باستان شناسان ایتالیایی پیوندهایی به مقبره عیسی در زیر کلیسای مقبره مقدس اورشلیم کشف کردند.

وجود یا نبودن خدا در سرتاسر جهان مورد اختلاف است. با این حال، اکثریت بزرگی از مورخان مدرن متقاعد شده اند که عیسی ناصری یک شخصیت تاریخی واقعی بود که در قرن اول زندگی می کرد و در زمان فرماندار رومی پونتیوس پیلاطس مصلوب شد. مسیحیان در سرتاسر جهان مدتهاست بر این باور بودند که مقبره واعظ دوره گرد یهودی در زیر کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم قرار دارد. کلیسای مقبره مقدس که برای مسیحیان ارتدوکس به عنوان کلیسای رستاخیز شناخته می شود، در محله مسیحی شهر قدیمی اورشلیم قرار دارد.

این یکی از مهم ترین زیارتگاه های مسیحیت است، زیرا اعتقاد بر این است که در مکانی ساخته شده است که تصور می شد محل مصلوب شدن، دفن و رستاخیز عیسی مسیح باشد. این کلیسا توسط امپراتور روم کنستانتین کبیر سفارش داده شد و در قرن چهارم ساخته شد. اولین کلیسا در سال 335 پس از میلاد مسیح تقدیس شد. این بنا در طول تاریخ خود چندین بار تخریب و بازسازی شد. در سال 1009 در زمان خلیفه فاطمی الحکیم صدمات سنگینی به آن وارد شد.

در دهه‌های بعدی کلیسا تا حدی بازسازی شد. پس از تصرف اورشلیم توسط صلیبیون در سال 1099، تغییرات گسترده‌ای انجام شد. بنابراین ظاهر کنونی کلیسا نتیجه مراحل متعدد ساخت و ساز و مرمت است. برای مدت طولانی به سختی اجازه هیچ گونه تغییر ساختاری، کار بازسازی یا حفاری داده می شد، زیرا چندین فرقه مسیحی در کلیسا اشتراک دارند و هر یک می ترسیدند که تغییرات می تواند حقوق و نفوذ آنها را تضعیف کند. اکنون طرف های مختلف به توافق رسیده اند.

از سال 2016، کلیسای مقبره مقدس، برای اولین بار در بیش از 200 سال، تحت مرمت قرار گرفته است. مقبره های باستانی و باغی که در زیر کف کلیسا یافت شده است، در سال 2022 در ابتدا بازسازی جامع کف کلیسا برنامه ریزی شد. با پیشرفت کار، به یک پروژه حفاری گسترده تبدیل شد. محققان در زیر کلیسا، یک معدن سنگ متروکه، زمین های کشاورزی، یک باغ و مقبره های صخره ای کشف کردند. این باغ از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا انجیل یوحنا به باغی در محل مصلوب شدن عیسی اشاره می کند.

طبق کتاب مقدس، مصلوب شدن در نزدیکی محدوده شهر اورشلیم انجام شد. نامه به عبرانیان اشاره می کند که عیسی در خارج از دروازه شهر رنج کشید. این نیز با یافته‌های باستان‌شناسان مطابقت دارد. فرانچسکا رومانا استاسولا، باستان‌شناس ارشد از دانشگاه "لا ساپینزا" رم، یافته‌ها را به عنوان شواهدی از منظره دفن تفسیر می‌کند.

به گفته استاسولا، کاوش‌ها نشان می‌دهند که زمین‌های کشت‌شده زمانی بین گلگوتا، که در عهد جدید کتاب مقدس به نام کالواری شناخته می‌شود، و مقبره قرار داشته است. باستان‌شناسان همچنین آثاری از درختان زیتون و درختان انگور را پیدا کردند که مربوط به حدود سال 33 پس از میلاد است، دوره‌ای که معمولا مرگ عیسی در آن قرار می‌گیرد. طبق گفته‌های استاسولا، محل دفن قبلی نیز در محل دفن سنگی قرار می‌گیرد.

اناجیل متی، مرقس و لوقا قبر عیسی را به عنوان یک اتاق دفن کنده شده از صخره توصیف می‌کنند، بنابراین این جزئیات نیز مناسب است. هیچ کتیبه ای در این مورد وجود ندارد و همچنین نمی توان نشان داد که اتاق مقبره بلااستفاده بوده یا متعلق به یوسف آریماتیایی بوده است، که طبق اناجیل، عیسی را در مقبره سنگی جدید خود گذاشته است.

هنوز نمی توان تاریخ بقایای گیاه را دقیقا به زمان مصلوب شدن در نظر گرفت. بنابراین کاوش ها مسئله محل دفن واقعی عیسی را حل نمی کند. با این حال، آنها نشان می دهند که مکان مورد احترام مسیحیان برای قرن ها دارای ویژگی های جغرافیایی و باستان شناسی است که مطابق با توصیفات عهد جدید است.