بازاری برای استفن میلر لایت وجود دارد

روز جمعه، دونالد ترامپ به 60 Minutes گفت که سرکوب مهاجرت او در میان دوره ای هم به او کمک کرد و هم به او آسیب رساند. رئیس جمهور جمهوریخواه گفت: «من فکر می کنم ممکن است خیلی سخت باشد.

با این حال، اندکی پس از آن، او استفان میلر - معمار و مدافع اصلی سرکوب در داخل کاخ سفید - را به عنوان رئیس بعدی ستاد خود منصوب کرد. میلر دوشنبه شروع می شود.

قرائت واضح این است که ترامپ با دوبرابر کردن به شکست بزرگ خود پاسخ داده است. همانطور که چاک شومر، رهبر دموکرات سنا گفت: "این یک اصلاح مسیر نیست. این یک ارتقاء است."

اما خواندن دیگری وجود دارد. میان دوره ای کشوری را نشان داد که خواهان مرزهای باز نیست، بلکه بیشتر کارهایی است که میلر انجام می دهد، بدون اکثر روش های او. مردم Miller Lite را می خواهند.

تناقض انتخاب ترامپ این است که مردی که در بهترین موقعیت برای خدمت به این نوشیدنی قرار دارد نیز کمترین تمایل را دارد.

در ماه فوریه، نظرسنجی Ipsos نشان داد که 45 درصد از آمریکایی‌ها از اخراج حمایت می‌کنند، اما از این تاکتیک‌ها ناخوشایند بودند، و تعداد آن‌هایی که از هر دو حمایت کردند (26 درصد) و مخالفان اخراج (26 درصد) بیشتر بود. این حوزه انتخابیه Miller Lite است.

اکثریت‌ها مرزهای امن (61 درصد)، اجرای قوانین موجود (57 درصد) و وضعیت قانونی کارگران غیرقانونی با سوابق پاک (60 درصد) را بسیار مهم ارزیابی کردند.

استانداردهای آموزش افسران مهاجرت و رفتار بالاترین امتیاز را کسب کردند: 80 درصد، از جمله 81 درصد جمهوری خواهان.

زمان بندی یافته ها را کمی تملق می کند. این نظرسنجی چند روز پس از کشته شدن الکس پرتی در مینیاپولیس توسط افسران اداره مهاجرت فدرال و چند هفته پس از کشته شدن رنه نیکول گود انجام شد.

اما یک نظرسنجی بزرگتر در همان ماه نشان داد که 61 درصد از اخراج حمایت می کنند و 60 درصد گفته اند که ماموران زیاده روی کرده اند. سه هفته قبل از انتخابات، 56 درصد گفتند که ترامپ در مورد اخراج‌ها زیاده‌روی می‌کند، با این حال مهاجرت همچنان بهترین موضوع اوست.

آمریکا علیه قوانین مهاجرتی مخالفت نکرده است. این در برابر یک رویکرد brute-force است که نمی تواند یک عضو باند را از یک منظره ساز تشخیص دهد.

کارنامه خود ترامپ برای خودش نمرات بالایی را برای بستن مرزها و حذف جنایتکاران جدی داد. او گفت آنچه که او را آزار می دهد، جارو کردن کارگرانی بود که تنها جرمشان ورود غیرقانونی بود.

ترامپ افزود، بسیاری از کشور به آنها اجازه اقامت می دهد «اگر افراد خوبی هستند که در یک شرکت محوطه سازی کار می کنند یا در یک هتل کار می کنند» و «در برخی موارد مالیات می پردازند».

او شکافی را تشریح کرد: کسانی که می‌خواهند همه اخراج شوند - اردوگاهی که او اذعان داشت شامل برخی از اعضای دولتش می‌شود - و کسانی که قاتلان و فروشندگان مواد مخدر را اخراج می‌کنند اما با افرادی که مدت‌ها مستقر شده‌اند معامله می‌کنند.

ترامپ خواهان این توافق با دموکرات‌ها است، اما هیچ شرطی ارائه نکرد. فرمول محبوب موفقیت - فرمولی که در بین بیشترین تعداد آمریکایی‌ها محبوبیت بیشتری دارد - واضح است.

گذرگاه‌های غیرقانونی را پایین نگه دارید، مجرمان خشونت‌آمیز و عبورکنندگان اخیر را سریعا دنبال کنید و دستورات نهایی اخراج را اجرا کنید. اهداف دستگیری روزانه، جاروهای انبار خانه و درگیری های خیابانی را که منجر به کشته شدن دو شهروند آمریکایی شد، از دست بدهید.

