بازگشت تماشای شب پره انبوه، استرالیا را در بال و پر بال می گذارد

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ازدحام پروانه ها به قدری ضخیم که می تواند آنها را از بین ببرد، ستاره ها در سراسر استرالیا در حال بالیدن هستند، که از زمان انقراض این موجود تقریبا 10 سال پیش، مناظر مهاجرتی را منعکس می کند.

مهاجرت بزرگ پروانه بوگونگ زمانی یکی از ویژگی‌های سالانه بهار استرالیا بود، حشرات میلیاردی در ساحل شرقی کشور زمزمه می‌کردند و در جستجوی آب و هوای خنک‌تر بودند.

اما خشکسالی، آفت کش ها و تخریب زیستگاه باعث سقوط بی سابقه ای شد که در سال 2017 آغاز شد و در نهایت حدود 99.5 درصد از جمعیت پروانه بوگونگ را از بین برد.

در حالی که ابرهای بزرگ از حشرات پرنده ممکن است فنجان چای هر کسی نباشد، دانشمندان از دریافت بازگشت این بوگونگ ها خوشحال شده اند.

ماریسا پاروت، زیست شناس حفاظت از محیط زیست، می گوید: «در دفتر من اشک های خوشحالی سرازیر شد، زیرا طبیعت باید این گونه باشد.

مردم دوباره متوجه آن دسته جمعی های بزرگ می شوند.

در یک سال خوب، 4 میلیارد پروانه یا بیشتر از گرمای داخلی فرار می کنند تا در غارهای کوهستانی شرق استرالیا پناه بگیرند.

پاروت، از باغ وحش ویکتوریا، می گوید: «آنقدر پروانه های بوگونگ وارد می شوند که می توانند ستاره ها و ماه را در حالی که از بالای سرشان می رفتند، مسدود کنند.

عکس‌ها نشان می‌دهند که چگونه پروانه‌های در معرض خطر به قدری در داخل غارهایشان جمع شده‌اند که دیدن صخره در زیر آن غیرممکن است.

النور درینک واتر، محقق حشرات دانشگاه وسترن سیدنی، می گوید: «آنها به کوه ها و این غارها می روند و در آنجا این الگوی کاشی کاری زیبا را می سازند.

آنها دیوارها را در این تشک بسیار متراکم از شب پره ها می پوشانند. آنها تا زمانی که هوا شروع به خنک شدن می کند، در آنجا آویزان می شوند و به مکان های تولید مثل خود باز می گردند."

مهاجرت آنها مدتهاست که دانشمندان را مجذوب خود کرده است، آنها در مورد اینکه چگونه راه خود را در سفری که تنها یک بار انجام داده اند، پیدا کرده اند.

محققان سال گذشته با قرار دادن یک بند در اطراف پروانه‌های اسیر و پرتاب کردن ستاره‌ها روی دیوار، نشان دادند که بوگون‌ها چگونه از کهکشان راه شیری استفاده می‌کنند.

آنها اولین بی مهرگان - گروه وسیعی از حیوانات از جمله عنکبوت، حلزون و کرم - بودند که برای چنین سفرهای طولانی از ناوبری آسمانی استفاده می کردند.

تصور می‌شود که پروانه‌های بوگونگ به گیاهان کمک می‌کنند تا گرده‌ها را گسترش دهند و همچنین منبع غذایی کلیدی برای کوتوله کوهی، یک کیسه‌دار غارنشین در معرض خطر انقراض هستند.

Drinkwater گفت: "آنها برای اکوسیستم های استرالیا بسیار بسیار مهم هستند."

ازدحام بوگونگ که به سمت نورافکن های استادیوم فروزان کشیده شده بود، در بازی های المپیک 2000 در سیدنی ویرانی ایجاد کرد.

پیش‌بینی‌کنندگان هشدار دادند که باران شدید نزدیک بود مراسم اختتامیه رویداد را خیس کند - فقط متوجه شدند که رادار ابری از بوگونگ‌ها را جمع‌آوری کرده است.

در حالی که مهاجرت بوگونگ در سال‌های پس از سقوط جمعیت ادامه داشت، دانشمندان از اینکه چند پروانه این سفر را انجام می‌دادند، متحیر بودند.

درینک واتر گفت: «مردم رفتن به غارها و یافتن پروانه را به سختی توصیف کردند و به نوعی در شوک بودند.

محققان هنوز در حال کار برای درک بهتر عواملی هستند که به بازگشت بوگونگ کمک کرده است، اما معتقدند موجی از آب و هوای مرطوب تر کمک کرده است.

با پیش‌بینی شدید ال نینو برای افزایش دما در تابستان، دانشمندان امیدوارند که این بازگشت کوتاه مدت نباشد.

Drinkwater گفت: "خیلی خوب است که آنها برگشتند، و ما واقعا هیجان زده هستیم که آنها بازگشته اند."

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →