باستان شناسان مقبره ای 2300 ساله را در ایتالیا کشف کردند. ممکن است متعلق به یک کشیش فرقه باستانی بوده باشد
مقامات محلی گزارش می دهند که باستان شناسان در جنوب ایتالیا "مقبره 17" را در ویرانه های ماندوریا باستانی به عنوان آخرین محل استراحت یک کشیش وابسته به فرقه دمتر شناسایی کرده اند.
به بیان ملایم، قبایل گله گوسفند و پیش از رومی جنوب شرقی ایتالیا، که گاهی به نام یاپیگی ها نیز شناخته می شوند، همیشه با یونانیان باستان کنار نمی آمدند و سپس در پاشنه شبه جزیره چکمه ای شکل ایتالیا مستعمره هایی را در کنار آنها ایجاد کردند. برای مثال، این مردمان هندواروپایی موفق شدند آرکیداموس سوم، پادشاه اسپارت را در سال 338 قبل از میلاد بکشند – پس از اینکه حاکم با ناوگان و ارتش مزدور که برای دفاع از مستعمره یونان باستان تارنتوم، زمین را لمس کرد.
اما باستان‌شناسان اکنون مقبره‌ای را در جایی که زمانی شهر باستانی ماندوریا، محل زندگی قبیله یاپیگی‌ها به نام مساپی‌ها بود، کشف کرده‌اند که این قرن‌ها خصومت بین یونانی‌ها و ساکنان تثبیت‌شده ایتالیا را بسیار پیچیده‌تر می‌کند. محققان ناظر باستان‌شناسی، هنرهای زیبا و چشم‌انداز منطقه اعلام کردند که مقبره‌ای را در ویرانه‌های ماندوریا کشف کرده‌اند که ظاهرا متعلق به یک کشیش محلی است که دمتر (به ایتالیایی: Demetra)، الهه برداشت محصول یونان باستان را می‌پرستید.
به عبارت دیگر، شخصی در همان زمان و در همان شهری که آرکیداموس سوم در نهایت شکست خورد و کشته شد، یک خدای المپیایی را پرستش می کرد - خدایی که پیوندهای فرهنگی با بهداشت، کشاورزی و دنیای زیرین داشت.
بر اساس اعلامیه رسمی منتشر شده توسط سرپرست و ترجمه از طریق فیس بوک، "اولین تفاسیر کتیبه ای و شمایل نگاری نشان می دهد که این دفن ممکن است متعلق به یک شخصیت زن باشد که دارای وظایف مهم کشیشی مربوط به فرقه دمترا است."
به گفته مقامات، این مقبره که قدمت آن بین قرن‌های چهارم و سوم پیش از میلاد است، تا حدی از طریق دو کتیبه به زبان مساپی باستانی قبیله محلی و همچنین «تزیینات تصویری خارق‌العاده» شناسایی شد.
استفانیا مونتانارو، باستان شناس در شرکت داخلی وزارت فرهنگ ایتالیا، Ales S.p.A.، و همکارانش مقبره ظاهری این کشیش مذهبی فرقه دمتر را با برچسب "مقبره 17" به همراه 23 قبر دیگر در نزدیکی پیدا کردند که مربوط به همان دوره زمانی هستند. بر اساس این اعلامیه، مقبره‌ها در بخش جنوبی پارک باستان‌شناسی دیوارهای مساپین و دروازه شرقی شهر باستانی قرار داشتند، مکان‌هایی که «درکی عمیق‌تر از سیستم دفاعی و سازمان شهری» ماندوریای باستانی ارائه کرده‌اند.
تزیینات تکراری "meandros" به سبک کلاسیک یونانی آرامگاه 17 را که در اصل توسط سه تخته سنگی بزرگ با کتیبه‌های Messapian محصور شده بود، تزئین می‌کند. این مقبره همچنین دارای تصاویری است که گمان می‌رود کلیدی برای عبادتگاه باشد و شواهدی از بخور دادن آیینی از طریق تیمیاتریون یونانی است.
به گفته سرپرست باستان‌شناسی، هنرهای زیبا و منظر استان‌های بریندیزی، لچه و تارانتو ایتالیا، این یافته «دیدگاه‌های جدیدی را در مورد مراسم تشییع جنازه و آیین‌های مذهبی ماندوریا باستانی باز می‌کند». اتفاقا، شهر تارانتو در استان اخیر - واقع در حدود 22 مایلی (35 کیلومتری) غرب خرابه های ماندوریا - جایی است که زمانی مستعمره یونان باستان تارنتوم قرار داشت.
مونتانارو، همراه با باستان‌شناس مسئول سایت‌های حفاری ماندوریا، وینچنزو ریا، و مقامات محلی همکار، خاطرنشان کردند که تلاش‌های «حفاظت و بهبود» بیشتر، امیدواریم که یافته‌های مقبره را در مسیری به سمت نمایشگاه در موزه باستان‌شناسی ماندوریا قرار دهد.
بر اساس پست سرپرست که کنفرانس مطبوعاتی 29 اکتبر 2026 را پوشش می دهد، "تحقیقات از طریق مطالعات تخصصی، فعالیت های مرمتی و مطالعات عمیق علمی ادامه خواهد یافت."
در پایان این اطلاعیه آمده است: «اکتشافات جدید ارزش فوق‌العاده میراث باستان‌شناسی ماندوریا و اهمیت تحقیقات علمی را به عنوان پایه‌ای برای فعالیت‌های حفاظت، حفاظت و ارتقاء تأیید می‌کند.»
متن اصلی (انگلیسی)
Archaeologists Uncovered a 2,300-Year-Old Tomb in Italy. It May Have Belonged to an Ancient Cult Priestess
Local officials report that archaeologists in southern Italy have identified “Tomb 17” in the ruins of ancient Manduria as the final resting place of a priestess tied to the cult of Demeter.