این یک چرخه انتقام نیست

دونالد ترامپ نزدیک به دو سال را صرف تحقیق، شکایت یا محاکمه هر کسی در سیاست، رسانه یا دولت کرده است که تا به حال از او سرپیچی کرده است. اکنون، با آماده شدن دموکرات‌ها برای به دست آوردن کنترل یک یا هر دو اتاق کنگره، دولت و متحدانش آماده هستند تا دوباره به موقعیت آشنای قربانی خود برگردند.

شواهد احتمالی آزار و شکنجه قریب‌الوقوع جمهوری‌خواه از سناتور الیسا اسلاتکین از میشیگان می‌آید که اخیرا در جریان رویدادی در دانشگاه شیکاگو به استید هرندون، روزنامه‌نگار Vox گفت که دموکرات‌ها باید مسئولیت‌پذیری دولت را دنبال کنند تا علاوه بر اهداف دیگر، فارغ‌التحصیلان جدید را از ثبت نام در طرح‌های فاسد بازدارند. او گفت: «من می‌خواهم جوانانی که از مدرسه خارج می‌شوند بگویند، آیا باید برای دولت ترامپ کار کنم؟»

من می‌خواهم که آنها اینگونه باشند، «خداوندا، ممکن است مشکلات زیادی را برای خودم بخرند که من نمی‌خواهم، و بنابراین اجازه دهید از شرکت در آن اجتناب کنم.» اسلاتکین این اظهارات را در سه‌شنبه گذشته بیان کرد که در آن زمان توجه کمی را به خود جلب کرد زیرا او هیچ چیز قابل توجه خاصی نگفت. پنج روز بعد، موجی از خشم محافظه‌کاران ناگهان بر سر او فرود آمد.

پاسخ جمهوری خواهان آشکار کننده بوده است. حتی محافظه‌کاران بدبین ترامپ نشان می‌دهند که همانطور که در گذشته انجام داده‌اند، حزب او در لحظه‌ای که کسی پیشنهاد کند در صورتی که ترامپ مرتکب رفتار نادرست شده است، اجرا شود، باید از او حمایت کند. او اعضای حزب خود را آموزش داده است تا هرگونه نگرانی را که ممکن است در مورد اعمال او داشته باشند، در زیر غرایز حزبی خود تعلیم دهند. ترامپ هر چقدر هم که گهگاه آنها را متزلزل کند، در لحظه ای که با چشم انداز عواقب قانونی مواجه شود، به سمت او بازخواهند گشت.

[از شماره اکتبر 2026: MAGA جهان را برای فساد امن می کند]

سناتور مایک لی، جمهوریخواه یوتا، شکایت کرد: «تهدید جوانان آمریکایی به دلیل مشارکت در سیاست و خدمت به کشورشان کاملا شرم آور است. آری فلیشر، دبیر مطبوعاتی سابق جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور آمریکا، در این باره گفت: «این نوع تفکر برای کشور ما وحشتناک است. ستون‌های مایک دیویس، مشاور حقوقی ترامپ در فاکس نیوز و نویسنده میراندا دیوین در نیویورک پست، اسلاتکین را به‌عنوان مردی ترسناک نشان می‌دهند که بدون هیچ دلیلی جز وابستگی حزبی، جوانان خوش‌بین را تهدید می‌کرد.

ترامپ در مقابل کاخ سفید در حالی که واکنش یک خبرنگار را برانگیخت، گفت: «اسلاتکین مردی پست است که دولت خود را خراب می کند.

ترامپ همانطور که عادت دارد از این هم فراتر رفت. او به خبرنگاران گفت: «این یک بیانیه جهنمی است. اسلاتکین گفت که برای ترساندن مردم از ورود به سیاست باید محاکمه شود.

در واقع، اسلاتکین در مورد پیگرد قانونی چیزی نگفت. او در مورد نظارت کنگره بحث می کرد و به طور خاص سناریویی را توصیف می کرد که در آن دموکرات ها کنترل کنگره را داشتند اما نه قوه مجریه.

او برای یک رویکرد سنجیده و متمرکز بحث می کرد و تنها آشکارترین اشکال فساد را در اولویت قرار می داد.

او گفت: «ما باید در قبال فساد باورنکردنی که در حال حاضر تحت آن زندگی می کنیم، پاسخگو باشیم. "اما شما نمی توانید آن را به کل شخصیت خود تبدیل کنید. بنابراین باید موارد امضا را انتخاب کنید، و باید دنبال افراد و پروژه هایی بروید که بسیار فاحش هستند."

بعدا در این گفتگو، هردون خاطرنشان کرد که ترامپ با جمع کردن دادگاه‌ها و نصب افراد وفادار در سراسر حزب خود و دولت فدرال، تا حد زیادی خود را از پاسخگویی مصون نگه داشته است. این زمانی بود که اسلاتکین اشاره کرد که افشای فساد دولت ممکن است جمهوری خواهان جاه طلب را از پیوستن به دولت در سال های آخر آن بازدارد.

پاسخ‌های خشم‌آمیز بخش اول اظهارات اسلاتکین را حذف کردند، که به نیاز به بررسی رفتار نادرست فراگیر دولت اشاره می‌کند. خارج از زمینه، به نظر می رسد که اسلاتکین جمهوری خواهان جوان را به دلیل بدخواهی تهدید می کند. اما در زمینه، نظرات او قابل درک و حتی سخاوتمندانه است. اگر جوانی را می‌شناختید که قصد داشت برای الیزابت هولمز کار کند، با افشای موسس ترانوس به‌عنوان یک کلاهبردار از آنها جلوگیری می‌کردید، لطفی به آنها می‌کردید.

