با ارزشمندتر شدن شن و ماسه، ساحل ماهرا در سیرالئون آسیب پذیرتر می شود

پورت لوکو، سیرالئون - هنگامی که جزر و مد از ساحل در مناطق کشاورزی در ماهرا در لونگی دور می‌شود، حدود 27 کیلومتر (17 مایل) در سراسر دریا از پایتخت کشور، فری‌تاون، حفاری آغاز می‌شود. مردان جوان شن و ماسه را در کیسه های سیمانی بیل می زنند و آنها را به یک منطقه باز مسطح می برند تا شن و ماسه را در انباشته کنند تا توسط زنان محلی به رانندگان کامیون بفروشند. این زنان شن فروش اختصاصی هستند. آنها بر سر قیمت ها مذاکره می کنند، شن و ماسه را از بیل داران می خرند و به رانندگان کامیون های سنگین می فروشند تا به لونگی، بندر لوکو و مناطق دیگر منتقل شوند.

این درآمد به پرداخت هزینه های غذا، هزینه مدرسه و سایر نیازهای اولیه خانواده آنها کمک می کند. با این حال، کار آنها به شدت به جزر و مد فصلی متکی است: فروشندگان می توانند در هنگام جزر و مد می توانند ماسه بخرند اما در هنگام جزر و مد از انجام این کار منع می شوند. در ماهرا، تجارت شن و ماسه به عنوان یک استراتژی بقا برای 14 زن که عمدتا به دلیل غیبت شریک زندگی، نان آور خانواده شدند، آغاز شد. آمیناتا کارگبو رئیس شن و ماسه فروشان در منطقه ماهرا است و پس از مرگ همسرش برای حمایت از هفت فرزندش وارد این تجارت شد.

او گفت: "بیشتر این زنان شوهران خود را از دست داده اند و پولی که ما به دست می آوریم برای حمایت از فرزندانمان صرف می شود." او بر 19 فروشنده شن و ماسه نظارت دارد که اکثر آنها زن هستند. بسیاری از این زنان پس از از دست دادن شوهران خود در جنگ داخلی سیرالئون (1991-2002) و بیماری های مختلف بیوه شده اند. آمیناتا کارگبو، رئیس فروشندگان شن و ماسه در ماهرا، در مقابل... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.