ایران و متحدانش با کنترل دو تنگه کلیدی هرمز و باب المندب اقتصاد جهانی را تهدید می کنند.
تهران ماهها اولی را تحت کنترل خود داشت و دومی به دست حوثیها، شبهنظامیان تحت حمایت جمهوری اسلامی، افتاده است. با این حال پرزیدنت ترامپ به سمت دیگری نگاه می کند
نخست، غوغا، چاشنی ناآگاهی و اعتقاد به اینکه اقدام نظامی ایالات متحده در ونزوئلا میتواند در ایران نیز تکرار شود، آغاز شد: همانگونه که اکنون میدانیم، آن حملات هوایی اولیه که با اسرائیل هماهنگ شده بود، با بسته شدن تنگه هرمز و عرضه جهانی نفت و گاز با یک رشته نازک به پایان رسید. اکنون انفعال، عدم پاسخگویی به پیشرویهای حوثیها در باب المندب – به لطف حمایت نظامی و بودجه سخاوتمندانه تهران – و امتناع از کمک به متحد اسمیاش، عربستان سعودی برای بازگرداندن نظم قبلی در آن جعبه چوبی همیشگی به نام یمن است.
اگر شورشیان حوثی قبلا کنترل نسبی آن تنگه دوم را اعمال می کردند، با تصرف جزیره مایون و بندر موخا، اکنون تسلط آنها تقریبا کامل شده است.
به خواندن ادامه دهید
متن اصلی (انگلیسی)
Iran and its allies threaten the global economy by controlling two key straits: Hormuz and Bab al-Mandab
Tehran has had the former under its control for months, and the latter has fallen into the hands of the Houthi, a militia financed by the Islamic Republic. Yet President Trump keeps looking the other way