با نزدیک شدن به سال تحصیلی، ایجاد فضایی برای هنرها می تواند به رفاه روزمره کمک کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

با تاریک شدن روزها، ایجاد فضای بیشتری برای اعمال و تجربیات مبتنی بر هنر یکی از راه‌های ارائه فعالیت‌های مفید، جالب یا پایدار در فصول آینده است.

برای خانواده‌ها و افرادی که در مدارس کار می‌کنند، این ممکن است به ویژه مرتبط باشد زیرا سال تحصیلی در روال‌ها و خواسته‌های آن قرار می‌گیرد. ایجاد فضای بیشتر برای هنر می تواند منابع در دسترس دانش آموزان، خانواده ها و مربیان را گسترش دهد، از جمله فرصت هایی برای کنجکاوی، ارتباط و لذت در زندگی روزمره.

حتی تغییرات مثبت یا مشتاقانه پیش بینی شده ما را ملزم به سازگاری می کند، که می تواند توجه، زمان و انرژی احساسی را به خود اختصاص دهد. چیزی که پس از تبدیل شدن به عادت نیاز به تفکر کمی دارد، می‌تواند به توجه قابل توجهی نیاز داشته باشد. ظرفیت ما برای هدایت این تغییرات توسط منابع در دسترس ما و روابط و سیستم هایی که بخشی از آنها هستیم شکل می گیرد.

دانش آموزی که برای بازگشت به مدرسه هیجان زده بود، ممکن است برای کشف دوستی ها، انتظارات یا مسئولیت های جدید با مشکل مواجه شود، در حالی که دانش آموز دیگری ممکن است ترسی را احساس کند که ممکن است پس از تجارب دشوار یا در کنار کسالت و عدم اطمینان ظاهر شود.

والدین و مراقبان از این چالش‌های روزمره در کنار هر چیز دیگری که حمل و مدیریت می‌کنند حمایت می‌کنند، در حالی که معلمان کلاس‌های درس را در سیستم‌های مدرسه هدایت می‌کنند که در آن زمان، نیروی انسانی و سایر منابع اغلب کم است.

به عنوان یک هنردرمانگر، کار من به طور کلی زمانی شروع می شود که کسی در حال حاضر در حال مبارزه است. این مرا بر آن داشت تا آنچه را که بیشتر در بالادست اتفاق می‌افتد در نظر بگیرم: چه تجربیات، روابط و منابعی ممکن است بخشی از زندگی روزمره شوند قبل از اینکه مشکلات طاقت‌فرسا شوند؟

هنرسازی روزمره هنردرمانی نیست و در صورت نیاز جایگزینی برای حمایت حرفه ای نیست. اما تعداد فزاینده‌ای از تحقیقات نشان می‌دهد که مشارکت هنری می‌تواند به سلامت و رفاه، از جمله ابعاد اجتماعی و شخصی رفاه در محیط‌های آموزشی کمک کند.

ساختن و تجربه هنر می‌تواند منابعی را که مردم در دسترس دارند گسترش دهد و به آنها کمک کند تا ظرفیت‌هایی را که ممکن است در بخش‌های دیگر زندگی‌شان از آنها استفاده کنند، کشف کنند.

در حالی که شیوه‌های خلاقانه می‌توانند به گسترش روش‌های بیان یا آرامش خود در لحظات سخت کمک کنند، همچنین می‌توانند کنجکاوی، تخیل، ارتباط و لذت را به روزهای عادی وارد کنند.

گاهی اوقات، ارزش هنرسازی صرفا در جذب چیزی جالب یا لذت بخش است. مانند ورزش، مطالعه یا سایر فعالیت‌هایی که ما را حفظ می‌کنند، درگیر شدن با هنر نباید با مشکلی شروع شود که نیاز به حل دارد.

من در اینجا روی هنرهای تجسمی تمرکز می کنم، اگرچه موسیقی، تئاتر، رقص، نوشتن و سایر شیوه های خلاقانه ممکن است بسته به علایق و تمایلات افراد جذاب تر باشند.

