باستان شناسان جمجمه کودکی را کشف کردند که در کف یک خانه اسکاندیناویایی 2500 ساله ساخته شده بود.

باستان شناسان شواهدی را کشف کرده اند که نشان می دهد مردان، زنان و کودکان در جوامع خود در اسکاندیناوی باستان مورد خشونت قرار گرفته اند - و این قربانیان در مکان های غیرعادی مانند گودال ها یا چاه ها یا زیر خانه یا حیاط یک خانواده دفن شده اند.

در طول عصر آهن اسکاندیناوی و عصر وایکینگ (تقریبا از 500 قبل از میلاد تا 1050 پس از میلاد)، برخوردهای خشونت آمیز بین افراد و جوامع به طور پیوسته افزایش یافت که منجر به شواهد باستان شناسی از دفن نخبگان جنگجو و گورهای دسته جمعی از نبردها شد.

برای درک بهتر زمینه خشونت در عصر آهن و وایکینگ، محققان 192 استخوان انسان را از افرادی که در مناطق مسکونی در مناطق مسکونی در دانمارک، نروژ و سوئد کنونی دفن شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

محققان در مطالعه‌ای که در 28 سپتامبر در مجله روش و نظریه باستان‌شناسی منتشر شد، نوشتند: «واقعیت این است که همه اجساد در دوران آهن و وایکینگ‌ها یا حتی در مزارع و گورستان‌های ساده‌تر به تپه‌های تدفین نرسیده‌اند. در عوض، برخی اجساد - یا تکه‌هایی از اجساد - در پستچاله‌ها، گودال‌ها، کف‌ها، چاه‌ها، خانه‌ها، حیاط‌ها و سالن‌های جشن قرار می‌گرفتند.

باستان شناسان دریافتند که حداقل 12 نفر از این افراد در حوالی زمان مرگ دچار جراحت شدید شده اند. نیمی از این موارد شامل ضربه به سر بود، در حالی که چهار نفر صدمات متعددی را متحمل شدند. بیشتر قربانیان خشونت، مردان بالغ بودند، اما دو زن و یک کودک نیز بودند.

در یکی از خانه‌های عصر آهن در دانمارک که بین سال‌های 500 تا 1 قبل از میلاد ساخته شد، باستان‌شناسان یک استخوان پیشانی را از جمجمه کودکی که بین 2 تا 4 سالگی مرده بود، کشف کردند.

جمجمه یک کودک 2 تا 4 ساله از آلبورگ که از زوایای مختلف دیده می شود و آسیب ناشی از بریدگی شمشیر را نشان می دهد. جمجمه بعدا در کف خانه ای قرار گرفت. (اعتبار تصویر: موزه ملی دانمارک) ماریان هم اریکسن، نویسنده اول مطالعه، باستان شناس موزه ملی دانمارک، در بیانیه ای ترجمه شده گفت: "تحلیل های DNA ما نشان می دهد که این پسر کوچکی است که با شمشیر بریده شده است." جمجمه کودک در کف خانه ای قرار داده شده است که مردم در آن به زندگی خود ادامه می دهند.

بر اساس این مطالعه، تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان داد که جمجمه کودک به میزان قابل توجهی از خود خانه، تا دو قرن بزرگ‌تر است، که نشان می‌دهد استخوان ممکن است برای مدتی قبل از قرار گرفتن در کف خانه نگهداری شده باشد.

در یکی از محوطه‌های عصر وایکینگ‌ها که مربوط به سال‌های 750 تا 1050 است، باستان‌شناسان جمجمه یک زن جوان را در چاهی نزدیک مجموعه‌ای متشکل از چهار خانه کوچک پیدا کردند. اریکسن گفت: جمجمه این زن آثار ضرباتی داشت و در چاهی مدفون شد. ممکن است او را با شمشیر یا تبر بریده یا بریده‌اند و مانند کودک، استخوان‌هایش را قبل از دفن در چاه مدت زیادی نگه داشته‌اند. اریکسن می‌گوید: «این اجمالی از زندگی‌های گذشته نشان می‌دهد که افراد مختلف چقدر باید به طرز شگفت‌انگیزی درباره مرگ و زندگی فکر کرده باشند.

و در سایت عصر وایکینگ ها گامل لجر، یک تالار جشن سلطنتی که بسیاری از کارشناسان آن را الهام بخش شعر حماسی انگلیسی قدیمی "بیوولف" می دانند، باستان شناسان دفن مردی را یافتند که اسکلت او جراحات زیادی را متحمل شده بود که چندین مورد از آنها بهبود یافته بود و زندگی دشوار و احتمالا دردناکی را نشان می داد. اسکلت او مستقیما در جنوب تالار جشن کشف شد.

داستان های مرتبط

گور دسته جمعی عصر وایکینگ ها ترکیبی مرموز از بقایای انسان های تکه تکه شده و اسکلت های کامل، از جمله غولی را که جراحی مغز انجام داده بود، در خود جای داده است.

مطالعه ژنتیکی نشان می دهد که 2 موج کشتار جمعی در دانمارک ماقبل تاریخ رخ داده است

آیا وایکینگ ها واقعا تیرهای آتشین را به سمت قایق های تشییع جنازه پرتاب کردند؟

اریکسن گفت که مطالعه استخوان‌ها در مناطق خانگی "درکی کاملا جدید از جامعه عصر آهن، وقوع خشونت و نحوه برخورد با مردگان باز می‌کند." "نتایج پیچیدگی بسیار بیشتری را در زندگی روزمره و دنیای تخیل آن زمان نشان می دهد که ما اغلب به افراد عصر آهن نسبت می دهیم."

اما دقیقا مشخص نیست که چرا این افراد خاص قربانی خشونت شده‌اند و چرا به روش‌های غیرعادی دفن شده‌اند. محققان در این مطالعه نوشتند که یکی از سناریوهای احتمالی این است که این افراد قربانی برخوردهای خشونت آمیز خانگی بوده اند تا جنگ. مرگ آنها همچنین ممکن است نتیجه تنبیه بدنی قابل قبول اجتماعی یا نوعی پرخاشگری در جامعه باشد.

با توجه به افزایش نابرابری اجتماعی و افزایش خشونت در عصر آهن و وایکینگ، محققان گمان می‌کنند که اعضای جامعه متزلزل ممکن است هدف قرار گرفته باشند.

محققان نوشتند: «همه زندگی‌ها به یک اندازه در عصر آهن و وایکینگ اسکاندیناوی غمگین نبودند و به یادگار نمی‌آمدند. ما ممکن است بپرسیم که آیا برخی از زندگی ها قبلا یکبار مصرف در نظر گرفته می شدند.

با مسابقه وایکینگ ما ببینید چقدر در مورد مردمان باستانی می دانید!