این باتلاق های زغال اخته با یک طرف خورشیدی عرضه می شوند

فصل زغال اخته در جنوب شرقی ماساچوست است. در باتلاق‌های سرتاسر منطقه، کشاورزان در حال جمع‌آوری توت‌های قرمز یاقوتی هستند که برای کیک‌های تعطیلات، بطری‌های آب‌میوه و قوطی‌های سس ژله‌ای به مقصد می‌رسد. با این حال، در دو مزرعه، روند برداشت کمی متفاوت به نظر می رسد: جمع کننده ها تجهیزات را در اطراف قطب های فلزی در سایه پانل های خورشیدی هدایت می کنند.

این دو باتلاق برای اولین بار در کشور - شاید در جهان - زغال اخته را در زیر یک تاسیسات خورشیدی در حال رشد کشت می کنند. پاییز امسال دومین فصلی است که زغال اخته از زیر پانل ها برداشت می شود.

Prateek Tare، یکی از بنیانگذاران و معاون اجرایی زیرساخت انرژی توزیع شده، گفت: "ما به معنای واقعی کلمه ثابت می کنیم که می توان این کار را انجام داد." شرکت او این دو پروژه را ساخت: یک آرایه 4.4 مگاواتی با یک باتری 13.5 مگاوات ساعتی در شهر کینگستون و یک آرایه خورشیدی 1 مگاواتی در همسایه پلیموث.

توسعه خورشیدی بخش عمده ای از برنامه ماساچوست برای رسیدن به انتشار خالص کربن صفر تا سال 2050 است. این ایالت از سال 2001 مشوق های خورشیدی را ارائه کرده است و آنها را در طول دهه ها تکامل و گسترش داده است تا توسعه بیشتری را پیش ببرد.

با این حال، این سوال که پروژه‌های خورشیدی در کجا قرار می‌گیرند، به موضوع اصلی بحث در این ایالت پرجمعیت و پر درخت تبدیل شده است. ساخت و ساز در پشت بام ها و پارکینگ ها در مناطق توسعه یافته می تواند هزینه ها را افزایش دهد و ظرفیت تولید را محدود کند. اما پیشنهادها برای آرایه‌ها در زمین‌هایی که قبلا توسعه نیافته‌اند، اغلب باعث اعتراض مردم محلی می‌شود که نگران شخصیت جامعه خود و گروه‌های زیست‌محیطی هستند که با اختلال در اکوسیستم‌ها مخالف هستند. استفاده از زمین‌های کشاورزی از پیش پاک‌سازی شده پتانسیل بالقوه‌ای دارد، اما نگرانی‌هایی را در مورد حذف هکتارهای کشاورزی از تولید ایجاد می‌کند.

بسیاری از همین پویایی ها در جوامع سراسر ایالات متحده در حال بازی هستند.

یکی از راه حل هایی که ماساچوست تشویق کرده است، agrivoltaics یا خورشیدی با کاربرد دوگانه است که شامل ساخت پنل های خورشیدی بالاتر از عملیات کشاورزی فعال است. این استراتژی که در سراسر کشور رو به افزایش است، اجازه می‌دهد از زمین‌های کشاورزی برای تولید انرژی استفاده شود، حتی زمانی که دام‌ها می‌چرند یا محصولات کشاورزی در زیر آرایه‌های مرتفع شکوفا می‌شوند.

بعدی را بخوانید

با کاهش مزارع خانوادگی و گرم شدن آب و هوا، کشاورزان می سنجید که با زمین خود چه کنند

ویویان لا

در سال 2018، ماساچوست اولین ایالتی بود که به پروژه‌های خورشیدی دو منظوره مانند این کمک مالی کرد. برنامه تشویقی خورشیدی ایالتی به شرکت کنندگان به ازای هر کیلووات ساعت برقی که تولید می کنند، نرخ تعیین شده ای می پردازد. یک آرایه با ظرفیت بین 1 مگاوات تا 5 مگاوات در حال حاضر نرخ پایه 23.17 سنت را دریافت می کند. پروژه های Agrivoltaic 9 سنت اضافی در هر کیلووات ساعت دریافت می کنند.

این می تواند پول کافی برای جذب توسعه دهندگانی باشد که علاقه مند به اجاره زمین برای آرایه های خورشیدی یا، کمتر معمول، خرید ملک با توافق برای حفظ آن در مصارف کشاورزی هستند. کشاورزانی که با اجاره موافقت می کنند نیز معمولا برای خدمات خود در حفظ چشم انداز اطراف پانل ها و قطب ها دستمزد دریافت می کنند.