تظاهر به اینکه دولت ترامپ بی گناه است تنها اولین خط دفاعی است. استدلال بازگشتی در برابر تحقیق، و شاید در نهایت محاکمه، هر گونه فساد این است که انجام این کار چرخه ای از مجازات را به راه می اندازد.

یک سرمقاله وال استریت ژورنال اسلاتکین را متهم می کند که «اساسا وعده یک کمپین قانون زمین سوخته را داده است» که باعث انتقام جویی خواهد شد. سرمقاله ژورنال اظهار تاسف می کند: "این جایی است که پیگردهای متعددی که دموکرات ها علیه آقای ترامپ در سال های بایدن به راه انداختند، ما را می برد. آقای ترامپ با تلاش های مشابهی برای جرم انگاری اختلافات سیاسی تلافی می کند. و اکنون خانم اسلاتکین بیشتر از آن قول می دهد. در این مسیر تلخی ها و ناکارآمدی های سیاسی بیشتری وجود دارد." جک گلداسمیت، مشاور حقوقی سابق دولت بوش، استدلال مشابهی را در ستون Substack بیان می‌کند.

ترس از اینکه دو طرف در چرخه انتقام محبوس شوند، جذابیت بالایی اما سطحی دارد. درست است که ترامپ پس از ترک قدرت با تحقیقاتی روبرو شد و او این تحقیقات را دلیلی برای حکومت ترور قانونی خود ذکر کرده است.

اما جو بایدن به شیوه ای مشابه رفتار نکرد. او یک دادستان کل به نام مریک گارلند را منصوب کرد که از احترام هر دو حزب برخوردار بود. گارلند با احتیاط عمل کرد و از رویه سنتی پیروی کرد و جک اسمیت را به عنوان بازرس ویژه منصوب کرد زمانی که شواهدی مبنی بر امتناع ترامپ از همکاری با تحقیقات - گرفتن اسناد طبقه بندی شده، سنگ اندازی در درخواست های مکرر برای بازگرداندن آنها، و سپس تلاش برای گمراه کردن بازرسان فدرال - آنقدر آشکار بود که نمی شد نادیده گرفت.

ترامپ واقعا با یک پیگرد مشکوک مواجه شد: آلوین براگ، دادستان منهتن، متهم کرد که پول پنهانی او به استورمی دانیلز نقض مالی کمپین انتخاباتی است. اما این چیزی نبود که بایدن کارگردانی کرد.

علاوه بر این، جاه طلبی ترامپ برای زندانی کردن مخالفانش، مانند هر کسی که «او را قفل کن» را به یاد می‌آورد، مقدم بر هر کاری بود که بایدن انجام داد. شعارها باید به راحتی تسلیم شوند. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود نتوانست به طور موثری دشمنان خود را محاکمه کند، عمدتا به این دلیل که در وزارت دادگستری گیر افتاده بود که کارکنان آن به هنجارهای سنتی استقلال متعهد بودند، نه به دلیل عدم تلاش. برعکس، ترامپ بیشتر دوره اول ریاست جمهوری خود را در تلاش بود تا وکلای کل خود را مانند روی کوهن رفتار کند.

او دولت اوکراین را تحت فشار قرار داد تا تحقیقات درباره بایدن را آغاز کند و در نهایت یک بازپرس ویژه به نام جان دورهام را برای تحقیق درباره دشمنان مختلف منصوب کرد، اما دورهام روی صورتش افتاد.

[لئو جی وایز: فساد چگونه اینقدر بد شد]

منطقی‌ترین راه برای درک انگیزه ترامپ این است که او همیشه قوانین را به‌عنوان پیشنهاد و نه الزامات سخت می‌دانست و تمایل داشت که تصور کند افراد صاحب قدرت از آن برای محافظت از دوستان خود و مجازات دشمنانشان سوء استفاده می‌کنند. قانون دموکرات این باور را در ترامپ ایجاد نکرد. او و متحدانش به تحقیق در مورد جنایات ساختگی و ارتکاب جنایات واقعی ادامه خواهند داد، زیرا ترامپ اساسا به حاکمیت قانون اعتقاد ندارد.

عجیب‌ترین چیز این است که دموکرات‌ها حزبی نیستند که تصمیم گرفته‌اند این سوال را در روزهای پایانی کمپین میان‌دوره‌ای مطرح کنند. جمهوری خواهان هستند. شاید تعجب کنید که چرا فالانژی از جمهوری خواهان چندین روز پس از این واقعیت ظاهر شد و شروع به فریاد زدن درباره اسلاتکین کرد؟

جمهوری خواهان ضد ترامپ، که ژورنال صدای پیشرو آنهاست، اغلب تحقیقات مولر و اولین استیضاح ترامپ را به عنوان رویدادهای رادیکالیزه کننده می دانند که وابستگی حزبی متزلزل آنها را دوباره شعله ور کرد. اتهام نادرست براگ علیه ترامپ به بازپروری او در میان جمهوری خواهانی که پس از 6 ژانویه آماده حرکت بودند، کمک کرد. همانطور که دیویس در X نوشت، "ElissaSlotkin عزیز: شما دقیقا قبل از انتخابات میان دوره ای جمهوری خواهان شکست خورده را جمع می کنید."

ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری خود با مصونیت کامل عمل کرده است. کنگره جمهوری خواه حتی تظاهر به نظارت بر قوه مجریه نمی کند و وزارت دادگستری حتی تظاهر نمی کند که اهمیتی می دهد که رئیس جمهور و متحدانش از قانون پیروی می کنند یا خیر. رئیس جمهور درک می کند که اگر زمانی مجبور به پاسخگویی شود، حزبش از او حمایت خواهد کرد. ترامپ دو حالت دارد: به رخ کشیدن معافیت از مجازات و غرق در قربانی شدن. در حال حاضر، او دومی را از نظر سیاسی مفیدتر می داند.