«این انقلاب در سال‌ها اتفاق می‌افتد، نه دهه‌ها»: دن شولمن، مدیرعامل Verizon، AGI را در عرض 18 ماه و یک قرن پیشرفت در یک دهه می‌بیند.

دن شولمن، مدیر عامل Verizon، در رویداد Ford Pro Accelerate در دیترویت، پیش‌بینی بسیار تهاجمی برای توسعه هوش مصنوعی ارائه کرد و گفت که یک زلزله در راه ما است.

شولمن در گفتگو با دایان برادی از فورچون گفت: «مدل‌هایی که امروز می‌بینیم بدترین مدل‌هایی هستند که تا به حال در زندگی‌مان استفاده می‌کنیم. "هر دو ماه یکبار، یک عملکرد پله ای در قدرت مدل ها تغییر می کند. من فکر می کنم که در شش تا 18 ماه آینده به نوعی از AGI خواهیم رسید. فکر می کنم این برای ما مناسب است."

دو سال پس از آن، او افزود، ما به «عصر کوانتوم» خواهیم رسید، که او آن را «امروزه همه چیز برابر 1000» توصیف کرد. تا سال 2030 یا 2035، "شکل بسیار خوبی از رباتیک انسان نما" را شاهد خواهیم بود. او در جمع بندی آن افزود: "ما یک دهه تغییر شدید در پیش داریم."

AGI یا هوش عمومی مصنوعی، اصطلاحی است که عموما برای سیستم‌هایی استفاده می‌شود که می‌توانند به‌جای برتری در وظایف گسسته، در سراسر حوزه‌ها استدلال کنند و عملکرد گسترده‌ای داشته باشند. شولمن استدلال کرد که اثرات اقتصادی و اجتماعی هوش مصنوعی به سرعتی خواهد رسید که از مکانیسم‌های معمول برای جذب تغییرات تکنولوژیک مانند سیستم‌های آموزشی، بازارهای کار، بازسازی شرکت‌ها و سیاست‌های عمومی پیشی می‌گیرد. او گفت: «این در مورد ماشین‌هایی است که از بسیاری جهات می‌توانند کارها را بهتر از بسیاری از وظایف بشر امروزی انجام دهند.

شولمن گفت: «من فکر می‌کنم در پنج تا ۱۰ سال آینده شاهد فروپاشی قرن ۲۱ خواهید بود. وقتی بردی پرسید که منظورش از فروپاشی چیست، توضیح داد: «پیشرفتی که ما در طول 100 سال انجام می‌دادیم، طی 5 تا 10 سال آینده اتفاق خواهد افتاد.»

من فکر نمی‌کنم واقعا بتوانیم تصور کنیم که این فناوری چقدر قدرتمند و چقدر اساسی خواهد بود.»

اختلال Verizon

شولمن گفت که این تغییر به خود شرکتش می رسد. او گفت که Verizon بیش از 250,000 کارمند و پیمانکار دارد و باید از نیروی کار سازماندهی شده حول "نقش ها و وظایف بسیار تعریف شده" به یک "سازمان بسیار روان تر" حرکت کند.

او گفت: «تکنولوژی در حال آمدن است. تدابیر حفاظتی در اطراف آن وجود خواهد داشت. او از رهبران شرکت ها و دولت خواست تا برای سناریوهای دشوار آماده شوند نه اینکه تصور کنند بازار کار به طور طبیعی تعدیل می شود.

شولمن گفت: «در Verizon، هفته گذشته ما یک طرح 70 میلیون دلاری برای آموزش کارگران آمریکایی، نه فقط کارگران ورایزون، بلکه کارگران آمریکایی در جامعه در سراسر کشور را اعلام کردیم.

او گفت که این ابتکار شامل آموزش رایگان هوش مصنوعی و کار با سازمان های محلی در زمینه توسعه شغلی است، قبل از اینکه نسخه ای برای همه رهبران و سیاست گذاران اضافه کند. شولمن گفت: «مسئولیت ما این است که به این فکر کنیم که چه چیزی ممکن است اشتباه پیش بیاید، چه چیزی ممکن است نیاز به رفع آن داشته باشیم، چه شکلی ممکن است اختلال به نظر برسد، و چگونه نرده‌های محافظ، آموزش، و برنامه‌هایی را برای به حداقل رساندن این خطر در محل قرار دهیم.»

شولمن گفت: «کار همه عوض خواهد شد. من فکر نمی‌کنم که همه به خودی خود به طور جادویی در مکان بهتری فرود بیایند.»

