با شروع COP31 آنتالیا، آیا جهان می تواند فراتر از وعده های بزرگ حرکت کند؟

با موسیقی تپنده، تصاویر پر زرق و برق و رگبار جلوه های ویژه، پیام کلیدی در ویدئوی بازاریابی آنتالیا واضح است: ترکیه، میزبان سی و یکمین دوره مذاکرات آب و هوای سازمان ملل، باحال، شیک، مدرن و دوستدار محیط زیست است.

رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه و همسرش، امین، ظاهر می شوند و بانوی اول ترکیه تغییرات آب و هوایی را "یکی از بارزترین جلوه های باری که فعالیت های انسانی بر روی سیاره ما گذاشته است" می خواند.

از 9 تا 20 نوامبر، نمایندگان تقریبا از همه کشورهای جهان در شهر مدیترانه ای آنتالیا گرد هم می آیند تا راهی برای خروج از بحران آب و هوا ترسیم کنند. ترکیه میزبان رسمی است و استرالیا مذاکرات را رهبری خواهد کرد. اما مسائلی که آنها در طول این 12 روز با آن مواجه خواهند شد، بسیار جدی‌تر از آن چیزی است که کمپین بازاریابی خودنمایی می‌کند.

خشکسالی شدید، گرمای شدید، آتش‌سوزی‌های جنگلی و سطح آب کم سابقه در آبراه‌های اصلی اروپا - تابستان در سراسر این قاره تحت سلطه شرایط اضطراری اقلیمی بود.

و در اواخر ماه اوت، یک سری سیل ناگهانی ناشی از یک بهمن سنگی یخی در نپال و تبت کل روستاها را با خود برد و بیش از 1400 نفر را کشت و هزاران نفر را مفقود کرد. کارشناسان آب و هوا این فاجعه را با آب شدن یخ ها و گرم شدن آب و هوا مرتبط می دانند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در سطح جهانی، انتشار کربن همچنان در حال افزایش است: سازمان ملل متحد به این نتیجه رسیده است که دیگر امکان حفظ افزایش دمای جهانی تا 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 فارنهایت) بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن وجود ندارد، هدفی که در COP21 در سال 2015 مورد توافق قرار گرفت.

انتقال جهانی به دور از سوخت های فسیلی آلاینده مانند زغال سنگ، نفت و گاز در مرکز توجه آنتالیا - یک بار دیگر - قرار خواهد گرفت. تا به امروز، هیچ اتفاق نظری در مورد اینکه آیا و چگونه می توان به سرعت از این منبع اصلی گرمایش جهانی دور شد، وجود نداشته است.

علیرغم ناکامی ها، جهان به لطف توافقنامه پاریس در سال 2015 پیشرفت هایی داشته است.

دیوید ویکتور، کارشناس آب و هوا در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو، خاطرنشان کرد که پیش از آن، این سیاره به سمت افزایش متوسط دما بین 3 تا 3.5 درجه سانتیگراد در حال حرکت بود.

اگر تعهدات فعلی آب و هوا به طور کامل اجرا شود، آخرین پیش بینی های سازمان ملل افزایش تا 2.6 درجه سانتیگراد را نشان می دهد. این یک گام مهم به جلو است، حتی اگر گرمایش با این بزرگی همچنان پیامدهای جهانی را به همراه داشته باشد.

ویکتور گفت: "شکی نیست که ما می توانیم کارهای بیشتری انجام دهیم."

همه توافقات در COP باید به اتفاق آرا باشد، به این معنی که دولت ها می توانند هر قطعنامه گسترده ای را لغو کنند. به این چالش، جنگ‌های جاری، درگیری‌های تجاری و سایر مشکلات اقتصادی که حول مذاکرات امسال می‌چرخند، اضافه شده است.

ویکتور گفت: "این مانند یک درخت کریسمس غول پیکر است که همه زیور آلات مختلف خود را در آن آویزان کرده اند، و درخت ناله می کند و تزئینات بیشتری روی آن قرار می گیرد." ما باید به آن نگاه کنیم که چیست: این مکانی است که مردم در مورد چیزهایی صحبت می کنند.

ویکتور به جای اینکه منتظر باشد تا همه کشورهای عضو COP به توافق برسند، شانس بیشتری برای تغییر در آنچه او «باشگاه‌ها» می‌خواند - اتحادهای کوچک‌تر از دولت‌ها و شرکت‌هایی که با هم برای پیشبرد راه‌حل‌های واقعی کار می‌کنند، خواه در حمل و نقل هوایی، کشتیرانی یا حمل‌ونقل الکتریکی می‌بیند.

