این عفونت ها با 12 درصد موارد جدید سرطان مرتبط است

تصویر کامپیوتری از ویروس اپشتین بار (EBV) — Kateryna Kon/Science Photo Library—Getty Images

سرطان می تواند تصادفی به نظر برسد. این اغلب نتیجه عوامل بسیاری است، از جمله جهش‌های ژنتیکی که در طول عمر قرار گرفتن در معرض آفتاب، آلودگی و سایر منابع آسیب DNA، همراه با استعداد ژنتیکی فرد ایجاد می‌شوند. آسیب DNA انباشته شده در طول زمان می تواند توانایی بدن برای سرکوب رشد سلولی خارج از کنترل را تضعیف کند، به این ترتیب تومورها شکل می گیرند.

اما عفونت ها یکی دیگر از علل مهم سرطان هستند. کشف ارتباط بین برخی عفونت ها و سرطان ها این امید را ایجاد می کند که با جلوگیری از عفونت، می توان از برخی بدخیمی ها جلوگیری کرد. گزارش اخیر آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان سازمان جهانی بهداشت (IARC) که در Lancet Oncology منتشر شده است نشان می‌دهد که 12 درصد از موارد جدید سرطان در سال 2024 - جدیدترین سالی که داده‌های مربوط به آن در دسترس است - ناشی از 12 عفونت بوده است.

کدام عفونت ها با سرطان مرتبط هستند؟

هریت رامگی، اپیدمیولوژیست در IARC که نویسنده گزارش جدید است، می‌گوید برخی از ویروس‌های پاپیلومای انسانی یا HPV، پشت اکثر سرطان‌های دهانه رحم و تعدادی از سرطان‌های سر و گردن هستند. حدود 4 درصد از تشخیص های جدید سرطان در سال 2024 را می توان به عفونت HPV نسبت داد.

بر اساس این گزارش، پزشکان و محققان دهه‌ها می‌دانند که عفونت‌های هپاتیت B و هپاتیت C نیز باعث بسیاری از موارد سرطان کبد می‌شوند که به ترتیب با ۲ درصد و کمتر از ۱ درصد از تشخیص‌های جدید مرتبط است.

همچنین شواهد قوی وجود دارد که هلیکوباکتر پیلوری، باکتری که معده و روده کوچک را آلوده می کند، با سرطان معده مرتبط می کند. این عفونت در حدود 4 درصد از تشخیص های جدید محاسبه شد. و ویروس اپشتین بار (EBV) که باعث مونونوکلئوز می شود و بیش از 90 درصد از جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می دهد، در حدود 1 درصد از تشخیص های جدید از جمله لنفوم، سرطان نازوفارنکس و سرطان معده نقش داشته است. هفت عفونت دیگر از جمله HIV نیز در این مطالعه به عنوان عوامل سرطان زا معرفی شدند.

اکثر افرادی که این عفونت ها را دارند به سرطان مبتلا نمی شوند. همچنین فوری نیست - ممکن است یک تاخیر چند ساله وجود داشته باشد. و عفونت اغلب تنها یکی از تعدادی از عوامل مؤثر در ایجاد سرطان معین است. به عنوان مثال، وقتی صحبت از میزان نسبتا بالای سرطان های نازوفارنکس ناشی از EBV در چین می شود، محققان معتقدند که برخی از زمینه های ژنتیکی و عوامل محیطی نیز در این امر دخیل هستند.

چرا برخی عفونت ها باعث سرطان می شوند؟

بستگی به عفونت داره در مورد HIV، ویروس سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند و تکثیر سایر ویروس‌های سرطان‌زا را آسان‌تر می‌کند. هلیکوباکتر پیلوری باعث آسیب بافتی و تولید سمومی می شود که کنترل طبیعی رشد و تقسیم سلولی بدن را بی ثبات می کند که می تواند منجر به سرطان شود.