در کینگستون و پلیموث، Greenbacker Renewables، توسعه‌دهنده انرژی پاک، زمینی را که برای دهه‌ها محل فعالیت‌های کشت زغال‌اخته بود، از کشاورزانی خریداری کرد که آماده خروج از این تجارت بودند. Greenbacker سپس با Distributed Energy Infrastructure برای ساخت آرایه ها کار کرد و Iain Ward، مشاور خورشیدی و کشاورز قدیمی کرن بری در منطقه را برای مدیریت عملیات رشد استخدام کرد. هر دو پروژه از یک مدل خورشیدی جامعه استفاده می‌کنند، و به مشتریان علاقه‌مند به قیمت‌های پایین‌تر و مزایای زیست‌محیطی ارائه شده توسط انرژی‌های تجدیدپذیر، نیرو می‌فروشند.

خورشیدی می تواند به ویژه برای کشاورزان زغال اخته در ماساچوست که بیشتر از هر ایالتی غیر از ویسکانسین، میوه تولید می کند مفید باشد. در حالی که مزارع گوسفند و مزارع ذرت را می توان اغلب به توسعه دهندگان مسکن یا تجاری فروخت، باتلاق های زغال اخته تالاب های حفاظت شده هستند: حتی اگر از مرحله تولید خارج شوند، نمی توان روی آنها ساخت. همه باتلاق ها برای اتصال به شبکه مناسب نیستند، اما برای آنهایی که هستند، پنل های خورشیدی می تواند یک راه نجات مالی باشد.

وارد گفت: «این یک فرصت زنده ماندن مزرعه است.

نحوه قرار دادن خورشیدی روی باتلاق کرنبری

Tare گفت که پیدا کردن چگونگی ساخت یک آرایه خورشیدی بر روی باتلاق کرن بری یک پازل منحصر به فرد بود. اولین چالش پایه ها بود. او گفت که برای بیشتر آرایه‌های خورشیدی، فونداسیون بین 8 تا 10 فوت در زمین فرو می‌رود. اما در باتلاق زغال اخته، شما باید به خوبی از آن عبور کنید تا زمینی محکم و پایدار برای نگه داشتن شمع ها پیدا کنید. برای یافتن دستگاه مناسب برای فرو بردن انبوه انبوه ها در این عمق، مقداری آزمون و خطا طول کشید. سیم کشی را نمی توان در زمین باتلاقی دفن کرد، بنابراین باید بالای سر آویزان می شد.

تار که از نزدیک با وارد در طراحی این دو پروژه همکاری داشت، گفت: «شما سعی می‌کنید آن را از دیدگاه یک کشاورز بفهمید».

تأسیسات به‌دست‌آمده دارای پانل‌های فتوولتائیک هستند که در فاصله 10 فوتی از سطح زمین بر روی محوری نصب شده‌اند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در طول روز برای دنبال کردن خورشید کج شوند. شمع ها از یکدیگر دورتر از استاندارد پخش می شوند تا تجهیزات برداشت را بتوان آزادانه در باتلاق جابجا کرد.

بعدی را بخوانید

چرا کشاورزان مصری زیر پانل های خورشیدی کشت می کنند؟

مت سایمون

این موفقیت‌ها در کینگستون و پلیموث منجر به فرصت‌های agrivoltaic بیشتری برای شرکت Tare شده است، از جمله مجموعه‌هایی در باغ‌های سیب، مرتع گاو و مزرعه درخت کریسمس. کار مقدماتی نیز در باتلاق دیگری در حال انجام است.

در همین حال، یک پروژه خورشیدی کرن بری متوقف شده در شهر نزدیک کارور می تواند احیا شود. پنج سال پیش، قرار بود یک جفت باتلاق متفاوت در آنجا به اولین عملیات زغال اخته کشاورزی در کشور تبدیل شود. آرایه‌ها ساخته شده‌اند و محصولات زیر آن‌ها در حال رشد هستند، اما شرکتی که در پشت این توسعه‌ها قرار داشت، قبل از شروع به کار ورشکست شد. وارد گفت، امروز، مالک جدید باتلاق ​"تمام قصد دارد آنها را تمام کند."

وارد گفت: «آنها شکست خورده نیستند. ​"فرصتی برای آنها وجود دارد که تمام شوند."

Tare انتظار دارد که پروژه‌های زغال اخته در آینده هر بار آسان‌تر شوند، زیرا شرکت درس‌هایی را که می‌آموزد به پیش می‌برد. اگرچه شتاب تا کنون کند بوده است، وارد انتظار دارد که توسعه به زودی تسریع شود.

او گفت: "این در حال برداشتن بخار است و درس های آموخته شده قابل توجه بوده است."

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان This cranberry bogs with a side of solar در 7 نوامبر 2026 منتشر شد.