفت: "میلیون‌ها راه وجود دارد که کسی می‌تواند در نزدیکی دیوار در آستانه مرگ باشد. مثلا اگر به شمال می‌روید و سپس تصمیم می‌گیرید دوباره به جنوب بروید، زیرا گم شده‌اید یا چیز دیگری."

اورتیگوزا گفت: «تنها چیزی که ما از آن مطمئن هستیم این است که او در آخرین لحظات خود رنج کشید. "فقط می دانم که تنها هستید."

گومز هرناندز هنگام راه رفتن در دامنه تپه با مردی روبرو شد که مسیرهای پیاده‌روی پر از درختچه‌های خشک را طی می‌کرد. ایرما می‌گوید: «در یکی از پیام‌هایی که به من گفته بود برایش دعا کنم، مرد صحبت کرد و گفت: «وقت نیست».

پس از آن، تلفن گراسیلا همچنان پیام هایی دریافت کرد، اما او پاسخی نداد.

دوربین ها بلند می شوند، سؤالات باقی می ماند

حتی اگر برج مراقبت فدرال فقط یک مایل دورتر بود، ممکن است دوربین ها گومز هرناندز را ندیده باشند. ممکن است آنها چیز زیادی ندیده باشند.

یک یادداشت داخلی که توسط NBC News در اکتبر 2024 به دست آمد، نشان داد که 30 درصد از برج‌های قدیمی‌تر، آن‌هایی که به ماموران در اتاق‌های کنترل برای بازبینی فیلم نیاز دارند، شکسته شده‌اند. اکثر آنها قطعات گم شده بودند یا تجهیزات آنها قدیمی و غیرقابل استفاده بود. این 150 برج شکسته هنوز در مرز ایستاده بودند و مانند مترسک های میلیون دلاری عمل می کردند.

مقامات دفتر پاسخگویی دولت در گزارشی در سپتامبر 2025 نوشتند که گمرک و حفاظت مرزی تعمیر قطعات یدکی و نوسازی آنها را با فناوری جدید آغاز کرده است، اما فهرستی از تعداد برج‌های غیرفعال باقی مانده را ذکر نکردند.

گشت مرزی به سؤالات Times of San Diego درباره اینکه آیا این برج با توجه به محل مرگ گومز هرناندز در زمان مرگ او عملیاتی بود یا خیر پاسخ نداد.

دیو ماس، مدیر تحقیقات بنیاد Electronic Frontier، سازمانی که برج‌های نظارتی در مرز را نقشه‌برداری می‌کند، عملکرد همه انواع برج‌ها را زیر سوال می‌برد. او گفت: "هیچ یک از این سیستم ها موثر نبوده است. هیچ ارزیابی مستقلی از تعداد چیزهایی که آنها در حال ضبط هستند وجود ندارد."

در گزارشی که در مارس 2026 منتشر شد، یکی از نمایندگان ارتش ایالات متحده اشاره می کند که ماموریت قرار دادن 7 برج G-BOSS(E) در کوهستان اوتای Wilderness، نصبی که در ماه های قبل از مرگ گومز هرناندز انجام شد، با چالش های عملیاتی مواجه شد.

برج های نظارت نظامی درجه رزمی در برابر واژگونی، آسیب ناشی از جوندگان، انفجار اگزوز و تمام شدن باتری آسیب پذیر بودند. در جاده‌ای خاکی در کوهستان، کامیونی که یک برج مراقبت را حمل می‌کرد به اطراف پرتاب شد، که منجر به «گیر کردن دوربین‌های برج در موقعیت زوم‌شده» شد.

علی‌رغم توضیحاتی که تولیدکنندگان ادعا می‌کنند در «زمین ناهموار» تسلط دارند، اسوالدو رویز، هماهنگ‌کننده فرشتگان مرزی، گفت که ردیابی مهاجرانی که در کوهستان اوتای وحشی حرکت می‌کنند هنوز برای یک برج مراقبت دشوار است. "با همه آن نظارتی که در کوه ها وجود دارد، هنوز تعداد زیادی برس و مناطق سرپوشیده زیادی وجود دارد که کار را آسان می کند [پنهان ماندن]."

