اپیدمی ابولا در کنگو ممکن است ماه ها مورد توجه قرار نگیرد

جمهوری دموکراتیک کنگو در 15 ماه مه رسما شیوع ابولا ناشی از نوع Bundibugyo را اعلام کرد. با این حال، اولین عفونت ها احتمالا خیلی زودتر رخ داده است.

اینکه واقعا شروع همه گیری چقدر به عقب می رود، هنوز موضوع بحث است. اما یک چیز مسلم است: مقامات کنگو به بهترین شکل ممکن واکنش نشان ندادند. چندین سازمان بین المللی تأخیر در واکنش اولیه را برجسته کرده اند.

کنگو با واکنش به بحران غریبه نیست: این کشور به طور منظم شیوع ابولا را تجربه می کند و در گذشته به دلیل تخصص خود در مبارزه با این بیماری مورد تحسین قرار گرفته است.

یک نقطه شروع خوب برای ردیابی منشاء شیوع، جدول زمانی ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) با همکاری مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آفریقا (CDC آفریقا) است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

طبق داده های آنها، اولین مورد شناخته شده، که به صورت گذشته نگر شناسایی شد، یک کارمند بهداشتی از مونگبوالو در شمال شرقی استان ایتوری بود. منابع گفتند که این فرد علائم مشخصه ابولا را در حدود 24 یا 25 آوریل ایجاد کرد.

آنها در یک مرکز پزشکی در بونیا، پایتخت ایتوری جان باختند. تا امروز 80 درصد کل موارد در استان گزارش شده است.

در 5 ماه مه بود که WHO اعلام کرد که از "یک بیماری ناشناخته با مرگ و میر بالا گزارش شده در منطقه بهداشتی Mongbwalu" مطلع شده است. سپس سازمان جهانی بهداشت اولین هشدار خود را صادر کرد.

ده روز بعد، در 15 می، دولت کنگو شیوع ابولا را اعلام کرد.

آزمایش‌های انجام‌شده توسط مؤسسه ملی تحقیقات زیست‌پزشکی (INRB) در کینشاسا وجود ویروس ابولای بوندی‌بوگیو را تأیید کرد.

سه روز بعد، CDC آفریقا نگرانی هایی را در مورد سرعت واکنش کنگو مطرح کرد.

حدود سه هفته از شروع اولین علائم در مورد مشکوک ایندکس و تایید آزمایشگاهی گذشته بود - حتی با وجود اینکه قربانی یک کارمند بهداشتی بود.

CDC آفریقا نتیجه گرفت: «این تأخیر قابل توجه (...) شاخص اولیه بسیار پایین سوء ظن بالینی را در میان ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی محلی نشان می دهد که گسترش جغرافیایی گسترده تر را قبل از شروع تلاش های مهار تسهیل می کند.

بر اساس گزارش‌های جمع‌آوری‌شده توسط دویچه وله، ساکنان مونگ‌بوالو از اواخر آوریل مرگ‌های مشکوک را گزارش کرده بودند.

دیودون لوسا دخانا، هماهنگ کننده استانی جامعه مدنی در ایتوری، گفت: «چندین مرگ به دنبال تب های شدید گزارش شد و قربانیان اغلب آثار خون را در اطراف منافذ مختلف بدن نشان دادند.

نشانه های دیگری نیز وجود داشت مبنی بر اینکه ابولا مدت ها قبل از ظهور اولین مورد تایید شده در گردش بوده است.

در گزارش 16 مه صلیب سرخ جمهوری دموکراتیک کنگو آمده است: "از 30 مارس 2026، ترس گسترده ای در میان جمعیت منطقه بهداشتی Mongbwalu به دنبال یک سری مرگ و میر وجود دارد."

در اینجا نیز علائم با علائم ابولا مطابقت داشت: تب بالا، درد قفسه سینه، خستگی شدید، سرفه مداوم، خونریزی بینی، استفراغ، از دست دادن هوشیاری، حالت کما و در نهایت مرگ.

گزارش صلیب سرخ می‌گوید گمان می‌رود که ماشه جسد یکی از ساکنان مونگ‌بوالو بوده است که «مرد و در تابوتی که در بونیا خریداری شده بود، قرار داده شد و سپس تابوت دیگری در مونگ‌بوالو جایگزین شد».

گمان می رود که مراسم تشییع جنازه ای که افراد مختلف را در تماس مستقیم با جسد و تابوت آلوده قرار داد، عامل افزایش تعداد عفونت ها و مرگ و میرهایی بوده است که متعاقبا در مونگبوالو و بونیا مشاهده شد.

اما با توجه به داده‌های موجود، نمی‌توان بدون شک تایید کرد که این مرگ‌ها مربوط به ویروس Bundibugyo بوده است. با این حال، آنها نشان می دهند که بیش از شش هفته قبل از اعلام رسمی شیوع، یک پدیده غیرعادی بهداشتی مشاهده شده بود.

حتی بیشتر از آن، تحقیقات از 15 ماه مه به این نتیجه رسیده است که ابولا ممکن است حتی زودتر از آن در جریان بوده باشد.

در مطالعه ای که در گزارش هفتگی موربیدیتی و مرگ و میر در 11 ژوئن منتشر شد، تیمی از محققان از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده (CDC) دوره اولیه اپیدمی را بازسازی کردند.

محققان به این نتیجه رسیدند که انتقال اولیه از حیوان به انسان، یا سرریز، بین اواسط و اواخر فوریه "قابل قبول" است. از سوی دیگر، تطبیق یک سرریز در اواخر آوریل با مقیاسی که اپیدمی قبلا در زمان مطالعه به آن رسیده بود دشوار است.

در 10 آگوست، محمد جنابی، مدیر منطقه ای سازمان جهانی بهداشت در آفریقا، گفت که تجزیه و تحلیل توالی ژنوم نشان می دهد که شیوع این بیماری احتمالا از فوریه 2026 آغاز شده است.

او گفت که چندین عفونت اولیه به اشتباه به بیماری هایی نسبت داده شد که در منطقه بسیار شایع تر بود، به ویژه مالاریا و تیفوس.

جنابی در مصاحبه ای در ماه اوت به دویچه وله گفت که شکاف قابل توجهی در گزارش پرونده وجود دارد. او به دویچه وله گفت: "وضعیت ابولا فاجعه بار است... در سه ماه، ما فقط به یک سوم بیماران دسترسی داشتیم."

ژول ویلا، محقق انسان شناسی و بوم شناسی ظهور بیماری در انستیتو پاستور در پاریس، به پدیده ای اشاره می کند که در ارتباط با اپیدمی های قبلی ابولا مشاهده شده است.

مطالعه او شیوع 2026 را در بر نمی گیرد، اما گزارش های محلی جمع آوری شده در طول شیوع های قبلی ابولا در شمال شرقی کنگو را بررسی می کند.

ویلا نشان می دهد که دامداران، دامپزشکان و ساکنان حتی قبل از شیوع حداقل دو اپیدمی ابولا در انسان، تلفات غیرعادی حیوانات را گزارش کرده بودند.

در سال 2017، چندین شاهد در مورد آنچه که آنها "ابولای خوک" نامیدند - مرگ و میر بالا در میان خوک ها گزارش دادند که در نهایت به تب خوکی نسبت داده شد.

طبق تحقیقات ویلا، نظارت بر دام ها در جمعیت عمومی می تواند اولین علائم هشدار دهنده مفید را مدت ها قبل از تایید یک بیماری توسط آزمایشگاه ارائه دهد.

این مقاله در اصل به زبان فرانسوی نوشته شده است.