هلیکوپترهای کوهنورد با رانش زمین مرگبار بیشتری به نپال رسیدند

تماشا کنید: لحظه سقوط یک ساختمان دولتی به رودخانه ای در نپال در جریان سیل

موج دیگری از رانش زمین و باران شدید باعث کشته شدن حدود 30 نفر در نپال شده است، زیرا این کشور هیمالیا از سیل فاجعه بار ماه اوت که 1400 کشته و هزاران ناپدید برجای گذاشت، متحول شده است.

مقام ملی مدیریت بلایای طبیعی می گوید که از اواخر هفته گذشته بیش از 1900 خانواده آسیب دیده اند و بیش از 240 خانه آسیب دیده اند. جاده‌ها، ساختمان‌ها و پل‌ها از بین رفته‌اند.

صدها کوهنورد در پیست آناپورنا - که برای اقتصاد نپال بسیار مهم است - مجبور شدند برای رسیدن به ایمنی، مسیرهای پیاده روی خود را کوتاه کنند.

بسیاری از مناطق مانانگ و موستانگ از یک مسیر پیاده روی که معمولا تا سه هفته طول می کشد، با هلیکوپتر خارج شده اند.

جوامع در چندین بخش از نپال عزادار عزیزان هستند.

بوتی تامانگ که از یک چادر مرطوب و آبی در باتار، شهری در شمال غربی کاتماندو صحبت می‌کرد، به بی‌بی‌سی نپالی گفت: "ما قبلا در یک کلبه زندگی می‌کردیم، اما اکنون چیزی نیست. ما بسیاری از بستگان خود را از دست داده‌ایم."

رامش قلعه که او نیز مجبور به فرار از خانه اش شد، گفت: "اکنون باران می بارد و چادر چکه می کند، بنابراین ما با شرایط سختی روبرو بوده ایم. جایی برای رفتن نداریم."

بسیاری از نپالی‌ها بی خانمان شده‌اند و در چادرهای اضطراری به سر می‌برند، زیرا موج جدید هوای شدید

چندین کوهنورد و راهنماهایشان می گویند که سفر آنها به پایین کوه ها خائنانه بوده است و تا سه یا چهار روز طول می کشد و باید از جاده های فروریخته و پل های فرسوده عبور کنند.

جیک استیسی، یک جوان 21 ساله از سافولک، به دلیل بارش برف سنگین هفته گذشته با راهنمای خود در یاک خارکا، منانگ بالا، گیر افتاد و تصمیم گرفت به سمت گردنه تورانگ لا، بالاترین نقطه پیست ادامه ندهد.

او سه شنبه شب پس از بازگشت به کمپ اصلی در پوخارا گفت: "ما مسیرهای خود را در دامنه های کوه ایجاد کردیم." شیب زیادی داشت و ما در حال کوهنوردی بودیم، زیرا رودخانه ای در زیر آن وجود داشت... بسیار گل آلود و بسیار مرطوب بود.

وی افزود: بسیاری از کوهنوردان با هلیکوپتر خارج شدند.

جیک استیسی و راهنمایش مجبور شدند مسیرهای خود را در کوه ها ایجاد کنند تا پس از بارش برف سنگین برگردند

اندرو گراهام استرالیایی و راهنمایش پرم کی سی گفتند که پس از تصمیم به بازگشت از روستای مانانگ، مجبور شدند از بیش از 15 رانش زمین عبور کنند. تعداد کمی از آنها بسیار خطرناک بودند، خطرات باقیمانده اکنون افزایش یافته است.

گراهام گفت که این دو وقتی به روستای چامه رسیدند که به دلیل خطر رانش زمین تخلیه شده بود، گیر کردند و مجبور شدند یک شب را در جنگل بگذرانند.

رانش عظیم زمین تا حدی رودخانه ای را که از چامه می گذرد مسدود کرده است و باعث ایجاد دریاچه ای موقت شده که خانه ها و یک پل کلیدی را زیر آب گرفته است. مردم محلی به بی بی سی گفتند که مقامات در سه روز گذشته تلاش کرده اند آب را با استفاده از بیل مکانیکی رها کنند اما چندان موفق نبوده اند.

در همین حال، راهنمای کوهنوردی تسه رینگ دوما گفت که او و گروهش مجبور بودند از 28 رانش زمین عبور کنند. او گفت، با توجه به خاطره تازه فاجعه عظیم ماه گذشته، استرس روحی از چالش فیزیکی دشوارتر بود: "حتی رعد و برق ما را مجبور می کرد بدویم و بیرون بیاییم تا ببینیم آیا چیزی در راه است."

مشتری او، الن والستروم نروژی، گفت که بازدیدکنندگان خوش شانس بودند - آنها فقط باید برخی از اقلام خود را پشت سر بگذارند، در حالی که مردم محلی در خطر از دست دادن خانه ها و زمین های خود بودند. وی افزود که مقامات بسیاری از زمین لغزش ها را "به طرز شگفت انگیزی سریع" پاکسازی کرده اند.

کوهنوردان در عبور از مناظر ویران شده توسط زمین لغزش با مشکلاتی مواجه شده اند - و حدود 700 نفر حتی از راه اندازی پیست آناپورنا منع شده اند.

موکتی پراساد خانال، افسر ارشد منطقه گفت، در حالی که آسیب جاده در منانگ جدی بوده است، با حذف چندین پل و قطع ارتباط در برخی مناطق، هیچ کس در منطقه کوهنوردی کشته نشده است.

اما پس از سقوط بهمن در نزدیکی قله هیملونگ، نزدیک به مرز تبت، چهار جسد پیدا شده و 12 نفر مفقود هستند.

یکی از نمایندگان مقامات محلی کوهنوردی، پروژه منطقه حفاظت شده آناپورنا، گفت که حدود 700 کوهنورد هنوز در پوخارا منتظر هستند تا وارد پیست آناپورنا شوند.

او گفت: «ما همه این افرادی را که می‌خواهند به پیست آناپورنا بروند، عقب‌نشینی کرده‌ایم، اگرچه از طرف صنعت کوهنوردی تحت فشار هستیم تا مسیر را باز اعلام کنیم.»

او افزود که از بازدیدکنندگان هندی که اغلب در یک سفر زیارتی هندو از معبد باستانی Muktinath بازدید می‌کنند، خواسته شده بود که به‌دلیل قطع بودن جاده، به جای رانندگی پایین، از Jomson به Pokhara پرواز کنند.

بسیاری از مسیرهای پیاده‌روی قدیمی در مسیر آناپورنا در سال‌های اخیر پس از معرفی جاده‌ها بلااستفاده بوده‌اند، به جز بخش‌های کوچک مناطق Manang و Mustang.

اما اکنون اپراتورها می‌گویند که بسیاری از کوهنوردان از این مسیرهای متروکه برای بازگشت استفاده می‌کنند، زیرا جاده‌های اصلی در برخی از بخش‌های این مدار با آب رفته‌اند.

نپال تقریبا همه چیز را روی انرژی آبی شرط بندی کرده است - سیل نشان می دهد که چرا این یک مشکل است

وقتی یک بهمن کوه نورد نیرمال پورجا را کشت، دوستانش با سخت ترین ماموریت روبرو شدند

چگونه فصل کوه نوردی پاییز در هیمالیا مرگبار شد