سایر مدیران در پانل شولمن محدودیت‌های متفاوتی را برای آینده هوش مصنوعی توصیف کردند. همیشه نیاز به کسی برای نصب فیبر، نصب تجهیزات برق، نگهداری خطوط انتقال، مقاوم سازی ساختمان ها و سیم کشی مراکز داده ای که هوش مصنوعی به آن نیاز دارد وجود خواهد داشت.

برای پتی پوپ، مدیرعامل PG&E، چالش اصلی این است که یک شبکه دیجیتالی فزاینده، کارگران را ملزم می‌کند تا مهارت‌های فیزیکی را با تسلط تکنولوژیکی ترکیب کنند. پوپ توصیف کرد که یکی از کارگران PG&E را دیده است که با طناب از هلیکوپتر به یک برج انتقال در کوهستانی کالیفرنیا پایین می آید. او گفت که شبکه آینده این شرکت از حسگرها، محاسبات لبه از راه دور و قابلیت های پیش بینی برای شناسایی خطرات قبل از ایجاد خاموشی یا آتش سوزی استفاده خواهد کرد. اما این سیستم همچنان به افراد ماهر در این زمینه نیاز دارد.

پوپ گفت: «همان افرادی که به انتهای طناب آویزان هستند، باید در مورد این نوع فناوری‌ها هوشمندتر شوند. "من هنوز به آن افراد نیاز خواهم داشت. هنوز کسی باید آن سیم را به قطب وصل کند."

از جایگزینی تا افزایش

دیو رگنری، مدیر عامل شرکت Trane Technologies، از دانش‌آموزان و کارگران خواست تا از هوش مصنوعی استقبال کنند و نگرانی‌های کنونی را با ترس‌های مربوط به ورود رایانه‌های شخصی مقایسه کرد، در حالی که کمی آینده نگری به آن اضافه کرد.

رگنری گفت: «بروید ابزار هوش مصنوعی مورد علاقه خود را بردارید» و مقالات 40 سال پیش در مورد رایانه های شخصی را جستجو کنید. "آنها یکسان هستند."

شرکت او هوش مصنوعی را راهی برای کارآمدتر کردن ساختمان‌ها می‌داند، نه صرفا برای کاهش تعداد کارمندان. او گفت که Trane از داده ها و هوش مصنوعی برای مدیریت سیستم های گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع بر اساس نحوه استفاده از ساختمان ها استفاده می کند - نه صرفا بر اساس مشخصات طراحی اصلی آنها.

رگنری می‌گوید: «بیشتر مردم نمی‌دانند که 30 درصد از کل انرژی برای ساختمان‌ها است. "و می دانید چیست؟ سی درصد از آن هدر می رود."

او گفت که این شرکت می‌تواند ساختمان‌ها را تقریبا 15 درصد کارآمدتر از طراحی اولیه‌شان کند، اقتصاد را برای مشتریان بهبود بخشد و در عین حال تقاضا برای تکنسین‌هایی را که قادر به نصب، سرویس‌دهی و راه‌اندازی سیستم‌های پیشرفته‌تر هستند، ایجاد کند، و وزنه‌ای برای این ایده که اثر اصلی این فناوری جابجایی خواهد بود، ارائه می‌کند.

رگنری گفت: «سریعترین راه حل سرعت به قدرت، استفاده از تجهیزات ضروری است که در اختیار دارید.

نسخه ساخت و ساز AI

کریس نلسون، مدیرعامل استنلی بلک اند دکر، انتقال مشابهی را در سایت‌های کار توضیح داد. شرکت او ربات‌های حفاری خودکار مجهز به هوش مصنوعی را توسعه داده است که می‌توانند از طرح‌های ساخت و ساز دیجیتال برای حفاری قفسه‌ها در مراکز داده و سایر پروژه‌ها استفاده کنند.

این فناوری به گونه‌ای طراحی شده است که وظایف فیزیکی تکراری را بر عهده بگیرد، نه جایگزینی برای برق‌کارها و افراد حرفه‌ای ماهر که برای تکمیل کار با ارزش‌تر لازم است.

"برق کارها و دیگر پیشه گران ماهر دوست ندارند در تمام روز چه کار کنند؟" نلسون گفت. "بنشینید و مغز را تمرین کنید."

