ایرلند به اسرائیل شکست خورد

در چند ماه گذشته، ایرلندی اسپورت برای فلسطین (ISFP)، که من بخشی از آن هستم، برای تحریم ایرلند مسابقات فوتبال خود در برابر اسرائیل کمپین تبلیغاتی کرده است. ما معتقدیم بازی با اسرائیل به یک رژیم نسل کشی مشروعیت می بخشد و نقض قوانین بین المللی، آپارتاید و جنایات جنگی را پوشش می دهد.

روز یکشنبه، دیدار دو تیم در ورزشگاه تقریبا خالی مجارستان برگزار شد. صرف نظر از نتیجه نهایی (3-0) به نفع ایرلند، آنها دقیقه ای را که برای بازی با اسرائیل به زمین بازی کردند، از دست دادند. آنها شکست خوردند زیرا به مصاف اکثریت مردم ایرلند رفتند که نمی خواهند این مسابقات برگزار شود. آنها شکست خوردند زیرا در برابر فشارها برای عادی سازی نسل کشی تسلیم شدند.

یک نظرسنجی در ماه فوریه نشان داد که 76 درصد از پاسخ دهندگان نمی خواستند این تیم با اسرائیل بازی کند. در نظرسنجی از بازیکنان حرفه‌ای فوتبال در لیگ‌های مردان و زنان ایرلند که در ماه فوریه انجام شد، 63 درصد گفتند ایرلند نباید با اسرائیل بازی کند.

روحیه ایرلند، از جمله ورزش ایرلند، ریشه در مقاومت ضداستعماری دارد، پس چرا فوتبال ایرلند باید به مشروعیت بخشیدن به یک پروژه مهاجرنشین-استعماری کمک کند؟

یکی از بازیکنان، گاوین بازونو، با تصمیم شجاعانه و اصولی خود برای تحریم مسابقه، این روحیه را تجسم بخشید. رهبری اتحادیه فوتبال ایرلند (FAI) به جای پیروی از او و در نظر گرفتن احساسات سایر بازیکنان و افکار عمومی ایرلند، عمدا در مورد تحریم های فرضی سردرگمی ایجاد کرد. همچنین به دنبال استفاده از ارتباط با اتحادیه فوتبال فلسطین بود که مدت‌هاست از فیفا و یوفا خواسته بود اسرائیل را به حالت تعلیق درآورند، به عنوان نوعی تأیید ضمنی.

در نهایت، رهبری FAI تصمیم گرفت به جای اینکه مسئولیت این تصمیم را بپذیرد، پشت بازیکنان تیم ملی پنهان شود و آنها را وادار کند که آیا باید بازی کنند یا خیر. بازیکنان هرگز نباید در آن موقعیت قرار می گرفتند.

در نهایت، قدرت و تقصیر متوجه FAI و همچنین یوفا و دولت ایرلند است، جایی که فقدان کامل رهبری در هر سطحی وجود داشته است. تصمیم گیرندگان در راس FAI به طور مداوم ثابت کرده اند که ناصادق و غیرقابل اعتماد هستند.

نوامبر گذشته، 93 درصد از اعضای FAI به هیئت مدیره آن رای مثبت دادند و رسما درخواست حذف اسرائیل از یوفا را دادند. این بر اساس نقض قوانین مربوط به باشگاه های غیرقانونی شهرک سازی و سیاست های ضد نژادپرستی توسط اسرائیل بود.

پس چرا رهبری FAI بر انجام این بازی اصرار داشت؟ چرا خواسته های اعضای FAI و مردم ایرلند را منعکس نمی کند؟ چرا از بازیکنان ایرلندی محافظت نکرد؟ چرا مانند سایر فدراسیون ها در گذشته در مقابل یوفا ایستادگی نکرد؟

اسرائیل بازی یکشنبه را باخت اما در زمین پیروز شد. آنها از این لحظات ورزشی استفاده می کنند تا تبلیغات صهیونیستی خود را به سلاح تبدیل کنند و اجازه دهند خشونت به ورزش سرازیر شود. چه اتحادیه فوتبال اسرائیل و رفتار ترسناک آن، چه بازیکنان و جشن های نظامی آنها و چه هواداران اسرائیلی با شعارهای نظامی و توهین های نژادپرستانه، به همه آنها اجازه کامل داده شده است تا عرصه ورزشی را به میدان جنگ تبدیل کنند.

مسابقه‌ای که با تدابیر شدید امنیتی در یک مکان به اصطلاح بی‌طرف و تقریبا هیچ هوادار یا رسانه‌ای پخش نمی‌شد، باید نشان دهد که این موضوع تا چه حد خارج از محدوده عادی است. با این حال، تا زمانی که اسرائیل در رقابت های ورزشی باقی بماند، این واقعیتی است که ورزش در آن به فعالیت خود ادامه خواهد داد.

تصمیم گیرندگان گفتند که انجام این مسابقه یک پیروزی برای فوتبال و برای دور نگه داشتن سیاست از ورزش است. این دروغی است که آنها باید برای حفظ منافع خود و وضعیت موجود حفظ کنند. این بهانه‌ای است که یوفا برای حذف نکردن اسرائیل پنهان می‌کند، حتی اگر دلایل قانونی روشنی برای این کار و همچنین سوابق خود وجود دارد.

در همین حال، FAI به ما می گوید بازیکنانی که به میدان رفتند چقدر شجاع بودند و چگونه اعتراضات قبل از بازی آنها اقدامات همبستگی بود که باعث افزایش آگاهی خواهد شد.

گرفتارش نشو کلمات و حرکات نمادین بدون اقدام اصولی برای پشتوانه آنها توخالی هستند. ما بیش از حد به عنوان یک جنبش پیش رفته ایم و هر اقدامی کمتر از تحریم مسابقه غیرقابل قبول است.

پوسیدگی نهادی سازمان های ورزشی مانند FAI به این معنی است که بازنگری سیستم نمی تواند به اندازه کافی سریع انجام شود. FAI بازیکنان و کادر مربیگری خود را به طور کامل زیر اتوبوس انداخت. این یک استاد کلاس در مورد کارهایی که نباید انجام داد ارائه کرد، اما رئیس آن، پل کوک، هنوز معتقد است که همه آن‌ها «آنطور که می‌توان انتظار داشت» مدیریت شده است.

این همان حقی است که با عدم پاسخگویی تاریخی از درون FAI همراه است، و همانطور که انتظار می رود، درخواست های گسترده ای برای استعفای هیئت مدیره FAI وجود دارد.

همچنین از دولت ایرلند خواسته می شود تا نقش خود را در همه این موارد نیز شفاف سازی کند، زیرا به طور مداوم از هر دو طرف در مورد همه مسائل مربوط به فلسطین صحبت می کند.

مردم ایرلند خشمگین هستند، و حق هم دارند، اما این تمام نشده است. هنوز بازی را متوقف کنید. خشم به ما دامن می زند اما امید ما را حفظ می کند. فرصت دیگری برای فوتبال ایرلند وجود دارد که در 4 اکتبر که قرار است بازی دوم در صربستان برگزار شود، کار درست را انجام دهد.

اغراق نیست اگر بگوییم تاثیر بالقوه این لحظه می تواند لرزه ای باشد. بازی نکردن این بازی ورزشی ترین کاری است که بازیکنان ایرلندی می توانند انجام دهند. این به عنوان یکی از بزرگترین پیروزی های ورزشی کشورمان جشن گرفته می شود.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.