ایالات متحده با توافق قطب شمال، دسترسی نظامی، مناطق دفاعی جدید در گرینلند را به دست می آورد

ایالات متحده دسترسی نظامی گسترده‌تری به گرینلند خواهد داشت و طبق توافقنامه‌ای که روز سه‌شنبه توسط ایالات متحده، دانمارک و گرینلند امضا شد، اجازه ایجاد مناطق دفاعی جدید را خواهد داشت.

این توافق که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک امضا شد، توافقنامه دفاعی 1951 در مورد گرینلند را اصلاح و تکمیل می کند و "تاریخ پایانی ندارد".

در این سند که توسط وزارت امور خارجه دانمارک به اشتراک گذاشته شده است، آمده است که طرفین در اجازه دسترسی نظامی آمریکا به گرینلند تا حدی که برای دفاع از گرینلند، منطقه پیمان آتلانتیک شمالی و قاره آمریکا ضروری است، "از جمله از طریق ایجاد یک سیستم دفاعی گنبد طلایی" اشتراک دارند.

همچنین خواهان تعامل قوی‌تر ناتو در قطب شمال است، از جمله در «برنامه‌ریزی، حضور، تمرین‌ها و جمع‌آوری اطلاعات مشترک».

به ایالات متحده اجازه داده می شود تا فعالیت های خود را در پایگاه فضایی پیتوفیک مدرن سازی و گسترش دهد و مناطق دفاعی بیشتری در نارسارسواق و مسترسویگ ایجاد کند که جزئیات فنی مورد توافق دوجانبه است.

در این قرارداد همچنین آمده است که قراردادهای ایالات متحده برای کالاها و خدمات مربوط به استقرار، نگهداری و خدمات مناطق دفاعی باید با در نظر گرفتن قابلیت‌ها و امکان‌سنجی به شرکت‌های گرینلند «تا حد امکان» واگذار شود.

واشنگتن همچنین ممکن است مناطق دفاعی اضافی یا عملیات و تأسیسات نظامی را تقویت کند. اجرا منوط به رایزنی و توافق متقابل بین طرفین خواهد بود.

علاوه بر این، این توافق به نیروهای آمریکایی «حق دسترسی آزاد و جابجایی بین» مناطق دفاعی از طریق گرینلند از طریق زمین، هوا و دریا اعطا می‌کند. هواپیماهای آمریکایی ممکن است در هر نقطه از گرینلند پرواز کرده و فرود بیایند، در حالی که کشتی‌های عمومی آمریکایی ممکن است به آب‌های سرزمینی آن از زیر دریا دسترسی داشته باشند، مگر در مواردی که متقابل توافق شود.

این سند تاکید می کند که حقوق باید به گونه ای اعمال شود که به "جامعه گرینلند و شیوه زندگی گرینلند" از جمله شکار، ماهیگیری و سایر فعالیت های سنتی احترام بگذارد.

طرفین همچنین توافق کردند که "برای مقابله با جاسوسی در گرینلند با یکدیگر همکاری کنند" در حالی که دانمارک متعهد به ادامه تقویت موقعیت امنیتی خود در قطب شمال است.

«هیچ کشوری که عضو ناتو نیست» نمی‌تواند تأسیسات نظامی خود را ایجاد کند یا حضور نظامی دائمی خود را در گرینلند حفظ کند، مگر اینکه بر اساس این توافق توافق شود.

همچنین دولت ها یا سرمایه گذاران کشورهای خارج از ناتو، کشورهای شریک ناتو و اتحادیه اروپا را از به دست آوردن کنترل یا نفوذ قابل توجه در بخش های حساس که می تواند امنیت ملی یا نظم عمومی را تهدید کند، محدود می کند. آنها شامل زیرساخت های حیاتی و استخراج منابع هستند.

اگرچه ترامپ پیش از امضای این توافق گفت که این توافق به آمریکا "کنترل دائمی بر امنیت و همه نیازهای دیگر" در گرینلند می دهد، اما این توافق مجددا "حاکمیت و تمامیت ارضی پادشاهی دانمارک" را تایید می کند و حق تعیین سرنوشت مردم گرینلند را بر اساس قوانین بین المللی به رسمیت می شناسد.

اگر گرینلند مستقل شود، دانمارک و گرینلند باید اطمینان حاصل کنند که کشور جدید با "ماندن در ناتو" موافقت می کند، در صورت لزوم درخواست عضویت می کند، و حقوق و تعهدات دانمارک بر اساس این قرارداد و همچنین ترتیبات دفاعی را بر عهده می گیرد.

بر اساس این توافق، این توافق پس از تکمیل مراحل پارلمانی توسط دانمارک و گرینلند اجرایی خواهد شد.