او گفت که این ماشین ها می توانند به تنهایی به نقشه های دیجیتال، نقشه مسیرها و حفاری متصل شوند. که کارگران ماهر را آزاد می کند تا سیم را بکشند، اتصالات را قطع کنند و مشکلاتی را که هنوز نیاز به قضاوت و آموزش فنی دارند حل کنند.

نلسون گفت: «این حفره‌ها از هم‌اکنون تا شاید آخر زمان باید حفر شوند. اما روشی که ما این کار را انجام می دهیم و آنچه که مردم را قادر می سازد در مورد آینده فکر کنند، از نظر مادی متفاوت خواهد بود.

نلسون هوش مصنوعی را «همدم در محل ساخت‌وساز» نامید، چارچوبی که بیشتر از دیدگاه شولمن در مورد AGI کوتاه‌مدت است، اما همچنان اذعان می‌کند که فناوری خود کار را تغییر می‌دهد. او پیشنهاد کرد که سوال این است که آیا شرکت‌ها می‌توانند این تغییر را به شغلی تبدیل کنند که به کارگران وظایف جذاب‌تر، اختیارات تصمیم‌گیری بیشتر و مسیر روشن‌تری برای راه‌اندازی کسب‌وکار خود یا رفتن به سمت مدیریت بدهد.

کمبود نیروی کار، نه مازاد نیروی کار

برای مدیرعامل Dycom، Dan Peyovich، که شرکتش زیرساخت‌های مخابراتی را ایجاد می‌کند، مشکل فوری کسب‌وکار، مازاد کارگرانی نیست که به دلیل هوش مصنوعی آواره شده‌اند. پیدا کردن افراد کافی برای ایجاد شبکه های فیزیکی است که رونق فناوری به آن نیاز دارد.

پیویویچ گفت: «زیرساخت‌های زیادی وجود دارد که باید برای تحقق همه اینها ایجاد شود.

او گفت که شرکت او تقریبا 21,000 نفر را در سراسر کشور استخدام می کند که خانه ها و مشاغل را از طریق فیبر و زیرساخت های مخابراتی به هم متصل می کند. پاسخ آن به بازار کار سخت تر، بهبود مزایای کارگران میدانی، از جمله مرخصی با حقوق، تعطیلات، پوشش بهداشتی و آموزشی است که فراتر از اعتبار فنی است.

پیویویچ گفت، دایکام همچنین یک مرکز آموزشی در نزدیکی آتلانتا ساخته است که شامل آموزش مهارت‌های فنی، مدیریت، رهبری، استفاده از فناوری در کارهای روزمره و بالقوه مالی شخصی است.

این استراتژی منعکس کننده یک فرض بازار کار متفاوت از فرضیه ای است که در بسیاری از تفسیرهای هوش مصنوعی تعبیه شده است. پیوویچ به جای اینکه کارگران را به عنوان واحدهای قابل تعویضی که فقط نیاز به یادگیری یک ابزار نرم افزاری جدید دارند، تلقی کند، سیستمی را توصیف کرد که در آن شرکت ها باید یک پیشنهاد شغلی معتبر درازمدت - آموزش، مزایا، پیشرفت و ثبات مالی - برای استخدام افراد در مشاغل میدانی دشوار ارائه دهند.

او گفت: "ما می خواهیم تلاش کنیم و مسیری را برای مردم ایجاد کنیم." "در حالی که آنها چک حقوق دریافت می کنند، می توانند یاد بگیرند و راه خود را پیدا کنند."

لحن دانشگاهی بود، و شولمن با هیچ یک از پیش‌بینی‌های همکارانش در مورد آینده کاری مخالفت نکرد. نکته اصلی او این بود که رهبران تجاری نباید روی یک تعدیل بدون درد شرط بندی کنند.

او گفت: «ما باید در صورت بروز سناریوی متفاوت آماده باشیم تا بتوانیم مطمئن شویم که کارگران ماهر، چه صنعتگر و چه حرفه‌ای، داریم.»

نسخه نهایی او برنامه ریزی سناریو بود: رهبران باید بپرسند چه اتفاقی می افتد اگر دستاوردهای هوش مصنوعی سریعتر از مشاغل، آموزش و موسسات قابل تنظیم باشد.

شولمن گفت: "مسئولیت ما این است که به این فکر کنیم که چه چیزی ممکن است اشتباه پیش بیاید، چه چیزی ممکن است نیاز به رفع آن داشته باشیم، چگونه اختلال ممکن است به نظر برسد، و چگونه نرده ها، آموزش، و برنامه هایی را برای به حداقل رساندن این خطر در محل قرار دهیم."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد