"این خانواده است": روستاییان لبنانی از خروج نیروهای حافظ صلح سازمان ملل وحشت دارند

ابل الساقی: مارک دیاب از مغازه خود در جنوب لبنان در نزدیکی مرز اسرائیل می گوید که با خروج نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در سال آینده، زندگی در روستایش زیر و رو خواهد شد.

دیاب، 59 ساله، که خواهرش یکی از ساکنان ابل الساقی است که طی سال‌ها با صلح‌بانان نیروی موقت سازمان ملل در لبنان ازدواج کرده است، گفت: «یونیفیل فقط یک تجارت نیست، برای ما یک خانواده است.» او اکنون در اسپانیا زندگی می کند.

دیاب از مغازه‌اش، درست پایین جاده از پایگاه UNIFIL، گفت: "ما اساسا به خاطر سازمان ملل باز هستیم. از زمانی که من جوان بودم شروع کردیم."

او گفت که خروج نیروها به اقتصاد محلی آسیب می رساند و "روابط ما را تحت تاثیر قرار می دهد... و ما امنیت و ثبات را از دست خواهیم داد."

"من خیلی ناراحتم که آنها می روند... ما یک عمر را با آنها گذرانده ایم."

از زمانی که اسرائیل برای اولین بار در سال 1978 به لبنان حمله کرد، یونیفل به عنوان یک حائل عمل کرده است.

پس از چندین دهه نظارت بر خصومت‌های مرزی و حمایت از جوامع محلی، از جمله با کمک‌های بشردوستانه، این روستا به بخشی از بافت روستاهای جنوب لبنان مانند ابل الساقی تبدیل شده است.

اما پس از فشار واشنگتن، شورای امنیت سازمان ملل سال گذشته به پایان مأموریت این نیرو در 31 دسامبر 2026 رأی داد.

در باغی باریک در ابل الساقی به نام میدان نروژ، پرچم‌های پاره پاره نروژ و لبنان در نزدیکی پلاک‌هایی به اهتزاز درآمدند که برای ادای احترام به صلح‌بانان این کشور اسکاندیناوی که ورودشان دهه‌ها پیش باعث ایجاد روابط عمیقی شد.

تابلوی خیابانی به شهری در نروژ در فاصله 5200 کیلومتری (بیش از 3200 مایل) اشاره می کند.

در همان نزدیکی، یک پرچم هند در پارک مهاتما گاندی در نزدیکی مجسمه، پوسترها و پلاک هایی که توسط نیروهای حافظ صلح هندی نصب شده بود به اهتزاز درآمد.

ابل الساقی درست خارج از یک "منطقه امنیتی" اعلام شده توسط اسرائیل واقع شده است که در عمق 10 کیلومتری در خاک لبنان در امتداد مرز قرار دارد. پس از آغاز جنگ اخیر بین اسرائیل و گروه حزب الله تحت حمایت ایران در سال جاری تأسیس شد.

نیروهای اسرائیلی در این نزدیکی عملیات می کنند و مردم محلی به خبرنگاران خبرگزاری فرانسه توصیه کردند که از بخش های جنوبی روستای آرام و آرام که در میان تپه های پوشیده از باغ های زیتون قرار دارد، اجتناب کنند.

شهردار جورج راهال از دفتر شهرداری خود در نزدیکی تصاویر و لوازم قاب شده یونیفل گفت که نیروهای حافظ صلح طی سال ها درگیری و عدم اطمینان به روستاییان ثبات و اطمینان بخشیده اند.

راهال که مانند دیگران در روستا تابعیت نروژی دارد و به این زبان صحبت می کند، گفت: «آنها در قلب همه، اول از طریق امنیت، سپس اقتصاد، مراقبت های بهداشتی، حمایت از مدارس، بیماران، علامت مثبتی بر جای گذاشته اند.

سازمان ملل در یک مقطع زمانی باید ترک کند... اما نه در این شرایط.»

لبنان خواستار تمدید مأموریت یونیفل شده است، زیرا از خلاء امنیتی در زمانی که خصومت‌ها مانع استقرار ارتش لبنان در سراسر جنوب کشور می‌شود، که منابعش محدود است، می‌ترد.

راهال گفت که بسیاری از ساکنان ابل الساقی کارمندان یا پیمانکاران یونیفل بودند.

او گفت که تقریبا «کل جامعه از نظر اقتصادی تحت تأثیر این عقب نشینی، مستقیم یا غیرمستقیم قرار خواهد گرفت».

ما می توانیم پس از خروج نیروی بین المللی زندگی کنیم، اما چگونه و کجا و چه کسی مسئول ما خواهد بود؟

یونیفل اکنون حدود 7500 پرسنل از نزدیک به 50 کشور دارد.

سخنگوی کاندیس آردیل به خبرگزاری فرانسه گفت که همچنین "حدود 400 کارمند ملی دارد" و با شرکت های محلی متعددی کار می کند که خدمات قراردادی ارائه می دهند.

نیروهای حافظ صلح در بسیاری از مناطق تحت اشغال اسرائیل مستقر هستند که اکنون پس از جنگ اخیر برای اکثر لبنانی ها ممنوع است. بسیاری از روستاهای مرزی شاهد ویرانی های سنگین بوده اند.

از ماه مارس تاکنون بیش از 4300 نفر در لبنان کشته شده اند، از جمله هفت نیروی حافظ صلح که در تیراندازی متقابل گرفتار شده اند.

اسرائیل با وجود وقفه در خصومت ها از اواخر ژوئن همچنان حملات و تخریب ها را انجام می دهد.

آندره آ تننتی، که تقریبا 20 سال به عنوان سخنگوی یونیفل خدمت کرد، به خبرگزاری فرانسه گفت که حضور این نیروها «صرفا برای حفظ صلح و امنیت نبود».

او گفت که یونیفل «بزرگترین کارفرما و کمک کننده اقتصادی در جنوب لبنان پس از دولت لبنان بوده است».

او افزود: «با این حال، ردپای اقتصادی آن بسیار فراتر از نیروی کار مستقیم آن است،» و فعالیت‌های مرتبط «از شبکه بسیار گسترده‌تری از کسب‌وکارها و معیشت حمایت می‌کند».

خروج آن "خطر ایجاد خلاء قابل توجهی را در یک زمان خاص بحرانی دارد."

در کارگاهی در ابل الساقی، کارگران بر ماشین‌های گلدوزی قلاب‌زنی نظارت می‌کردند که اقلام سفارشی از جمله بنرها و برچسب‌ها را برای حافظان صلح مستقر در نزدیکی می‌دوختند.

قفسه‌ها مملو از سوغاتی‌های رنگارنگ و یادگاری‌های پرسنل یونیفل بود - بازار اصلی این تجارت پس از سقوط اقتصاد لبنان در سال 2019.

یکی از مالکان خالد نهرا، 48 ساله، گفت که این کارگاه حدود 25 سال است که کار می کند و حدود 12 کارمند دارد، اما با خروج یونیفل مجبور به تعطیلی خواهد شد.

او گفت: «ما در روستای خود مانده‌ایم... این بهترین کار در مورد همکاری با سازمان ملل بود.

"کسانی هستند که 15... 20 سال اینجا کار می کنند. آنها مثل من هستند. آنها نمی دانند چه کار کنند."