اولویت‌های اجرایی منتشر شده، قوانین رفتار افسران قابل اجرا، و از طریق کنگره، فرآیندی برای کارگرانی که مدت‌ها مستقر هستند و سوابق پاکی دارند را اضافه کنید.

بیشتر آن نیازی به اقدام کنگره ندارد و میلر اکنون بر آن تسلط زیادی دارد.

تحسین کنندگان میلر یک مدیر قدرتمند را توصیف می کنند. تیلور بودویچ، معاون سابق رئیس کارکنان کاخ سفید، او را «سازمان‌دهی‌شده‌ترین و شایسته‌ترین اپراتور» دولت خواند.

میلر تسلط عمیقی بر نحوه عملکرد قدرت اجرایی دارد. دولت تحت نظارت او به عنوان معاون رئیس ستاد و مشاور امنیت داخلی، پناهندگی را به شدت محدود کرد، پذیرش پناهندگان را به جز تعطیل کرد، و دسترسی به گرین کارت را تشدید کرد.

اما این شایستگی وقتی با رویکرد حداکثری و شتاب‌گرای او در قبال مهاجرت غیرقانونی همراه شود، مشکل ساز است.

در ماه مه سال 2025، میلر و کریستی نوم، وزیر وقت امنیت داخلی، به اداره مهاجرت و گمرک (ICE) گفتند که 3000 دستگیری در روز را هدف قرار دهند، یعنی سه برابر سرعت اولیه.

وزارت دادگستری بعدا به دادگاه گفت که ICE برای دستیابی به اهداف عددی هدایت نشده است - اگرچه میلر این مورد را در فاکس نیوز اعلام کرده بود.

یک هدف روزانه یک عدد را نام می برد نه یک نوع شخص. هر جا که مردم راحت‌تر پیدا شوند پر می‌شود. این دست فروشان خیابانی، مدارس، مزارع، انبارها-مکان هایی هستند که مهاجران غیرقانونی روزمره زندگی و کار می کنند.

قبل از انتخابات میان‌دوره، هدف ICE به حدود 2700 دستگیری در روز از هدف قبلی 2000 افزایش یافت و مقامات می‌گویند که از آن زمان تاکنون دستوری برای کاهش بازداشت صادر نشده است.

بسیاری از دستگیرشدگان سوابق کیفری غیر از تخلفات مهاجرتی ندارند. مناظرهای ترامپ آسیب جانبی هدف میلر نیستند. آنها بسیار حسابی آن هستند. هدف بدون آنها محقق نمی شود.

هیچ کدام از این ها به دموکرات ها وسط نمی دهد. آن نظرسنجی پیش از انتخابات همچنین نشان داد که آمریکایی‌ها بر سر اینکه به کدام حزب در زمینه مهاجرت اعتماد دارند، اختلاف نظر دارند.

لغو ICE رأی دهندگان مورد نیاز خود را از هم جدا می کند. نظرسنجی رویترز/ایپسوس در فوریه نشان داد که 63 درصد از دموکرات‌ها در مقابل حدود یک سوم مستقل‌ها از لغو ICE حمایت می‌کنند. نظرسنجی Economist/YouGov چند روز بعد، با بیانی متفاوت، نشان داد که اکثریت مطلق مستقل ها موافق هستند.

اکثریت ورودی آینه ای است که از هم جدا می شود. "الغای ICE" بسیاری از مترقیان را که هفته گذشته انتخاب شده بودند گرد آورد. با این حال، هنری کوئلار، دموکرات تگزاس، که آماده ریاست کمیته فرعی مجلس نمایندگان است که بودجه ICE را تامین می کند، مخالف کاهش بودجه آن است و خواهان نرده های محافظ است.

ناراحتی خیمه شب بازی متعلق به جیمز تالاریکو بود که صندلی بلند قرمز سنای تگزاس را برگرداند. او استدلال کرده بود که جو بایدن در مرز شکست خورده و پیشنهاد داده بود که اخراج ها بر جنایتکاران خشن متمرکز شود، در حالی که حملات نقابدار را محکوم کرد.

تصور کنید ترامپ یک پیشنهاد روشن روی میز گذاشته است: مرز امن می ماند، جنایتکاران همچنان می روند، کارگرانی که مدت هاست ساکن هستند و سوابق پاکی دارند روندی را دریافت می کنند و افسران قوانینی را دریافت می کنند که می توان آنها را رعایت کرد.

اگر ترامپ این فرمول را ارائه می‌کرد، دموکرات‌ها باید با او قانون‌گذاری می‌کردند یا اجازه می‌دادند که جناح غیرمحبوب لغو ICE آنها را تعریف کند. کوئلار گفت که برخی مایل به همکاری با ترامپ هستند، اما "برای رسیدن به یک توافق دو نفر لازم است."

