ایرلند زمانی پیشرو جهانی در زمینه الیاف طبیعی بود - و می تواند دوباره باشد

ماه گذشته شاهد موجی از فعالیت ها بودیم زیرا دوبلین میزبان چندین کنفرانس بین المللی به عنوان بخشی از ریاست ایرلند بر شورای اتحادیه اروپا بود. اجلاس بین المللی هوش مصنوعی توجه زیادی را به خود جلب کرد، اما من حداقل به همان اندازه به اجلاس جهانی اقتصاد زیستی علاقه مند بودم که حول محور انتشار چشم انداز جهانی اقتصاد زیستی 2040 و اهداف دوبلین برگزار شد.

به عنوان فردی که در توسعه اقتصادی کار می کند اما به محیط زیست نیز علاقه زیادی دارد، اقتصاد زیستی یکی از آن حوزه هایی است که چندین مورد از علایق من به روش های هیجان انگیزی با هم برخورد می کنند. در هسته خود، اقتصاد زیستی استفاده از منابع و فرآیند بیولوژیکی برای تولید مواد غذایی، مصالح ساختمانی، انرژی و مواد شیمیایی است.

بسیاری از مهم‌ترین چالش‌هایی که ما با آن روبرو هستیم، نتیجه وابستگی به منابع محدود، به ویژه سوخت‌های فسیلی است. با اقتصاد زیستی، ما فرصتی برای حل این مشکلات با همکاری طبیعت داریم. مبادا این شبیه به خیال بافی هیپی-دیپی به نظر برسد، این کاری است که شرکت‌های نوآور ایرلندی در حال انجام آن هستند.

به عنوان مثال، HaPPE Earth مبتنی بر چوب پنبه، تجهیزات حفاظت شخصی قابل کمپوست را برای استفاده در بیمارستان می سازد. تقریبا نیمی از پلاستیک‌هایی که استفاده می‌کنیم برای یک بار مصرف طراحی شده‌اند، که بسیاری از آنها غیرضروری هستند، اما برخی از آنها، مانند PPE، کاملا قابل درک هستند. فکر نمی‌کنم تنها باشم که در مورد ایده معاینه یا عمل توسط شخصی که از PPE دست دوم استفاده می‌کند، بی‌اشتیاق باشم، صرف نظر از علاقه‌ام به محیط. اما به جای نگرانی در مورد تعداد استفاده ها، HaPPE در عوض مواد را به ماده ای تغییر داد که می تواند بدون اثرات زیست محیطی پلاستیک دفع شود.

پتانسیل مشابهی در سایر بخش ها وجود دارد. هضم بی هوازی می تواند ضایعات کشاورزی را به سوخت تبدیل کند، در حالی که تجزیه در اثر حرارت می تواند مواد هضم و ضایعات کشاورزی را به بیوچار تبدیل کند که می تواند به طور چشمگیری میزان انتشار کربن از تولید بتن را کاهش دهد.

اقتصاد زیستی معانی زیادی دارد و پتانسیل های فراوانی در تمام اشکال آن دارد

با این حال، پتانسیل لزوما به فرصت های اقتصادی منجر نمی شود. می‌تواند فاصله زیادی بین یک ایده خوب و یک ایده تجاری قابل دوام وجود داشته باشد، و برای بسیاری از اقتصاد زیستی زمینه‌هایی مانند ظرفیت تولید، سرمایه‌گذاری موجود و تقاضای بازار وجود دارد که از حمایت بیشتر بهره می‌برند.

با این حال، نشست دوبلین باعث امیدواری شد. Taoiseach، همراه با وزیران Martin Heydon و Darragh O'Brien، اولین استراتژی ملی اقتصاد زیستی ایرلند را راه اندازی کردند، در حالی که کمیسر اروپایی جسیکا روزوال، اتحاد اروپای زیستی را راه اندازی کرد، که امیدوار است تا سال 2030 تعهدات 10 میلیارد یورویی برای خرید محصولات از اقتصاد زیستی را تضمین کند. در همین حال، اهداف زیست اقتصاد، طیفی از اهداف بلندپروازانه (اگرچه الزام آور نیست) را بر اساس رشد، آب و هوا و طبیعت، و انصاف و شمول تعیین می کند.