تحلیلگران رند، یک اندیشکده سیاست خارجی، در گزارشی در سال 2020 نوشتند که «نتایج و خروجی‌هایی» که نشان‌دهنده موفقیت برج‌های نظارتی است «مستقیما قابل مشاهده نیستند».

تحلیلگران پذیرفتند که حضور برج‌ها از مهاجران می‌خواهد از منطقه دور بمانند و به مسیرهای ناشناخته هدایت شوند. تحلیلگران نوشتند: «اثر بازدارنده احتمالی بر گذرگاه‌های مهاجران از مناطق تحت نظارت، بر هر گونه افزایش آگاهی موقعیتی غلبه می‌کند،» که این برج‌ها ارائه می‌کنند. به این ترتیب، مفیدترین کیفیت برج های مراقبت، تهدیدی بود که از طریق فناوری آنها منتقل می شد، نه شایستگی خود فناوری.

لارنزا گفت: به دلیل افزایش نظارت، "مردم از مناطق دورتر و شدیدتر عبور می کنند، جایی که ما امید بسیار کمی برای یافتن آنها در جستجو داریم."

یک برج مراقبت قابل حمل از یک وانت بار در کوهستان اوتای وحشی خارج از سن دیگو، سپتامبر 2026 برمی خیزد. آنی بارکر / تایمز سن دیگو / CATCHLIGHT محلی / گزارش برای آمریکا

و اگرچه سازنده می‌گوید برج‌های مجهز به هوش مصنوعی، که اکنون بیش از نیمی از کل را تشکیل می‌دهند، می‌توانند به تنهایی مهاجران را شناسایی کنند، اما هنوز به کار انسانی نیاز دارد. یکی از مقامات CBP به تحلیلگران RAND گفت که قاچاقچیان شروع به فرستادن مهاجران به آن سوی مرزها به تنهایی و نه گروهی کردند تا برج‌های مراقبت را با اهداف انفرادی غلبه کنند که منجر به هشدارهای بیشتری نسبت به عواملی شد که قادر به تعقیب آنها بودند.

بنابراین ممکن است برج‌های اطراف از گومز هرناندز فیلم گرفته باشند، اما ماموران تصمیم گرفتند او را دستگیر نکنند. فقط چند ساعت قبل از مرگش، او پیامی فرستاد و گفت که "پلیس" در آن نزدیکی وجود دارد که احتمالا به مأموران گشت مرزی در کامیون ها اشاره می کند.

پیترسون از No More Deaths می‌گوید: «حتی یک نفر که بیمار نیست، شخصی که به تنهایی پیاده‌روی می‌کند، اغلب مرزبانی آن‌ها را نادیده می‌گیرد، زیرا ارزش وقت آن‌ها را ندارد که فقط یک نفر را بگیرند.» "آنها می خواهند بتوانند یک گروه کامل از مردم را دستگیر کنند."

لارنزا گفت که او افراد کم آبی را در مسیرهای مهاجرت پیدا کرده است که می گویند با گشت مرزی تماس گرفته اند و ماموران نتوانسته اند متوقف شوند. او گفت: «اما مواردی نیز وجود دارد که ماموران برای یافتن کسی کار غیرممکنی را انجام می دهند.

در یک مورد در سپتامبر 2024، هنگام نجات یک خانواده 5 نفره در کوهستان اوتای، لارنزا با فردی که جلیقه ای به نام "SHERIFF" پوشیده بود در مسیر پیاده روی ملاقات کرد. در ویدئویی که لارنزا در حساب فیس بوک خود منتشر کرد، در پاسخ به این سوال که آیا گشت مرزی برای بازداشت خانواده حاضر می شود، معاون می گوید: "اوه، آنها اینجا نمی آیند."

در بازدید اخیر از محلی که گومز هرناندز در آن جان باخت، چندین کامیون گشت مرزی در صدها یارد دورتر قابل مشاهده بودند که به آرامی در امتداد دیوار می چرخیدند یا روی تپه کنار برج مراقبت پارک شده بودند.