باشگاه‌های ولزی که URC را به مقصد لیگ انگلیس و ولز ترک می‌کنند ممکن است به هم بریزند

اتحادیه راگبی ولز (WRU) درخواست کرده است که به Prem انگلیس بپیوندد و یک لیگ انگلیسی-ولزی تشکیل دهد - بنابراین از URC جدا شد - تائید کننده آنچه همیشه بوده است. از زمان شروع لیگ سلتیک، ترجیح نادرستی در راگبی ولز برای پیوستن به انگلیسی ها وجود داشته است.

بیل سوینی، مدیر اجرایی RFU به رادیو بی بی سی گفت: «ما یک رویکرد رسمی دریافت کرده ایم.

ما این را خواستیم و به صورت مکتوب خواستیم. می‌خواستیم چند نکته را بفهمیم و به ما ارائه شده است.»

یک هفته قبل، ابی تیرنی، مدیر اجرایی WRU در جلسه PRB (هیئت بازی های حرفه ای راگبی ولز) سخنرانی کرد و طبق گزارش ها فاش کرد که در حال مذاکره با PRL/RFU بر سر ورود دو تیم ولزی به مسابقات پریم انگلیس بوده است. این سناریو به این معنی است که دو منطقه از چهار منطقه وارد مسابقات قهرمانی می شوند و به صورت نیمه وقت در می آیند، که باعث سروصدا در راگبی ولز می شود.

همچنین بازیکنانی مانند آرون واینرایت و جک مورگان که از بازی در مقابل 4000 نفر در Rodney Parade یا Swansea به بازی در مقابل 25000 و 16000 در Welford Road و Kingsholm تبدیل شده‌اند، از سوی Severn Bridge به Prem مهاجرت کرده‌اند.

ولزی ها در سال 2000-2001 از جمله اعضای موسس لیگ سلتیک بودند، اما به نظر نمی رسید به دلایل تاریخی و نزدیکی، در مقایسه با بازی های انگلیس و ولز تمایل زیادی داشته باشند. فروش بلیط بازی Cardiff-Bath Champions Cup ماه آینده در Arms Park از زمان انتشار این داستان افزایش یافته است. تقاضا و اشتها برای بازی های انگلیس و ولز بسیار زیاد است، اما در ولز بیشتر از انگلیس.

در واقع، برای برخی در راگبی ولز، یک چیز دیگر تغییر نکرده است. هیچ تمایل زیادی در بین باشگاه های انگلیسی برای حضور در لیگ انگلیس-ولز وجود ندارد، به ویژه اینکه مناطق ولز وزن مالی کافی برای مهمانی ندارند.

این موضوع زمان تایید سوئینی را کنجکاوتر می کند. ممکن است ولزی‌ها توسط RFU و باشگاه‌های Prem به‌عنوان وسیله‌ای برای ایجاد تمایل بیشتر برای خرید احتمالی توسط حامیان جدید باشگاه راگبی در انگلستان، مانند باشگاهی در بیرمنگام با حمایت سرمایه‌گذارانی از جمله تام برادی، مورد استفاده قرار گیرند. این در حالی است که زیان مالی 10 باشگاه پرم از 34 میلیون پوند به 36.5 میلیون پوند در فصل 2024-25 افزایش یافته است و سطح بدهی ترکیبی از 342.5 میلیون پوند به 366.1 میلیون پوند افزایش یافته است.

علاوه بر این، احتمال اینکه مناطق ولز به طور موثری به تیم پریم اجازه ورود پیدا کنند، باشگاه‌هایی مانند ورسستر، واسپس و لندن ایرلندی را خشمگین می‌کند. هر کدام در طول فصل 2022-23 مجبور به جمع شدن شدند، زمانی که لیگ برتر به 10 تیم کاهش یافت و هر یک آرزوی بازگشت داشتند و همراه با سایرین که چنین جاه‌طلبی‌هایی را در سر دارند، از دو مکان در پریم که به مناطق ولز اختصاص داده می‌شد، لطف نمی‌کردند.

همچنین نمی‌توان تعجب کرد که رویکرد WRU به RFU نیز بخشی از برخی بازی‌های قدرت در راگبی ولز است، با توجه به تمایل هر چهار منطقه و حامیان آنها، همراه با منافع تجاری، برای جلوگیری از تلاش‌های اتحادیه برای کاهش دادن مناطق به سه.

با این حال، این اعلامیه ها در زمینه قراردادهای تلویزیونی و مذاکرات حمایت مالی، جایی که عدم اطمینان هرگز مفید نیست، به URC کمک نمی کند.

همچنین یک سوال نگران کننده در مورد تعهدات قراردادی WRU به URC وجود دارد. بسته به اینکه شخص با چه کسی صحبت می کند، این به یک قرارداد متحرک شبیه است تا یک قرارداد با مدت معین، یا به طور ساده یک قرارداد نامحدود.

در هر صورت، شما تصور می کنید که باید نوعی مکانیسم برای اطلاع رسانی وجود داشته باشد. WRU گفته است که آنها متعهد هستند تا چهار تیم را تا پایان فصل 2027-28 در اختیار URC قرار دهند و ظاهرا معتقدند که می توانند پس از آن خود را از URC خارج کنند.

سایر ذینفعان در URC - یعنی IRFU، اتحادیه راگبی اسکاتلند، SARFU و فدراسیون ایتالیا - کمتر با دسیسه های WRU سرگرم هستند. ایریش تایمز می‌داند که چند هفته است که توصیه‌هایی را که دموکرات‌های منتخب اخیر در ایالات متحده به دونالد ترامپ و MAGA داده‌اند، یعنی «وکیل» داده‌اند. این به نظر می رسد بسیار کثیف شده است.