ایالات متحده قرارداد امنیتی «بسیار عظیم» در قطب شمال با دانمارک و گرینلند امضا کرد

ایالات متحده، دانمارک و گرینلند در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک قراردادی را امضا کردند که به واشنگتن اجازه حضور نظامی بیشتر در جزیره قطبی به اندازه قاره را می دهد.

پس از سال‌ها تنش بین ایالات متحده و دانمارک، که بر قلمرو خودمختار و غنی از منابع گرینلند حاکمیت دارد، توافق روز سه‌شنبه یک نقطه اصلی اختلاف میان متحدان فراآتلانتیک غربی را حل می‌کند. درست زمانی که رقابت قدرت های بزرگ با روسیه و چین داغ می شود، قرار است حضور دیرینه ایالات متحده را گسترش دهد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا پیش از امضای این توافق گفت: «این برای اروپا، برای ایالات متحده و برای همه فوق‌العاده است». و برای گرینلند، باورنکردنی خواهد بود.»

ترامپ در اوایل روز سه‌شنبه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که ایالات متحده «فورا روند توسعه حضور نظامی گسترده در مکان‌های مناسب را آغاز خواهد کرد، از جمله «ساخت دو پایگاه نظامی بسیار بزرگ».

این توافق به واشنگتن اجازه می دهد تا فعالیت های خود را در پایگاه فضایی پیتوفیک در شمال غربی گرینلند «مدرن و گسترش دهد». پایگاه هایی در Narsarsuaq در جنوب و Mestersvig در شرق با گزینه "ایجاد مناطق دفاعی اضافی" و گسترش عملیات ایجاد خواهند شد.

همچنین به هواپیماهای آمریکایی اجازه پرواز و فرود در هر نقطه از گرینلند، از جمله آب‌های سرزمینی آن را می‌دهد و در عین حال «دسترسی به زیر دریا» را نیز می‌دهد.

هیچ کشور غیر عضو ناتو اجازه نخواهد داشت تا تأسیسات نظامی یا حضور نظامی «مداوم» در گرینلند را بدون تأیید متفق القول دانمارک، گرینلند و ایالات متحده ایجاد کند. این توافق همچنین سرمایه گذاران را از "بخش های حساس" خارج از ناتو و اتحادیه اروپا منع می کند.

توافقنامه تاریخ پایانی ندارد. اگر گرینلند مستقل شود، در ناتو باقی خواهد ماند و تعهدات دانمارک ذیل این توافق را بر عهده خواهد گرفت.

روزیلند اردن، خبرنگار الجزیره که از مقر سازمان ملل در نیویورک گزارش می دهد، گفت: «دولت دانمارک و دولت گرینلند حاکمیت خود را بر قلمرو گرینلند حفظ خواهند کرد، اما ایالات متحده اساسا حق وتو بر آنچه دیگر کشورها می توانند به جزیره بیایند، خواهد داشت.

او افزود: «این به واشنگتن مقدار زیادی از خواسته‌هایش را می‌دهد: حضور نظامی و توانایی دور نگه داشتن کشورهای رقیب، به‌ویژه چین و روسیه».

این توافق پس از یک بن بست چند ماهه پس از تهدید ترامپ به تصرف گرینلند انجام شد و مته فردریکسن، نخست وزیر دانمارک هشدار داد که تسلط آمریکا به ائتلاف ناتو پایان خواهد داد.

از سال 1945، حضور نظامی ایالات متحده در گرینلند از هزاران سرباز در 17 پایگاه به حدود 200 نفر مستقر در پایگاه دورافتاده پیتوفیک کاهش یافت.

فردریکسن توافق جدید را "معامله ای که می تواند برای همیشه ادامه دهد" خواند، در حالی که ینس فردریک نیلسن، نخست وزیر گرینلند آن را "برد-برد-برد" توصیف کرد و گفت: "امنیت شما امنیت ما است و امنیت ما امنیت شماست."

مارک روته، دبیرکل ناتو و آنتونیو کاستا، رئیس شورای اروپا، هر دو از این توافق استقبال کردند و دومی آن را "گامی مثبت برای همکاری فراآتلانتیک و امنیت قطب شمال" خواند که مبتنی بر "احترام به حاکمیت، تمامیت ارضی و حق مردم گرینلند برای تعیین سرنوشت" است.