مانع تراشی در مورد موضوعی که از نظر تاریخی به آنها بی اعتماد هستند، یک قمار خواهد بود، حتی اگر آنها سرمایه سیاسی زیادی در حال حاضر داشته باشند و ترجیح دهند آن را روی مسئولیت پذیری، فساد و هزینه زندگی متمرکز کنند.

ترامپ اشتهای خود را برای تعدیل در مهاجرت نشان داده است. میلر هیچ کدام را نشان نداده است.

او مدت‌هاست که برای حذف دسته جمعی به جای اجرای محدود به جنایتکاران جدی بحث کرده است. شاید این آخرین و بهترین شانس او ​​باشد.

میلر در سال 2023 به جس واترز از فاکس نیوز گفت: «اگر میلیون ها نفر اخراج گسترده در مقیاس بزرگ انجام نشوند، غیرقابل برگشت خواهد بود.

واشنگتن پست گزارش داد که او به عنوان دستیار سنا، نقش مهمی در کارزاری داشت که لایحه سال 2013 باند هشت را کشت. این صورت‌حساب نشانه‌ای بود برای نسخه‌ای از تجارتی که به نظر می‌رسد ترامپ اکنون شناور است: امنیت مرزی سخت‌تر در ازای وضعیت قانونی.

به نظر می رسد میلر به قدرت گسترده ریاست جمهوری اعتقاد دارد و حزب دموکرات را یک سازمان افراطی می داند.

او استفاده تهاجمی از کنش های اجرایی را راهبردی مشروع و مؤثر حکومتی می داند. یک کنگره دموکرات نمی تواند آن را تغییر دهد و دادگاه عالی با اکثریت محافظه کار در نهایت محدودیت ها را تعیین خواهد کرد.

علاوه بر این، خوانش دولت از انتخابات دلیلی برای تغییر مسیر به او نمی دهد. مقامات این ضرر و زیان را تا حد زیادی به اقتصاد، مقرون به صرفه بودن، و جنگ ایران سرزنش می کنند، نه مهاجرت، که دلیلی برای تغییر مسیر به میلر نمی دهد.

دموکرات ها بدون دو سوم اکثریتی که ندارند، نمی توانند به وتوی ترامپ پاسخ دهند.

با این حال، ترامپ تحت واکنش شدید خم شده است و به سیاست رسمی جدایی خانواده در سال 2018 پایان داد و سرکوب مینیاپولیس را پس از اعتراض دو حزب در مورد قتل‌های گود و پرتی کاهش داد.

میلر قبلا هم سازش کرده بود. در سال 2017، او از همتایان محدودکننده خواست که در ازای اجرای سخت‌گیرانه‌تر و پایان دادن به مهاجرت تحت حمایت خانواده، حمایت‌هایی را برای Dreamers بپذیرند، اگرچه فهرست آرزوهای او عمدتا برای دموکرات‌ها شروع کننده نبود.

وقتی ترامپ اصرار می کند خم می شود. سوال باز این است که آیا ترامپ، فراتر از اینکه تلطیف خود را بپذیرد "بیش از حد سخت" است یا خیر.

دموکرات‌ها کنترل را در ژانویه به دست می‌گیرند و حکیم جفریس، رئیس مجلس نمایندگان احتمالا می‌گوید با وجود اظهارات ترامپ برای همکاری با مخالفان پیروز، آنها با میلر کار نخواهند کرد.

فرصت ترامپ این است که با حرکت سریع به سمت افکار عمومی در مورد مهاجرت، دموکرات ها را کنار بگذارد. اگر او بتواند میلر را به این سمت سوق دهد، فشار به دموکرات‌ها منتقل می‌شود تا موقعیت خود را در پاسخ مشخص کنند و شکاف‌های حزب را آزمایش کنند. اما با سابقه میلر، این یک اگر بزرگ است.

یا، دموکرات‌ها می‌توانند با اعمال فشار بر علیه جنایتکاران و راه‌هایی برای شهروندی برای کارگران صادق و باسابقه، از این امر جلوگیری کنند. این امر ترامپ و میلر را مجبور می‌کند که به جای آن پاسخ دهند و بسته به عکس‌العمل آن‌ها، یا دور از دسترس به نظر می‌رسند یا تنبیه شده‌اند.

رای دهندگان خواهان باز شدن مرزها نیستند. آنها همچنین ماموران مهاجرت را با دست آزاد نمی خواهند. بین این موقعیت‌ها، بازاری بزرگ و کم‌خدمت قرار دارد - آنجا برای گرفتن.