یکی از موانع رایج این است که انتظار داشته باشید فورا در هنر "خوب" باشید. مهارت‌های هنری و زبان‌های بصری را می‌توان آموخت و کاوش کرد و افراد نقاط قوت، راه‌های یادگیری و علایق متفاوتی را برایشان به ارمغان می‌آورند.

ساختن هنر برای همه جذاب نخواهد بود، اما تصمیم گرفتن "برای شما نیست" زیرا در ابتدا به راحتی انجام نمی شود، می تواند به معنای کنار گذاشتن چیزی باشد که ممکن است از آن لذت ببرید. اکثر افرادی که از دوچرخه سواری لذت می برند، هرگز در تور دو فرانس شرکت نخواهند کرد. لذت و ارزش دوچرخه سواری به رسیدن به آن سطح از توانایی بستگی ندارد.

گم شدن در دودلینگ می تواند تخیل را به جای دیگری ببرد. بافندگی یا مهره‌زنی می‌تواند تکرار و ریتمی را ارائه دهد که پس از یک روز پر از ناشناخته‌های زیاد، احساس خوشایندی به شما می‌دهد.

خاک رس، کولاژ و نقاشی، حواس را به گونه ای متفاوت درگیر می کند و فضایی را برای آزمایش، بازی یا بیان آنچه در قالب کلمات دشوار است، فراهم می کند. عکاسی می تواند توجه بیشتری را به اطراف ما جلب کند. هیچ یک از اینها نیازی به تبدیل شدن به یک پروژه، دستاورد یا تمرین منظم ندارند تا ارزش داشته باشند.

منابع خلاق را می توان به راحتی در دسترس نگه داشت: دانش آموز ممکن است ظرفی از بتونه را در بین وسایل مدرسه خود نگه دارد، چیزی که در یک لحظه استرس زا باید به آن روی آورد.

لازم نیست این منابع در دوران کودکی ناپدید شوند. یک والدین خسته ممکن است در طول جلسه دیگری از Zoom قدردان توپ خاک رس مدلینگ خود باشند.

تجربه هنرها می‌تواند حس کنجکاوی را برانگیزد، تجربیاتی را فراتر از تجربیات خودمان معرفی کند یا به ما اجازه دهد تا با تجربه‌ای از خودمان در کار دیگران مواجه شویم.

دسترسی به هنر را می توان در مکان هایی ایجاد کرد که مردم قبلا وقت خود را سپری می کنند. یک گوشه خلاقانه در سالن استراحت کارکنان مدرسه می‌تواند موادی را برای کاوش و فرصت‌هایی را برای همکاران فراهم کند تا در طول استراحت با یکدیگر ارتباط متفاوتی برقرار کنند.

کتابخانه‌ها، موزه‌ها، گالری‌ها و مراکز اجتماعی راه‌های ارزان یا رایگانی را برای تعامل با هنر ارائه می‌دهند. در دسترس قرار دادن این تجربیات مهم است، به ویژه زمانی که زمان، پول، مکان یا دسترسی به مواد می تواند گزینه های افراد را محدود کند.

ایجاد ظرفیت همچنین به معنای نگاه کردن فراتر از آنچه افراد می‌توانند برای خود انجام دهند به منابعی که خانواده‌ها، مدارس و جوامع می‌توانند در اختیارشان بگذارند، است. آنچه ما در دسترس یکدیگر قرار می دهیم نیز بخشی از نحوه ایجاد مراقبت و حمایت در محیط خود است.

ایجاد فضای بیشتر برای هنر یکی از راه های انجام این کار است. در تمام فصول، ما می‌توانیم فراتر از آنچه باید انجام شود فکر کنیم و چیزهایی را بسازیم که می‌تواند به افراد کمک کند در ارتباط، درگیر شدن و تامین منابع باشند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.