هم چشم‌انداز 2040 و هم استراتژی اقتصاد زیستی ملی، منسوجات و ساخت‌وساز را به‌عنوان حوزه‌های کلیدی برای رشد برجسته می‌کنند، که خبر خوبی برای شرکت‌های ایرلندی است که مانند HaPPE، شروع به توسعه محصولات نوآورانه‌ی اقتصاد زیستی کرده‌اند. تحقیقات پروژه‌هایی مانند BioDirect، به رهبری استفان بری هانون در دانشگاه فناوری مونستر، تعداد زیادی از خلبان‌های تخیلی را کشف کرده است، اما موانعی را شناسایی کرده‌اند که اغلب از بزرگ‌شدن آن‌ها به سمت تجاری‌سازی جلوگیری می‌کنند.

اینها شامل تقاضای ضعیف، کمبود منابع مالی، استانداردها و مقررات پراکنده و فقدان امکانات پردازش مشترک است.

البته، تولیدکنندگان به تقاضای قابل پیش‌بینی نیاز دارند، پردازنده‌ها به عرضه کافی مواد و تولیدکنندگان برای تولید محصولی که مشتریان می‌خواهند با قیمت رقابتی به کیفیت ثابت نیاز دارند. این مسائل منحصر به اقتصاد زیستی نیست. اما برخلاف بسیاری از فرآیندهای تولیدی دیگر، ما پتانسیل تولید بسیاری از مواد خام برای این محصولات را در جزیره داریم.

وزیران حرکتی را برای افزایش اقتصاد زیستی تمام جزیره با 9 میلیون یورو بودجه اولیه اعلام کردند

در واقع، ایرلند زمانی پیشروترین تولید کننده الیاف طبیعی در جهان بود. کتان محصول قابل توجهی در امتداد رودخانه‌های لاگان و بالای بان و عامل بزرگی در رشد صنعتی بلفاست بود. حتی امروز تالار شهر آن در محل یک بورس کتانی سابق است و یکی از شش محله آن محله کتانی است که قبلا محل کارخانجات، بافندگان و انبارهایی برای حمایت از صنعت بود.

نه چندان مهم، اگرچه به خوبی شناخته شده نبود، کنف بود. متأسفانه، خیابان کنف در نزدیکی جاده نیوتاوناردز، تنها چیزی است که از طناب‌کاری‌های وسیع، بزرگ‌ترین در جهان، باقی مانده است. این شرکت بیش از 3500 نفر را در Connswater استخدام می کرد و طناب هایی را از الیاف گیاهی می ساخت که کارخانه های کشتی سازی مجاور و همچنین بازارهای بین المللی را تامین می کرد و هدف اصلی بمب افکن های آلمانی در طول Blitz در جنگ جهانی دوم بود.

امروزه فرصت ها برای کنف متنوع تر است و شامل کنفکریت، عایق کنفی و پانل های کنفی بدون فرمالدئید برای ساخت و ساز، در کنار کامپوزیت های مبتنی بر کنف برای جایگزینی الیاف شیشه در قطعات خودرو می باشد. بسیاری از ضایعات نساجی ما صادر، سوزانده یا چرخه می شوند. ما اکنون فرصتی برای استفاده مجدد از این زباله ها و انتقال آن به زنجیره ارزش داریم. با تقاضای ثابت و چارچوب سیاست حمایتی، ایرلند می‌تواند بار دیگر به یک رهبر جهانی در زمینه الیاف طبیعی تبدیل شود.

استوارت ماتیسون مدیر تحقیقات InterTradeIreland است