او به دویچه وله گفت: "روند پاریس مهم است. باید به جلو برود." اما همه کارها قرار است در باشگاه ها انجام شود.

نمونه ای از این رویکرد اولین کنفرانس بین المللی در آوریل گذشته در مورد انتقال به دور از سوخت های فسیلی در سانتا مارتا، کلمبیا بود.

کلمبیا و هلند از نمایندگان 57 کشور و بخش های کلیدی دعوت کردند تا راه های دور کردن جهان از زغال سنگ، نفت و گاز را مورد بحث و بررسی قرار دهند، پس از اینکه توافق بر سر طرحی مشابه در اجلاس آب و هوا در سال 2025 به دلیل مخالفت چندین کشور تولیدکننده نفت شکست خورد.

با توجه به درگیری های تجاری جاری و بحران انرژی، ترکیه و استرالیا میزبان، صنعتی سازی سبز و انتقال انرژی پاک را در میان اهداف خود گنجانده اند. یکی از اهداف افزایش سهم برق در مصرف انرژی جهانی به 35 درصد تا سال 2035 است که از حدود 20 درصد امروز افزایش یافته است.

کارستن اشنایدر، وزیر محیط زیست آلمان، پیش از COP31، گفت آلمان و اتحادیه اروپا می‌خواهند شتاب جدیدی را در "حذف جهانی سوخت‌های فسیلی" ایجاد کنند.

اشنایدر در بیانیه ای اضافه کرد که این نه تنها برای آب و هوا خوب است، بلکه فرصتی برای بسیاری از کشورها برای تقویت اقتصاد خود و کاهش وابستگی به واردات انرژی است.

با این حال، کشورهای تولیدکننده نفت مانند عربستان سعودی، علاقه ای به معاملاتی ندارند که مدل تجاری آنها را تضعیف کند. در کنفرانس های اخیر آب و هوای سازمان ملل، آنها بارها هرگونه توافق نهایی از جمله طرح های حذف تدریجی را مسدود کرده اند.

حتی چین، با وجود گسترش عظیم انرژی بادی و خورشیدی در 20 سال گذشته، می تواند مخالف این ایده باشد. ابرقدرت اقتصادی به طور سنتی هرگونه درخواست، پیشنهاد یا مداخله خارجی در مورد تصمیمات ملی خود در مورد سیاست انرژی را رد می کند.

هر کشوری در جهان متاثر از تغییرات آب و هوایی است که خسارت و خسارت آن صدها میلیارد از گرما، خشکسالی و طوفان محاسبه شده است. بدترین آسیب را کشورهای آسیب پذیر در جنوب جهانی و کشورهای جزیره ای وارد می کنند که با افزایش سطح دریا در معرض خطر ناپدید شدن قرار دارند.

اما اینکه دقیقا این همه بودجه از کجا تأمین می شود، بحث داغ است. در همان زمان، چندین کشور بزرگ توسعه یافته - به ویژه ایالات متحده - کمک های توسعه خود را قطع کردند.

دولت آلمان تنها 4.7 میلیارد یورو از بودجه سال 2025 خود برای تأمین مالی بین المللی آب و هوا پرداخت کرد که نسبت به 6.1 میلیارد یورو در سال 2024 کاهش یافته است.

یان کوالزیگ، کارشناس آب و هوا در آکسفام آلمان می گوید: «سطح حمایت مالی از کشورهای در حال توسعه امروز با آنچه که نیاز است فاصله زیادی دارد.

شکستن وعده‌های مالی مانند این به قیمت از دست دادن اعتماد کشورهای در حال توسعه و در نتیجه قدرت دیپلماتیک است که آلمان و سایر کشورهای صنعتی برای شکل دادن به سیاست‌های مبارزه با تغییرات آب و هوایی بر آن تکیه می‌کنند.

کوزیما کسل، که بر دیپلماسی آب و هوا در اندیشکده مستقل E3G در برلین تمرکز دارد، معتقد است تلاش ترکیه برای برق رسانی به توربوشارژ در طول بحران نفت می تواند موفقیت آمیز باشد.

برای کسل، یک نتیجه موفقیت‌آمیز در مذاکراتی که انتظار می‌رود در آنتالیا دشوار باشد، اراده سیاسی واقعی پشت توافق‌های بزرگ را آشکار می‌کند.

وقتی صحبت از برق‌رسانی به میان می‌آید، این بدان معناست که گسترش شبکه‌های برق و ظرفیت ذخیره‌سازی باتری را جدی بگیریم - و به حذف موانع برای برق‌رسانی بیشتر اشاره نکنیم.

این مقاله در اصل به زبان آلمانی نوشته شده است.