Claire Shannon-Lowe، ویروس شناس دانشگاه بیرمنگام در بریتانیا که EBV و سرطان را مطالعه می کند، اما در این تحقیق نقشی نداشت، می گوید که EBV به چگونگی پنهان شدن ویروس در سلول های ایمنی به نام سلول های B مربوط می شود. او می‌گوید: «این مجموعه‌ای از کارهایی است که خود ویروس با سلول B انجام می‌دهد تا به طور مداوم رشد کند. این شامل مسدود کردن روش‌های طبیعی نظافت سلولی است که هم ویروس را ریشه‌کن می‌کند و هم رشد سرطان را متوقف می‌کند.

چگونه می توان از این سرطان ها پیشگیری کرد؟

برخی از این عفونت ها درمان دارند. هلیکوباکتر پیلوری را می توان با آنتی بیوتیک ها پاک کرد، به عنوان مثال، خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می دهد، و درمان HIV خطر ابتلا به سرطان ناشی از عفونت را نیز کاهش می دهد. برخی دیگر از عفونت های موجود در لیست دارای واکسن هستند.

در واقع، برای برخی از این واکسن‌ها، پیشگیری از سرطان هدف اصلی توسعه آنها بود. Rumgay می گوید: «واکسن ویروس هپاتیت B اولین واکسنی بود که علیه سرطان ساخته شد. به همین ترتیب، واکسن HPV، که 20 سال پیش تایید شد، برای جلوگیری از سرطان دهانه رحم در نظر گرفته شده است. رامگی می گوید که اپیدمیولوژیست های سرطان ممکن است اثرات واکسیناسیون گسترده HPV را در تحلیل های آینده ببینند. او می‌گوید: «بیشتر و بیشتر افرادی که واکسینه شده‌اند به سنی می‌رسند که به‌طور بالقوه شاهد تأثیر آن بر میزان سرطان دهانه رحم یا سایر نرخ‌های سرطان خواهیم بود».

با این حال، این واکسن‌ها برای همه کسانی که ممکن است از آن‌ها سود ببرند، نمی‌توانند استفاده کنند. در ایالات متحده، نرخ واکسیناسیون هپاتیت B در نوزادان طی دو سال گذشته به شدت کاهش یافته است.

برای سایر عفونت ها، هیچ واکسنی در دسترس نیست. رامگی می‌گوید برای EBV، یک ویروس تقریبا در همه جا حاضر با سابقه طولانی و به وضوح ثبت شده در ابتلا به سرطان، «ما هنوز واکسن مؤثری یا روش مؤثری برای پیشگیری از آن نداریم». "این چیزی است که ما می خواهیم با مطالعه خود برجسته کنیم."

لورنس یانگ، ویروس شناس و استاد بازنشسته انکولوژی مولکولی در دانشگاه وارویک در بریتانیا که کار خود را صرف مطالعه سرطان و EBV کرده است، می گوید از لحاظ تاریخی، علاقه شرکت های دارویی به واکسن هایی برای ویروس هایی مانند EBV که رایج و غیر کشنده هستند، دشوار بود. (یانگ در تحقیقات IARC شرکت نداشت.)

اما به لطف تحقیقاتی که نشان می‌دهد EBV ممکن است در مولتیپل اسکلروزیس، یک اختلال خود ایمنی نقش داشته باشد، "همه آنها بسیار علاقه مند شده اند." تعدادی از کاندیداهای واکسن در حال حاضر در حال مطالعه هستند که برخی در آزمایشات بالینی هستند.

Rumgay می گوید برای برخی از عفونت های دخیل در آخرین مطالعه - به ویژه ویروس تبخال مرتبط با کاپوزی-سارکوم - نیاز به تحقیقات بسیار بیشتری در زمینه پیشگیری وجود دارد. او می‌گوید، امید این است که «این یافته‌های جدید ممکن است توسعه بیشتری را در آن منطقه تحریک کند».