اپل 30 سال پیش کوپلند را دفن کرد. اکنون سیستم عامل شکست خورده در یک مرورگر بوت می شود

سی سال پس از اینکه اپل Copland را رها کرد، تلاش محکوم به شکستش برای ایجاد یک سیستم عامل مک مدرن، یک شبیه ساز جدید به شما امکان می دهد ساخت نهایی توسعه دهنده را در مرورگر خود امتحان کنید. Copland در نظر گرفته شده بود که سیستم 7 اپل را با یک سیستم عامل بومی PowerPC که حول یک میکروکرنل، حافظه محافظت شده و چندوظیفگی پیشگیرانه برای خدمات سیستم ساخته شده است، جایگزین کند. سه بیلد توسعه‌دهنده ناتمام - D7E1، D9 و D11E4 - به طور عمومی شناخته شده‌اند. افراد نسبتا کمی خارج از جامعه توسعه دهندگان اپل در اواسط دهه 1990 تا به حال فرصت استفاده از آنها را داشتند.

اکنون می‌توانید Apple Copland D11E4 را در مرورگر خود راه‌اندازی کنید و بدون نصب چیزی، سیستم‌عامل پیش‌انتشار ناپایدار را بررسی کنید. توسعه دهنده مایکل استیل، همچنین به عنوان Mist، این کار را با یک فورک آزمایشی شبیه ساز DingusPPC Power Mac امکان پذیر کرد. استیل می گوید 11 وصله که DingusPPC را قادر می سازد Copland را بوت کند با کمک هوش مصنوعی نوشته شده اند. پروژه بالادستی وصله‌های مبتنی بر هوش مصنوعی را نمی‌پذیرد، بنابراین اصلاحات قبل از گنجاندن باید بازنویسی شوند. انتظار معجزه نداشته باش این شبیه‌ساز D11E4 را اجرا می‌کند، ساخت نهایی که اپل بین توسعه‌دهندگان توزیع کرده و تاریخ آن از ژوئن 1996 شروع شده است.

بسیار ناتمام می‌ماند: اگر سیستم شبیه‌سازی‌شده به یک ادعا برخورد کند، به یک اشکال‌زدا می‌افتد و از کاربر می‌خواهد که به صورت دستی ادامه دهد. مدیر عامل اپل، گیل آملیو، Copland را در کنفرانس جهانی توسعه دهندگان در سال 1995 نشان داده بود، اما این پروژه هرگز به ثبات مورد نیاز برای انتشار نزدیک نشد. بسیاری از Copland به‌عنوان طرح‌ها و اسناد به جای کد نهایی وجود داشت. در سال 2009، استیل آرشیو گسترده ای از آن مطالب را در Apple Copland Reference Documentation جمع آوری کرد.

همچنین جانشینی برای کوپلند با اسم رمز گرشوین برنامه ریزی شده بود، اما چیزی بیش از یک نقشه باقی نماند. دسکتاپ مدرن Gershwin که یک سال پیش پوشش دادیم، اشاره ای به آن سیستم عامل وجود ندارد. هر کسی که با سیستم‌عامل مک کلاسیک اواخر دهه 1990 آشنا باشد، بخش‌هایی از Copland را می‌شناسد و دلیل خوبی هم دارد. کوپلند آنقدر بد عمل کرد که آملیو الن هنکاک فقید را از IBM به عنوان مدیر ارشد فناوری اپل استخدام کرد و او را مأمور کرد که پروژه را به مسیر اصلی خود بازگرداند. پس از بررسی پیشرفت آن، او به جای آن توصیه کرد آن را لغو کنید و یک سیستم عامل را در جای دیگری خریداری کنید.

اپل چندین جایگزین را در نظر گرفت، از جمله خرید Be for BeOS و کار با Sun بر روی سیستمی مبتنی بر Solaris. در نهایت NeXT را خرید و استیو جابز را همراه با NeXTSTEP به شرکت بازگرداند. هنکاک بعدا در زمان جابز کنار گذاشته شد و در سال 1997 استعفا داد. اپل در پایان سال 1996، تنها چند ماه پس از لغو کوپلند، NeXT را خریداری کرد. اولین نسخه توسعه‌دهنده جانشین مبتنی بر NeXTSTEP، Rhapsody، در سال 1997 دنبال شد - اگر نه رمز، نام‌های رمز موسیقی را ادامه داد. راپسودی در سال 1999 به Mac OS X Server 1.0 تکامل یافت و Mac OS X 10.0 در سال 2001 منتشر شد.

جایگزینی معماری سیستم عامل مک سال ها طول کشید. در حالی که این کار ادامه داشت، اپل برخی از اجزای بالغ‌تر Copland را در به‌روزرسانی‌های سیستم عامل موجود خود قرار داد. Mac OS 8 که در سال 1997 منتشر شد، رابط پلاتینیوم Copland و یک Finder چند رشته ای بومی PowerPC را به دست آورد. پنل کنترل ظاهر آن از تم ها پشتیبانی می کرد، اگرچه اپل فقط پلاتینیوم را عرضه کرد. تغییر نام آنچه که به Mac OS 7.7 برنامه ریزی شده بود نیز به اپل کمک کرد تا برنامه شبیه سازی را که قراردادهای مجوز آن سیستم 7 را پوشش می داد پایان دهد. Mac OS 8.1 در سال 1998 با HFS+، فرمت جدید اپل برای دیسک های بزرگتر دنبال شد.

در اواخر همان سال، Mac OS 8.5 اولین نسخه فقط PowerPC شد. قطعات بیشتری از کار Copland در Mac OS 8 و 9 ظاهر شد و به اپل اجازه داد تا پلتفرم قدیمی را در حالی که Mac OS X آماده می‌شد بهبود بخشد. هنگامی که اپل NeXT را خرید، NeXTSTEP قبلا روی پردازنده‌های Motorola 680x0، Intel x86، Sun SPARC و HP PA-RISC کار می‌کرد. این پایه قابل حمل بعدا به اپل کمک کرد مک را به اینتل منتقل کند، در حالی که OS X پایه ای برای سیستم عامل های مورد استفاده آیفون و آی پد شد. اگر کوپلند موفق می شد، آینده اپل ممکن بود بسیار متفاوت به نظر برسد. اکنون ساده تر از همیشه است که بفهمیم چرا این کار را نکرد. ®